گفتاری به بهانه مباحثات و مجادلات پیرامون حضور فعالان چپ ضد امپریالیست در تظاهرات ۲۲ بهمن. نسبت کمونیسم معاصر با جمهوری اسلامی و با بلوک اپوزیسیون فاشیستی آن

کراهت لمپن فاشیسم پهلوی‌چی ها مانع از دیدن آن می‌شود که بلوای «ژن،‌ ژیان، آزادی» راه بازکن این حجم از انحطاط سیاسی بود. دانشجویان «فرهیخته» دانشگاه شریف فحاشی را به مثابه شکل مدرن مبازه نسل زد تئوریزه کردند. آنها با افتخار «سبزی پلو با ماهی...» را نعره کشیدند. چماقداران پهلوی فقط این فرهنگشان را تا حد نهایی خود توسعه دادند. پهلوی‌چی های ۱۴۰۴ امتداد منطقی ززآ بودند و ززآ هم امتداد منطقی بنفشی که خود به نوبه خود امتداد منطقی سبزی که خود آن نیز محصول جنبش اصلاحات بود. از آن زمان تا امروز یک سیر منطقی از لیبرالیسم تا صهیوفاشیسم طی شده است.

کارل مارکس در زمان خود نوشت: "انقلاب اجتماعی قرن نوزدهم نمی‌تواند چکامه ‏خود را از گذشته بگیرد، بلکه تنها می‌تواند آن را از آینده بجوید‎.‌‏ این انقلاب ‏نمی‌تواند با خود آغاز کند، مگر آنکه همهٔ خرافه‌باوری نسبت به گذشته را کنار ‏گذاشته باشد." این شاید عجیب به نظر آید، اما من با توجه به نوشتن هفت‌صد ‏صفحه درباره‌ی انقلاب بزرگ اجتماعی قرن بیست، این تذکار را برای سوسیالیسم ‏قرن بیست و یکم معتبر دانسته و زیرش امضاء می‌گذارم.‏

رفقای کارگر،

در ماه‌های اخیر شاهد بودیم که چگونه اعتراضات گسترده‌ی کارگران پیمانکاری‌ها و کارگران عسلویه و پارس جنوبی با بی‌اعتنایی کامل از سوی دولت و کارفرمایان روبرو شده است. در مقابل، همگان شاهد بودند که چگونه دولت با اولین تحرکات بازاریان در اوایل دی‌ماه به صرافت جلب نظر آنان افتاده و به سرعت اقداماتی را برای پاسخگویی به مطالبات آنان در دستور کار خود گذاشت. این روالی است که تا به امروز، مستقل از این که چه دولتی زمام امور را در دست داشته باشد، نسبت به طبقه کارگر اعمال شده است. به این ترتیب حاکمیت عامدانه و آگاهانه منکوب کردن طبقه کارگر و بی‌توجهیِ مطلق به خواسته‌های آنان را در پیش گرفته است در حالی که برای جلب نظرِ نه فقط کارفرمایان رانت‌خوار بلکه همچنین انواع مفت‌خورهای بی‌خاصیت اما پُرمدعای جامعه مداوما در حال باج دادن به آنان بوده است. همین روال شرم‌آور است که سفله‌ترین عناصر جامعه را بر شریفترین آنان حاکم کرده است. همین روال ضدکارگری است که به پایمال شدن ارزش‌های انسانی در جامعه و در مقابل به اشاعه گسترده انحطاط انجامیده است.

آنچه در دی‌ماه ۱۴۰۴ برای همیشه تغییر کرد. چرا ایران وارد دوران نوینی از حیات خویش شد و چرا تمام مؤلفه های مبارزه طبقاتی پس از دی‌ماه با پیش از آن متفاوت خواهند بود. تلاقی کدام خودویژگی های داخلی و جهانی به این آرایش جدید منجر شدند؟ کدام دریچه ها به روی کمونیسم معاصر باز می‌شوند.

عجز و لابه‌ی یکی از مشتریان توجهم را به خودش جلب کرد. آقا توروخدا من خیلی به این پول نیاز دارم، زنم بیمارستانه، حالش خیلی خراب است، لطفا الآن واریز کنید. ...اگر امروز پول را پرداخت نکنم می‌میرد. اگر باور نمی‌کنید بیایید نگاه کنید، گوشیش را از جیبش درآورد، فیلم زن جوانی بود که صورتش خونی بود، پرسیدم تصادف کرده؟ گفت نه هموفیلی دارد، مدام از چشمهایش خونابه می‌زند بیرون ، اگر این ۳۵ میلیون تومان را پرداخت نکنم از دستش می‌دهم. پرسیدم مگر این ها جزو بیماری های خاص نیستند؟ بودند، حالا دیگر نیستند، از موقعی که ارز ترجیحی حذف شده، خودمان باید هزینه داروها را پرداخت کنیم.

آنچه انبوه کارشناسان ایرانی را از تحلیل مسائل اقتصادی عاجز می کند تا علت هر فاجعه‌ای را به بی کفایتی و فساد این و آن نسبت دهند، تا آنجا که به زمین سیاست برمی گردد پرش از ماهیت جمهوری اسلامی در همان اوان شکلگیری اش به دهه شصت، و دیگری، یعنی در بعد اقتصادی، انکاری است بر تنها سرچشمه ی خلق ارزش که خود سرچشمه تمام این تضادها است. این است که بجای پرداختن به ریشه ها، تمام تحلیلهایشان در نهایت از آرایشی سطحی فراتر نرفته و در خدمت بازسازی همان بنیادهایی قرار می‌گیرد که سرمنشأ تولید فلاکت حاضر بوده و خواهند بود.

دفاع مقامات کنونی ونزوئلا و دلسی رودریگز جانشین مادورو از این تسلیم‌طلبی واپس‌گرایانه، از نظر وقاحت و ریاکاری حیرت‌آور است. «رئیس‌جمهور موقت» دلسی رودریگز و برادرش خورخه رودریگز، رئیس مجلس ملی، پشت سر هم سخنرانی‌های عوام‌فریبانه‌ای برای جمعیت‌های تحت کنترل کارگران نفت در شرکت دولتی PDVSA ایراد کردند.

اگه راضی باشن تا ۱۵ تومن پایه هم میزنن به اضافه بن کارگری و این چرت و پرتا که مجموعا به ۲۲ الی ۲۵ یا ۲۶ تومن میرسه. البته با اضافه کاری دیگه. چون ما از ساعت هفت شروع به کار میکنیم تا شش یا هفت غروب. بعد شهرام گفت که مگه ساعت چند راه میفتید که هفت اونجا باید حاضر باشید؟ حسین گفت که من معمولا شیش و ربع سوار میشم تو واوان ولی سرویس از پنج و نیم شروع میکنه. بچه های دیگه رو جمع میکنه تا برسه به من تو واوان. شهرام با خنده گفت خب داداش همونجا بخوابید دیگه چرا برمیگردید خونه

آنچه در این جامعه به هیچ وجه تحمل نمیشود و همچنان تابو است، مبارزه طبقاتی کارگران است. در این جامعه می‌توان فعال مدنی و سلبریتی و ژورنالیست و مشاور و مهره تولید و به بی‌بی‌سی و اینترنشنال و سیا و موساد صادر کرد، می‌توان هر از چند گاه با آنها تصفیه حساب کرد و آنها را مورد تعقیب قرار داد و سپس دوباره با آنها لاس زد و راهشان را باز گذاشت؛ اما تحمل کارگر کمونیست غیر ممکن است. این تابوی جمهوری اسلامی و اپوزیسیون اوست!

اونجا بی اختیار گریه‌ام گرفت. حس میکردم به عنوان یه کمونیست چقدر بدرد نخورم که این مردم مظلوم با ظاهری که معلومه از طبقات فرودستن راه نجاتشون رو توی اسپرم تشخص یافته پهلوی جستجو میکنن. همینطور داشتیم به پیش می‌رفتیم که یهو نیرو های سرکوب جلومون ظاهر شدن. ما عقب جمعیت بودیم و نمی‌دیدیمشون ولی میدیدم که گاز اشک آور میزدن.

سرمو آوردم بالا. دستم خودم نبود، بالا تا پایین هرچیزی که تو ذهنم اومد رو فوش میدادم. پاهام شل شده بود، چرا انقدر رد خون. چند قدم رفتم جلوتر که شیشه های خرد شده یه مغازه کف پیاده رو حواسم رو به خودش جلب کرد. تا خواستم برم جلوتر پام تو زمین قفل شد. انگار گوسفند سر بریدن، حجم زیادی خون. گرم. قرمز. تاریک. بغضم گرفته بود. از وحشت نمیدونستم چیکار کنم. چند قدمی دویدم تا از اون حجم زیاد خون فرار کنم. فقط میخواستم از اون محل دور شم،

در واقع، اکنون در دیگر کشورهای غربی نیز گام‌هایی مشابه آنچه کانادا برداشته است، قابل مشاهده است. برای نمونه، بنا بر گزارش‌ها، نخست‌وزیر بریتانیا، کی‌یر استارمر، قصد دارد هفته آینده به پکن سفر کند؛ سفری که به گفته چندین منبع آگاه، هدف آن احیای «عصر طلایی» روابط اقتصادی بریتانیا و چین است؛ عصری که حدود یک دهه پیش جشن گرفته می‌شد. روز سه‌شنبه، لندن طرح‌هایی را که سال‌ها مسدود شده بودند، تصویب کرد تا در محوطه تاریخی «رویال مینت کورت» – در مجاورت مستقیم برج لندن – بزرگ‌ترین سفارت چین در اروپا ساخته شود

با هر تلاشی بود خودم را کنار پیاده رو رساندم. باید از لابه لای جمعیت خودم را به مقصد میرسوندم. حواسم رفت سمت شعار جاوید شاه و این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده. سرم را به سمت شعار دهندگان کج کردم. نزدیکای ده نفری بودن، اکثرا لباس های سیاه، شلوارهای شیش جیب و  ماسکی سیاهی بر صورت که موتور سوارها بر صورت میگذارند و فقط چشمهایشان پیدا بود.

مسأله این است که اما «رها کردن زمام امور به دست تقدیر» و «حکمرانی الله‌بختکی» در جامعه سرمایه داری به معنای حکمرانی نکردن نیست، به معنای سپردن حکمرانی به جامعه مدنی، به جامعه بورژوایی و قوانین کور و آهنین اقتصادی آن، و خارج کردن آن از حیطه اختیار دولت است. «تحلیل قدرت دولت مرکزی» نه عارضه ناخواسته این سیاست‌ورزی، بلکه هدف آن است.

از دل بلوای موجود باید سیاست‌های دست راستی بورژوایی با سرعت و شفافیت بیشتری اعمال شوند، ترکیب ارکان حکومتی به طور جدی تعییر کرده با ضرورتهای جدید انباشت هماهنگ شود و سیاست خارجی ایران بیش از پیش به سوی غرب و همزیستی با اسرائیل بچرخد.

بنابراین هيچ جای تعجب نیست که شيوۀ تفکر دگراندیش و غيرمسلط رو به کاهش است. ما نه تنها توان جمع‌آوری و حفظ دانش واقعی، که درضمن به معنای توان فهم و درک اطلاعات تازه است، را از دست می‌دهیم، بلکه ظرفیت و توان استفاده از مهارت‌ و توانايی‌های فکری که قرار بود جبران کنندۀ فقدان دانش واقعی باشند، را نیز از دست می‌دهیم.

اکنون زمان تجدید تعریف تضادها از طریق در هم شکستن رابطه و برقراری توازنی بکلی نو فرا رسیده است. راز قهر عریان و خشونت آشکار دوران ما در این واقعیت پایه‌ای نهفته است. این است که لیبرالیسم را به لیبرال-فاشیسم، لیبرتارین را به فاشیست عریان و محافظه کار را به فاشیست مذهبی تبدیل می‌کند. این است که میراث داران هیتلر و پینوشه را در آمریکای لاتین به قدرت می‌رساند و عاشقان سینه چاک آنان را در ایران به عربده کشی مستانه می کشاند.

واقعه سیدنی بیش از هر چیز اعلام این واقعیت بود که مسئله فلسطین به عنوان معضلی گرهی در آرایش نظم آینده جهان به‌سادگی به دست فراموشی سپرده نخواهد شد. هجمه رسانه ای «ضدتروریستی» دقیقاً برای دفن کردن همین مسئله است. هجمه ای که قربانی را به جای عامل جنایت بر صندلی اتهام نشانده و راه را برای جنایات بزرگتر باز می‌کند. علیه این هجمه بایستیم.

همه چیز در تلاطم است، در هیچ نقطه ای از جهان اثری از آرامش نیست، آنچه هست التهاب است و تنش. تلاطم در رابطه بیرونی جوامع، رابطه بین دولتها، و تنش رو به افزایش در درون جوامع. ائتلافهای پایدار دیروز از هم می پاشند و کارتها در قمار بزرگ تقسیم جهان باز توزیع می شوند. صف پیروزمندان کجاست و شکست خوردگان کجایند؟ مشخصه های اصلی ارتجاع معاصر کدام است و تکلیف انقلاب اجتماعی چه می شود؟

در نیمه نخست سال ۲۰۲۵، تعداد ورشکستگی‌های شرکتی در آلمان به ۱۱٬۹۰۰ مورد رسید – که ۹.۴ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته و بالاترین رقم در ده سال گذشته است. بر اساس پیش‌بینی مؤسسه اعتبارسنجی کردیت رفرم، تا پایان سال جاری مجموع ورشکستگی‌ها به حدود ۲۳٬۹۰۰ مورد خواهد رسید – رقمی که از سال ۲۰۱۴ تاکنون بی‌سابقه است.

آنچه از دید این فکل کراواتی پرورش یافته جمهوری اسلامی در مورد دزدی اهمیت بیشتری دارد آن است که چه کسانی آن را انجام می دهند، برای که و اصلا برای چه؟ وقتی هدف وسیله را توجیه کند و اینجا هدف کوبیدن کمونیسم باشد و جرم کمونیستها مبارزه با کلیت مالکیت خصوصی باشد آن وقت است که دزدی دیگر قبیح است و افراد درگیر در آن راهزن محسوب می شوند، در غیر این مصادره اموال اشراف فراری و خانواده سلطنتی در ضمن انقلاب فرانسه نیز نبردی برای آزادی است که توسط انقلابیون صورت گرفته است.

مدیر هم که لم داده بود یه تکونی خورد و اومد جلو و گفت که حمید جان در مورد وسایل که سفارش دادیم یه مدت دیگه میرسه به دستتون اما در مورد حقوق مشکلی وجود نداره سر موقع داره پرداخت میشه ما گفتیم یکم تا دهم هر ماه میریزیم تا الان از دهم هم تجاوز نکردیم. ... حمید اینطور ادامه داد: آقا بحث من سر همون یکم تا دهمه چرا باید خودتون به خودتون سر حقوق ما ده روز وقت بدین؟ اگه اینجوریه حقوق این ماه که نوبتش شد رو تا دهم حساب کنید و دستمزد چهل روز رو پرداخت کنید، از ماه بعد هم همون دهم حساب کنید یا نه اون تلاشی که میکنید یکم تا دهم پرداخت کنید اون تلاش رو منتقل کنید به فاصله بیستم تا سی ام ، منی که دارم قسط میدم و اجاره میدم نمیتونم به بانک و صاحبخونه بگم آقا هر وقت دوست داشتم میام پرداخت میکنم

با گذشت کمی از روی کار آمدن دولت جنگ و سازندگی، فرصت مناسبی برای نظام جمهوری اسلامی مهیا گشت تا آن سیاست های بازار آزادی مطلوبش را با پوششی اسلامی به جامعه تزریق نماید. جنگ فرسایشی ایران و عراق تمام شده بود و نظام موفق شده بود به بهانه هائی چون تامین امنیت ملی، مخالفینش را در داخل کشور از میان بردارد و بر فضای انقلابی دهه گذشته چیره شود. ... اگر تا قبل از این اسلام به قناعت و ساده زیستی سفارش می کرد، از این مقطع تاریخی به بعد دین و دنیا چون مکملی در کنار هم معنا می یافتند. شورش مشهد و چهاردانگه تهران در سال ۱۳۷۱ که جرقه های آن با تخریب تعدادی از سکونتگاههای حاشیه نشینان مجاور با حرم زده شد و در اصل اعتراض حاشیه نشینان به سیاستهای آزادسازی اقتصادی و افزایش نرخ تورمِ نزدیک به ۵۰ درصدی بود با خشونت سرکوب گردید.

مهم‌ترین تماس شی جین پینگ با یک رئیس‌جمهور آمریکایی که تاکنون انجام شده است. به نظر می‌رسد ترامپ اهمیت فوق‌العاده تماس تلفنی خود با شی جین پینگ را درک نکرده است. یا اگر هم فهمیده، بسیار عالی آن را پنهان می‌کند.

.