مطالب تازه

نظر خوانندگان

مقالات

از جنبش کارگری

رفقا، زمان عمل مشترک فرا رسیده است. زمان آن فرارسیده است که مشترکا به نبرد با دشمنان طبقاتی خویش برخیزیم؛ نیروی خود را یک کاسه کنیم؛ به تبادل نظر و مشورت با یکدیگر نشسته و به یاری همدیگر برخیزیم.

در قضیه افغانستان مسأله ایجاد یک مرکزیت از سوی طالبان و در مقابل، "فقدان مرکزیت" نیست. چنین فقدان مرکزیتی یعنی جنگ داخلی ای خونین و چه بسا خونین تر از سوریه. بله این فاجعه ای خواهد بود به مراتب هولناک تر از قدرتگیری طالبان. آن اپوزیسیون امرالله صالح و احمد مسعود هم اگر قادر به کاری باشند، آن کار نه ایجاد یک افغانستان فدراتیو بلکه زدن جرقه یک چنین جنگ خونینی خواهد بود.

آنها منتقد بیعدالتیها و نابرابری های اجتماعی و جنگ طلبی ها و توسعه طلبی های امپریالیستی اند. اما آنها با توهماتشان نه تنها به مبارزه با این پدیده ها یاری نمی رسانند، بلکه فضا را مه آلود کرده و مانع شناخت حقایق می شوند. توهمات آنان زیانبارند چرا که از احزابی جنگ طلب که دست بر قضا برای هدایت ماشین دولتی یک قدرت امپریالیستی خیز برداشته اند انتظار گام برداشتن در جهت سیاستهائی صلح آمیز را به میان می کشند.

این شرایط به خودی خود آینده هفت‌تپه را باز هم بیشتر به خطر قرار می‌ اندازد و نتیجه مبارزات و اعتصابات پرقدرت کارگران که به خلع ید از بخش خصوصی و بازگردانی آن به دولت انجامید را به چالش می‌کشد. امر تضعیف شرکت های تولیدی توسط دولت و سرمایه‌داران خصوصی با همکاری یکدیگر، به منظور تسهیل شرایط واگذاری و ارزان فروش کردن شرکت های تولیدی به بخش خصوصی‌، سالهاست که سابقه دارد.

نشریۀ کمونیستی ایل مانیفستو به نقل از کارگران اعتراضی این اعتراض را به این شکل فرموله کرد: "بعدا سراع کارخانه های دیگر می آیند، موج های بعدی تعطیلی، بازسازی و اخراج کارگران در راه است، اگر حالا ما آنها را متوقف نکنیم، گام بعدی آنان اخراج های بیشتر است."

از دید این رفیق در جامعه سوسیالیستی دولت مقتدری وجود ندارد که بخواهد اجباری را به کسی روا دارد و مثلا تعیین نماید که چه نسبتی باید بین درآمد یک کارگر ساده با یک نماینده مجالس کشور برقرار باشد. اما او متوجه نیست که طرح مسئله مصادره زمین ها و املاک و یا الغای مالکیت خصوصی بر زمین، حتی در جامعه کنونی علاوه بر اینکه مستلزم اقتدار پرولتاریاست، محتاج به نوعی دولت مقتدر بورژوایی برای اجرای آن هم هست. وگرنه مالکین با خواهش و تمنا و درس اخلاق، املاک و زمین های خود را وگذار نمی کنند.

گفتاری در زمینه ابعاد تاریخی تحول جاری در افغانستان، افول آمریکا یا افول غرب و سرنوشت جهان سرمایه داری پس از پایان سرکردگی غرب.

گفتگو با وحید صمدی پیرامون ابعاد، نحوه و دلایل کشتار وسیح زندانیان سیاسی در سال 67. بخش پایانی گفتگو: نادرستی دلایل مطروحه از سوی اپوزیسیون بورژوائی، کدام اهداف از اعدامها تعقیب می شد؟

بی انصافی است که این "دلاوران آزاده" را بندگان اربابهای آن سوی دریاها بدانیم؟ مگر آن شیر بچه پنجشیر در زیر چتر حمایت قاسم سلیمانی بزرگ نشد؟ مگر او در ایران "انقلابی" آموزش ندید؟ درست است. اما ظریف هم زیر چتر سلیمانی بود و آن شیربچه آموزشش را نه در ایران، بلکه در "بریتانیای کبیر" ، در مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست و در کالج سلطنتی به پایان رساند. همان کشوری که آن آقای دهباشی پادوی حسن روحانی و اربابش نیز به پایان رساندند. 

گفتگو با وحید صمدی در مورد علتهای وقوع کشتار زندانیان سیاسی در سال 1367: بخش دوم، اعدام چپ ها

لشگرکشی ناتو از همان آغاز اقدامی ارتجاعی در جهت گسترش سلطه امپریالیستی و تجدید آرایش منطقه خاورمیانه بود... دخالت شوروی برعکس، بخشی از تلاش گسترده ای بود که در قرن بیستم با انقلاب اکتبر بارزترین تبلور خود را یافت و سپس در مجموعه گسترده ای از جنبشهای سوسیالیستی و چپگرایانه در اقصی نقاط جهان ادامه یافت. کسی که تهاجم آمریکا و دخالت شوروی به افغانستان را همسان معرفی می کند، در حال تطهیر جنایتکاران استثمارگر و پاشیدن خاک به چشم زحمتکشان است.

گفتگو با وحید صمدی از بازماندگان کشتار 67، شاهدی از درون اوین و گوهر دشت، درباره چگونگی، ابعاد و دلایل اعدام گسترده زندانیان سیاسی در سال 1367

آنها در یک سوی جدال اسلام متعصب را می بینند و در سوی دیگر تمدن غربی را. اتحاد جماهیر شوروی در این تبیین مدافع تمدن غربی در برابر هجوم ملل وحشی جلوه گر می شود. وارونگی این تصویر با آنچه از زمان انترناسیونال 3 وارد سیاست خارجی شوروی انقلابی شده بود آشکار است

گفتاری در باب اهمیت تاریخی-جهانی تحولات افغانستان، نقش غرب و آمریکا در سرمایه داری جهانی و چشم اندازهای تیره افول اقتدار آمریکا برای کل سرمایه داری.

تفاوت "شهر" فرانسه 1871 با "شهر" در افغانستان 2021 در این بود که در یکی دم مسیحائی پرولتاریائی آرمانخواه جاری بود و در دیگری روح فساد بورژوازی منحط دوران زوال دمیده شد. اولی هنگام خطر نخست اسلحه را به سمت حاکمان فاسد خود برگرداند و ارتش متجاوز آلمان را پشت دروازه های پاریس متوقف کرد... و دومی رستاخیز خویش را از همان فاسدان انتظار کشید تا دروازه های شهرها را یکی پس از دیگری به روی ارتش ریشوهای طالب باز کند.

ناظران بسیاری وقایع کابل را تکرار سایگونی دیگر برای آمریکا تفسیر کرده اند. ظواهر نیز این را تأئید می کنند. شباهتها بیش از آنند که بتوان هذیانهائی از نوع اظهارات وزیر امور خارجه آمریکا را باور کرد مبنی بر این که آمریکا رسالت خود را در افغانستان با موفقیت به پایان رسانده است.

آیا کسی یک قتل عام مای لای از سربازان شوروی را می شناسد؟ آیا کسی گزارشی از بکارگیری آن گاز معروف "عامل نارنجی Agent Orange" از سوی نیروهای شوروی و کوبا دیده است؟ آیا کسی از سربازان شوروی شنیده است که "من بوی ناپالم در سحرگاه را دوست دارم"؟

دوران متلاطم تازه ای در سپهر سیاسی ایران آغاز شده است. دورانی که جدال نیروهای متخاصم درون طبقه حاکمه هر بار جامعه را در معرض مصافهای جدید قرار می دهد و نیروی آن را به فرسایش می برد. روش طبقه کارگر در این دوران چه باید باشد؟

نمی توانید پا به میدان وسیع اتحاد طبقاتی و اعتراضات خیابانی بگذارید بدون آنکه مواضع خود را در برابر ارتجاع جهانی روشن کنید. نمی توانید به مطالبات فراصنفی بیاندیشید بدون آنکه صف و شعارهای خود را از نیروهای مرتجع حاضر در خیابان تفکیک کرده باشید. مگر آنکه ساده لوحانه باور کرده باشید که این جنجال های "نه غزه نه لبنان" و "مرگ بر اصل ولایت فقیه" را برای رهائی طبقه کارگر به راه انداخته اند.

 گفتاری درباره موقعیت کنونی امپریالیسم آمریکا، سیاست ورزی کمونیستی و آنتی امپریالیسم

کدام یک از آنان محق ترند که نظام را به عنوان مسئول وضعیت امروز خویش بر صندلی اتهام بنشانند؟ ... صاحب فروشگاه یا مشتری موبایل پاساژ علاءالدین که همه دستگاه قانونگذاری و قضائی نظام برای خدمت رسانی به او در انجام معاملات ردیف شده اند یا کارگری که کل نظام قانونگذاری و قضائی و اداری فقط یک هدف را تعقیب می کنند و آن خاموش کردن صدای اعتراض وی است در برابر اجحافات کارفرما؟

این که مساجد به طور سیستماتیک تخریب می شوند حرف مفت است. مثل مساجد، کلیسای کاتولیک هم در چین هست. جمعیتهای پیرو مذاهب مختلف مورد حمایت قرار می گیرند. اما اجازه تدریس مذهب به جوانان زیر 18 سال وجود ندارد. بر این هستند که هر کسی وقتی به سن 18 سالگی رسید می تواند برای برگزیدن یک مذهب تصمیم بگیرد.

گفتاری در زمینه آرایش درون حاکمیت پس از انتخابات ریاست جمهوری.

به آمارها نگاه کنید. همین نسبت را در مقایسه بین کوبا و اکوادور و – این مهم تر از همه است – ایالات متحده آمریکا می بینید. میزان مرگ و میر ناشی از کرونا در کوبا 15 برابر کمتر از این کشورهاست. دهان ژورنالیستهای دروغ پردازی را باید با سرب داغ پر کرد که با وارونه جلوه دادن حقایق، مقدمات جنایتی توده ای علیه مردم کوبا را فراهم می کنند.

به عنوان انسانی اندیشنده و حساس یا به نظم مسلط بر جهان امروز معترضیم و خواهان دگرگونی آنیم و یا نه. اگر هستیم، آنگاه دیگر نیازی حتی به اندیشیدن به این که "کار کمونیستی علی العموم" چیست نخواهیم داشت. "کار کمونیستی علی العموم" شکل وجودی زندگی ما خواهد بود و نه فعالیتی عَرَضی که نیازی به تبیین نظری داشته باشد. و اگر به نظم مسلط جهانی – و نه این یا آن جنبه از آن-  معترض نیستیم، آنگاه دیگر هیچ درجه از تلاش برای تبیین "کار کمونیستی علی العموم" هم فایده ای نخواهد داشت.

هزیمت آمریکائیان و ناتوئیان از این کشور و پیشروی های برق آسای طالبان، برای اینان فقط یک کابوس است. نه از این رو که طالبان بغایت ارتجاعی اند. اغلب اینان همانهائی اند که با پیشرویهای القاعده و داعش به مراتب ارتجاعی تر در سوریه و عراق هلهله می کردند و پایان کار اسد دیکتاتور و متعاقب آن جمهوری اسلامی را نوید می دادند.

نه، این قدرت نمی تواند ترسناک ترین دشمن بشریت در تاریخ باشد. برعکس، آمریکای امروز بیشتر به تمثیل مائو تسه دون شبیه است که زمانی آن را به "ببر کاغذی" تشبیه نموده بود.

یار و یاور ما همین کارگران اعتصابی هستند که باید به ندایشان گوش کنیم از تجربیاتشان درس و آموزش بگیریم و با خوشبینی و امیدواری پیام همبستگی خودرا به هم طبقەای ها و رفقای راستینمان اعلام بداریم که با ذهن و اندیشه و قلبمان از این سر ایران تا آن سوی کشور با رزم برحقشان همسو هستیم و رزم همه ما رنجدیدگان کردستان، ایران و جهان علیه سرمایه است

گفتاری در زمینه امکانات و محدودیتهای رئیس جمهور منتخب دولت سیزدهم در سازمان دادن یک دستگاه دولتی مؤثر، باقی ماندن تضادهای پیشین و انتقال جنگ قدرت به سطوحی دیگر. 

گزارش تحلیلی حاضر توسط بهمن شفیق به کنفرانس دوم تدارک کمونیستی ارائه و کلیات آن مورد توافق کنفرانس قرار گرفت. 

در شرایطی که نقدهای با داعیه کمونیستی محدوده انتزاعیات را ترک نمی کنند و انواع مدعیان سوسیالیسم حتی فاقد جسارت اندیشیدن به در هم شکستن نظم موجودند و خود را به اصلاح این یا آن معایب نظم مسلط محدود می کنند، منشور حاضر با شفافیت تمام هم پرچم انقلاب اجتماعی و در هم شکستن نظم مسلط بر جهان امروز را بر می افرازد و هم خطوط اصلی نظم سوسیالیستی آینده را ترسیم می کند.

هدف این مبارزه ایجاد جمهوری سوسیالیستی ایران به عنوان نخستین گام در راه تحقق انقلاب اجتماعی در کل کشورهای خاورمیانه و با هدف ایجاد جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی خاورمیانه می باشد.

کنفرانس دوم سازمان تدارک کمونیستی پس از یک ماه کار فشرده و برگزاری چهار روز جلسه به کار خود پایان داد.

بنابراین انتشار پول از سوی دولت به سختی می تواند رانه ی پیش برنده برای اقتصاد و اشتغال باشد. البته هواداران تئوری مدرن پولی گاهی می گویند که مشکل دقیقا همین است - فقط مخارج دولت را گسترش دهید، به خصوص سرمایه گذاری آن را از طریق "انتشار پول" تامین کنید و می بینید که دولت به صورت برون زا بر انباشت معیوبِ سرمایه دارانه غلبه  یا از آن عبور خواهد کرد.

گفتاری در باب انتخابات دور سیزدهم ریاست جمهوری، حذف کاندیداها توسط شورای نگهبان و مضمون تاریخی تحولات کنونی

اخبار روز تنها به تطهیر این "منتقد" بسنده نمیکند، بلکه وظیفۀ خود هم میداند که به طور ضمنی به خواننده نام "مجرم اصلی" این "حادثۀ نگران کننده" را نیز یاد آوری کند، تا دیگر جای هیچ گونه شک و تردیدی در حقانیت اقدامات اتحادیۀ اروپا برای وضع تحریمهای بیشتر علیه بانیان اصلی این اقدام باقی نماند: روسیه

تازه ترین شاهکار "پفک خورهایِ" بلینگ کات که توسط مدیای ایران، چه ارزشی و چه اصلاح طلب و چه در اپوزیسیون برانداز مورد استفادۀ "کارشناسی" فراوان قرار گرفت، گزارش مربوط به اثبات مسمومیت اعجاب انگیز ناوالنی از راه زیر شلواری او بوده است. هیستری ضد کمونیستی وجه مشترک همه اینها است.

درباره اهمیت انتخابات پیش روی ریاست جمهوری، به پایان رسیدن دورانی از جمهوری اسلامی و چالش گذار به دورانی نوین و گریز از زوال و فروپاشی. 

نه، در اینجا پای حساسیت ویژه ای در میان بود و این خود نحوۀ انتشار از طریق ایران اینترنشنال را هم رقم زد. در اینجا صحبت فراتر از انتخابات ریاست جمهوری بود، فراتر از حجاب اجباری و نظارت استصوابی و حتی نقش ولایت فقیه بود. حتی فراتر از خود جمهوری اسلامی بود. و به همین دلیل نیز نیروی این جنگ باید تمام و کمال بسیج می شد. چه در درون و چه در بیرون نظام، چه در میان حکومت کنندگان و چه در میان براندازان.

کنفرانس دوم

ادامه مطالب...

کتاب

یادداشتها

سیاست

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر

بیاب