درباره خودویژگی جامعه ایران و تغییرات عمیق از یأس و ناامیدی تا سلحشوری و تا حس خیانت در کوتاهترین فاصله زمانی، شرکت تودههای مردم به عنوان یک عامل فعال جنگ و مرزهای محو شده جبهه و پشت جبهه به مثابه تمایز جنگ کنونی با تمام جنگهای معاصر، دینامیسم جدال بین دیوانسالاری نظام و مردم کف خیابان به مثابه تعیین کننده ترین عامل رقم زننده به تحولات آینده.
اکنون طبقه حاکمه کشور ضد حمله خود به شما را آغاز کرده است. ضد حملهای که تخریب این همبستگی باشکوه را هدف قرار داده است. یک سر این ضدحمله تحقیر آشکار توسط سران نظام در بند و بستها و مذاکرات پشت پرده و دیپلماسی مخفی و پنهان از چشم توده هایی است، که بار جنگ را بر دوش کشیدند. سر دیگر آن تعرض گسترده طبقه حاکمه برای تحکیم مجدد سلطه کور سرمایه بر زندگی و آینده شما تودههای کار و زحمت. اگر تا پیش از این جنگ خانمان برانداز این سلطه امری طبیعی جلوهگر میشد، جنگ نشان داد که آنچه جامعه را حفظ میکند اتفاقاً از کار انداختن قوانین آن سلطه است.
چپ محور مقاومتی چیست و تمایز آن با چپ ضد امپریالیست سنتی چیست؟ پایه های نظری و رویکردهای عملی متفاوت چپ ضدامپریالیست سنتی و چپ محور مقاومتی. چگونه تجزیه چپ انقلابی دهه پنجاه به شکلگیری چپ محور مقاومت انجامید، تمایزات ترکیب اولیه و امروزین چپ محور مقاومتی، تمایزات چپ محور مقاومتی با جریانات چپ روشنفکری اروپامحور، موقعیت چپ محور مقاومت در تلاطمات اجتماعی کنونی و رابطه کمونیستها با آن.
کمون، يعنی بازپس گرفتن مجدد قدرت دولتی توسط جامعه به مثابه نیروی زنده خود آن و نه نیرویی که جامعه را تحت کنترل و انقياد خود در میآورد؛ يعنی توسط خود تودههای مردم که بجای نيروی متشکل سرکوب کنندهشان، نيروی خودشان را سازمان ميدهند؛ [کمون] شکل سياسی رهايی اجتماعی آنها است، بجای آن نيروی ساختگیِ جامعه که توسط دشمنان آنها و برای سرکوب آنها بکار گرفته ميشد
ایران فعلا صبر میکند تا هر وقت آنها صلاح دانستند دوباره به او حمله کنند. بعد جواب میدهد و منتظر میماند که طرف هر وقت صلاح دانست برای آتشبس فشار بیاورد جمهوری اسلامی نمیخواهد بجنگد، و این دشمن است که با آگاهی از این ضعف، او با سیاست شل کن، سفت کن، به جنگ و آتشبس میکشاند. به همین دلیل هم بود که بعد از حمله اسرائیل به لبنان، ایران جوابی نداد. چون از دید سیاستمداران ایران، بعد از اعلام آتشبس، هنوز از سوی آمریکا و اسرائیل به ایران حمله نشده بود.
إن ما تعيشه البلاد اليوم من خطر في مواجهة العدوان الصهيوني–الإمبريالي، لا يعود إلى ضعف عسكري أو اقتصادي فحسب، بل إلى الانحطاط العميق في البنية السياسية والإدارية، التي باتت خاضعة لأسوأ شرائح الطبقة الحاكمة، المرتبطة بالمراكز المالية للإمبريالية العالمية وبعض الأنظمة الرجعية.
پێکهاتەی کۆدەتاچیەکان، بەکرێگیراوانی میدیاییەکانیان، ئەبێت بە شێوەیەکی بێسنوور لە مانەوە لە بەستێنی چالاکی کۆمەڵایەتی بێبەش بکرێن. نابێت بە ئەوانە دەرفەت و بەهرەمەندی لە دەربڕینی ڕاو بوچوونیان پێبدرێت. نابێت رێگەی ئەوەیان پێبدرێ کە لەگەڵ کۆر و هاوکاسەکانی خۆیان پەیوەندی بگرن، نابێت رێگە بدرێن لە کۆمەڵە گشتیەکان دەرکەون. بە کورتی پێویستە بە تەواوی گۆشەگیر بکرێن. و سەرکردەکانیان وەک ڕۆحانی و زەریف و هاوپیشەکانیان بە واتەی راستەقینە بسڕێنەوە.
چرا و چگونه طبقه حاکمه در ایران پس از غزه اکنون لبنان را نیز دیپلماتیزه میکند. و چرا خیابان تنها نیروی پیشرویی است که میتواند راه را برای آینده باز کند.
تجمعات خیابانی را به رفراندومی برای توافقات تبدیل کنید! - نگذارید خون پاک جانباختگان وجه المعامله شود! - تصمیم درباره آینده حق شما مردم است. این حق را به هیچکس واگذار نکنید!
در ارزیابی از توازن نیروها در جنگ جاری، کنش های نیروهای اصلی جهان چند قطبی و محدودیتهای مفهومی «جنوب جهانی»، دینامیسم پویای برآمده از شرایط جنگی در ایران، چرا ایران حلقه ضعیف و نقطه آغاز جنگ بود، کودتای الیگارشی فاسد و نقش تعیین کننده خیابان در ادامه جنگ
بدون شوک تراپی این طبقه فاسد مزدوران موساد و سرویسهای جاسوسی غربی امکان برپا کردن آتش خونین دیماه را پبدا نمیکردند و تفاله پهلوی هم قادر نمیشد به کمک دستگاه رسانهای صهیونیستی مشروعیت لازم برای تجاوز نظامی به ایران را در اختیار جنایتکاران واشینگتن و تلآویو قرار دهد. در قتل دختران بیگناه مدرسه میناب و در نابودی زیرساختهای جامعه، سهم امثال روحانی و ظریف و همپالکیهایشان در ماشین دولتی و نظام اقتصادی چندان کمتر از نقش دستان به خون آغشته ترامپ و نتانیاهو و تفاله پهلوی نیست.
معماران شوکدرمانی چگونه خیابان را قورباغه پز میکنند، کدام ختم جنگ خطر فاجعه را دور میکند، آلترناتیوهای درون نظام کدامند و خیابان چگونه می تواند نقش خود را ایفا کند.
مبانی عدم فهم چپ از ماهیت تلاطمات اجتماعی در ایران، از «دولت نا متعارف» و «رژیم ولایت فقیه» تا «نه به جنگ»، ناتوانی چپ رادیکال از فهم رابطه دولت و طبقات اجتماعی.
چرا جنگ، چرا با ایران و چرا امروز؟ ریشه های مادی جنگ کدامند و عواقب آن چه خواهند بود؟ تأثیر جنگ بر مبارزه طبقاتی در ایران چه خواهد بود؟ در جنگ آلترناتیوها چه چیز تغییر خواهد کرد؟
صورت مسأله روشن است. این یک جنگ وجودی است که در یک سر آن جامعهای به دفاع از حیات خویش برخاسته است. با تمام عناصر خوب و بدی که اجزای مختلف آن را تشکیل میدهند. در این جامعه اکنون معیار قضاوت هیچ نیست جز رویکرد به جنگ. جنگی که حتی مهر خود را بر مبارزه طبقاتی نیز خواهد کوبید. از یک سو هم وسعت و دامنه عمل کارگران را محدود خواهد کرد و هم از سوی دیگر با عقب راندن نیروهای اهریمنی مدافع نظم سرمایه سالار غرب بخش قابل توجهی از قدرت تخریبی طبقه حاکم علیه طبقات محروم جامعه را از بین خواهد برد.
