مطالب تازه

نظر خوانندگان

مقالات

از جنبش کارگری

از معادن نیکل در اونتاریو و حوزه های زغال سنگِ آلاباما تا صحاری آتاگاما در شیلی و تا جنگل های کلمبیا، همه جای جهان کارگران معدن موجی از مبارزه علیه کنسرن های قدرتمند جهان به راه انداخته اند. اما کمتر کسی از این وقایع با خبر است زیرا رسانه های بزرگ در همه جای جهان این اخبار را سانسور می کنند.

نمی توانید پا به میدان وسیع اتحاد طبقاتی و اعتراضات خیابانی بگذارید بدون آنکه مواضع خود را در برابر ارتجاع جهانی روشن کنید. نمی توانید به مطالبات فراصنفی بیاندیشید بدون آنکه صف و شعارهای خود را از نیروهای مرتجع حاضر در خیابان تفکیک کرده باشید. مگر آنکه ساده لوحانه باور کرده باشید که این جنجال های "نه غزه نه لبنان" و "مرگ بر اصل ولایت فقیه" را برای رهائی طبقه کارگر به راه انداخته اند.

101 ترور فعالان اجتماعی و جنبش کارگری کلمبیائی در عرض هفت ماه اول سال 2021!

 گفتاری درباره موقعیت کنونی امپریالیسم آمریکا، سیاست ورزی کمونیستی و آنتی امپریالیسم

کدام یک از آنان محق ترند که نظام را به عنوان مسئول وضعیت امروز خویش بر صندلی اتهام بنشانند؟ ... صاحب فروشگاه یا مشتری موبایل پاساژ علاءالدین که همه دستگاه قانونگذاری و قضائی نظام برای خدمت رسانی به او در انجام معاملات ردیف شده اند یا کارگری که کل نظام قانونگذاری و قضائی و اداری فقط یک هدف را تعقیب می کنند و آن خاموش کردن صدای اعتراض وی است در برابر اجحافات کارفرما؟

این که مساجد به طور سیستماتیک تخریب می شوند حرف مفت است. مثل مساجد، کلیسای کاتولیک هم در چین هست. جمعیتهای پیرو مذاهب مختلف مورد حمایت قرار می گیرند. اما اجازه تدریس مذهب به جوانان زیر 18 سال وجود ندارد. بر این هستند که هر کسی وقتی به سن 18 سالگی رسید می تواند برای برگزیدن یک مذهب تصمیم بگیرد.

وقتی یک اعتصاب شکن در امتداد خیابان می رود، آدمها به او پشت می کنند، ملائکه در آسمان گریه می کنند و حتی شیطان هم دروازه های جهنم را می بندد تا او را به جهنم راه ندهد.

گفتاری در زمینه آرایش درون حاکمیت پس از انتخابات ریاست جمهوری.

چرا جمهوری اسلامی کمتر از سه هفته قبل از روی کار آمدن دولت جدید قصد ربودن مسیح علینژاد، آن هم در پروژه ای به شدت با ریسک بالا و از درون خاک آمریکا، را کرده است؟ حقیقتا مصی اینقدر برای جمهوری اسلامی خطرناک است؟ یا اپوزیسیون برانداز به چنان درجه ای از قدرت رسیده است که لازم است رژیم حتما و به هر قیمتی در لحظه کنونی زهر چشمی از آن بگیرد؟

به آمارها نگاه کنید. همین نسبت را در مقایسه بین کوبا و اکوادور و – این مهم تر از همه است – ایالات متحده آمریکا می بینید. میزان مرگ و میر ناشی از کرونا در کوبا 15 برابر کمتر از این کشورهاست. دهان ژورنالیستهای دروغ پردازی را باید با سرب داغ پر کرد که با وارونه جلوه دادن حقایق، مقدمات جنایتی توده ای علیه مردم کوبا را فراهم می کنند.

عادل بلاخدیم به قتل رسید، در حالیکه برای زندگی اش و برای حق طبقاتی اش مبارزه می کرد.

اگر این بدان معناست که جان کارگران به خطر بیافتد، و برای مطالبه حقشان باید خشونت و خشم کارفرمایان را منفعلانه تحمل کنند، آنگاه ایجاد سازمان دفاع از خود پرولتری ضروری است و نباید دیگر به تعویق بیفتد!

به عنوان انسانی اندیشنده و حساس یا به نظم مسلط بر جهان امروز معترضیم و خواهان دگرگونی آنیم و یا نه. اگر هستیم، آنگاه دیگر نیازی حتی به اندیشیدن به این که "کار کمونیستی علی العموم" چیست نخواهیم داشت. "کار کمونیستی علی العموم" شکل وجودی زندگی ما خواهد بود و نه فعالیتی عَرَضی که نیازی به تبیین نظری داشته باشد. و اگر به نظم مسلط جهانی – و نه این یا آن جنبه از آن-  معترض نیستیم، آنگاه دیگر هیچ درجه از تلاش برای تبیین "کار کمونیستی علی العموم" هم فایده ای نخواهد داشت.

هزیمت آمریکائیان و ناتوئیان از این کشور و پیشروی های برق آسای طالبان، برای اینان فقط یک کابوس است. نه از این رو که طالبان بغایت ارتجاعی اند. اغلب اینان همانهائی اند که با پیشرویهای القاعده و داعش به مراتب ارتجاعی تر در سوریه و عراق هلهله می کردند و پایان کار اسد دیکتاتور و متعاقب آن جمهوری اسلامی را نوید می دادند.

نه، این قدرت نمی تواند ترسناک ترین دشمن بشریت در تاریخ باشد. برعکس، آمریکای امروز بیشتر به تمثیل مائو تسه دون شبیه است که زمانی آن را به "ببر کاغذی" تشبیه نموده بود.

یار و یاور ما همین کارگران اعتصابی هستند که باید به ندایشان گوش کنیم از تجربیاتشان درس و آموزش بگیریم و با خوشبینی و امیدواری پیام همبستگی خودرا به هم طبقەای ها و رفقای راستینمان اعلام بداریم که با ذهن و اندیشه و قلبمان از این سر ایران تا آن سوی کشور با رزم برحقشان همسو هستیم و رزم همه ما رنجدیدگان کردستان، ایران و جهان علیه سرمایه است

گفتاری در زمینه امکانات و محدودیتهای رئیس جمهور منتخب دولت سیزدهم در سازمان دادن یک دستگاه دولتی مؤثر، باقی ماندن تضادهای پیشین و انتقال جنگ قدرت به سطوحی دیگر. 

گزارش تحلیلی حاضر توسط بهمن شفیق به کنفرانس دوم تدارک کمونیستی ارائه و کلیات آن مورد توافق کنفرانس قرار گرفت. 

در شرایطی که نقدهای با داعیه کمونیستی محدوده انتزاعیات را ترک نمی کنند و انواع مدعیان سوسیالیسم حتی فاقد جسارت اندیشیدن به در هم شکستن نظم موجودند و خود را به اصلاح این یا آن معایب نظم مسلط محدود می کنند، منشور حاضر با شفافیت تمام هم پرچم انقلاب اجتماعی و در هم شکستن نظم مسلط بر جهان امروز را بر می افرازد و هم خطوط اصلی نظم سوسیالیستی آینده را ترسیم می کند.

هدف این مبارزه ایجاد جمهوری سوسیالیستی ایران به عنوان نخستین گام در راه تحقق انقلاب اجتماعی در کل کشورهای خاورمیانه و با هدف ایجاد جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی خاورمیانه می باشد.

کنفرانس دوم سازمان تدارک کمونیستی پس از یک ماه کار فشرده و برگزاری چهار روز جلسه به کار خود پایان داد.

بنابراین انتشار پول از سوی دولت به سختی می تواند رانه ی پیش برنده برای اقتصاد و اشتغال باشد. البته هواداران تئوری مدرن پولی گاهی می گویند که مشکل دقیقا همین است - فقط مخارج دولت را گسترش دهید، به خصوص سرمایه گذاری آن را از طریق "انتشار پول" تامین کنید و می بینید که دولت به صورت برون زا بر انباشت معیوبِ سرمایه دارانه غلبه  یا از آن عبور خواهد کرد.

گفتاری در باب انتخابات دور سیزدهم ریاست جمهوری، حذف کاندیداها توسط شورای نگهبان و مضمون تاریخی تحولات کنونی

اخبار روز تنها به تطهیر این "منتقد" بسنده نمیکند، بلکه وظیفۀ خود هم میداند که به طور ضمنی به خواننده نام "مجرم اصلی" این "حادثۀ نگران کننده" را نیز یاد آوری کند، تا دیگر جای هیچ گونه شک و تردیدی در حقانیت اقدامات اتحادیۀ اروپا برای وضع تحریمهای بیشتر علیه بانیان اصلی این اقدام باقی نماند: روسیه

تازه ترین شاهکار "پفک خورهایِ" بلینگ کات که توسط مدیای ایران، چه ارزشی و چه اصلاح طلب و چه در اپوزیسیون برانداز مورد استفادۀ "کارشناسی" فراوان قرار گرفت، گزارش مربوط به اثبات مسمومیت اعجاب انگیز ناوالنی از راه زیر شلواری او بوده است. هیستری ضد کمونیستی وجه مشترک همه اینها است.

درباره اهمیت انتخابات پیش روی ریاست جمهوری، به پایان رسیدن دورانی از جمهوری اسلامی و چالش گذار به دورانی نوین و گریز از زوال و فروپاشی. 

نه، در اینجا پای حساسیت ویژه ای در میان بود و این خود نحوۀ انتشار از طریق ایران اینترنشنال را هم رقم زد. در اینجا صحبت فراتر از انتخابات ریاست جمهوری بود، فراتر از حجاب اجباری و نظارت استصوابی و حتی نقش ولایت فقیه بود. حتی فراتر از خود جمهوری اسلامی بود. و به همین دلیل نیز نیروی این جنگ باید تمام و کمال بسیج می شد. چه در درون و چه در بیرون نظام، چه در میان حکومت کنندگان و چه در میان براندازان.

تفاوت این تئوری با تئوری پولِ مارکس در بیان این است که پول به هیچ قانونی از ارزش وابسته نیست که آن را مانند "جاذبه" به زمین بکشد بلکه از این آزادی برخوردار است که گسترش یابد و خود واقعا سبب تغییر در ارزش شود. این پول است که نیروی متقدم علّی بر ارزش است، و نه بالعکس. از نظر من، این حرف ها چرند است و یادآور سوسیالیست فرانسوی، پی یر پرودون در سالهای 1840 که می گفت مشکل سرمایه داری، خودِ سیستم پولی آن است، نه استثمار نیروی کار و شیوه ی تولید سرمایه دارانه.

"سازماندهی، سازماندهی، سازماندهی". این آخرین کلماتی است که از دفترچه یادداشتهای رهبر اعتصاب بزرگ کارگری معدنچیان ماروسیای شیلی در سکانس پایانی فیلم نامه هایی از ماروسیا (بیداد) طنین انداز می شود. سازماندهی کلید تدارک برای انقلاب اجتماعی و چالش اصلی کمونیسم معاصر است و آگاهی به روندهای پایه ای تحول مبارزه طبقاتی پیش شرط حیاتی آن.

از سرمایه دارانه بودن این مناسبات به هیچ وجه نمی توان این نتیجه را گرفت که چین در ایجاد فجایع اجتماعی در کشورهای طرف رابطه اش نقش ایفا کرده است. کسی که چنین ادعائی می کند، باید آن را نشان دهد. در غیر این صورت انتساب چنین نقش فاجعه باری به چین، آن هم در مجادله با جیره خواران امپریالیسم بشر دوست و هنرپرور فرانسه و آمریکا و انگلیس و آلمان، فقط ریختن آب به آسیاب این پروپاگاند چین ستیزانه است.

از انقلاب اکتبر تا انقلابات رنگی آغاز قرن حاضر، چه چیز انقلابات پایان قرن نوزده و آغاز قرن بیست را از انقلابات بعدی متمایز می کرد؟ چگونه مفهوم انقلاب از امر رهائیبخش طبقه کارگر به ابزاری در دست بورژوازی برای استمرار نظام سرمایه داری تحول یافت؟

آیا طبقه کارگر می تواند به قدرت سیاسی بیندیشد؟ آیا در شرایط کنونی چشم اندازی برای پیدایش زمینه های وقوع انقلاب اجتماعی و تسخیر قدرت سیاسی از سوی طبقه کارگر هست؟ گفتاری در مطلوبیت و ضرورت استراتژی معطوف به انقلاب اجتماعی و برنامه پرولتاریائی

تقابل بین بازار داخلی به مثابه حوزه انباشت تحت حفاظت دولت خودی و بازار جهانی، پایه مادی گرایشات مختلف درون طبقه بورژوازی را تشکیل می دهد ... نزد مارکس حرکت کل سرمایه های اجتماعی چیزی نیست جز مجموعه حرکتهای اجزاء مختلف و در عین حال مستقل تشکیل دهنده آن. و برآیند توازن قوای همین اجزاء مختلف تشکیل دهنده کل سرمایه اجتماعی است که گرایشات عمومی حاکم بر این یا آن دولت معین را نیز رقم می زند. گرایش به جهانی شدن و جهانی عمل کردن و درهای باز به همان اندازه یک جزء لاینفک این حرکتها است که گرایش به حفظ منافع در بازار خودی و دفاع از منافع ملی.

کنفرانس دوم

ادامه مطالب...

کتاب

یادداشتها

سیاست

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر