“سلام فرمانده» کاچی است. همان کاچی به از هیچی. آهنگی بغایت بی‌مایه با سانتی مانتالیسم شعری بغایت ناشیانه و زمخت. میگویم سانتی مانتالیسم ناشیانه و زمخت برای این که موضوع سانتی مانتالیسم با فرم آن نه تنها خوانائی ندارد، بلکه چالشی است برای همان فرم. فرمانده ای که یک بار امام زمان است و یک بار سید علی و یک بار حتی میرزا کوچک خانی که کار را از قرار تمام هم کرده است.

ابعاد تاریخی نبرد اوکراین، تجدید آرایش نظام اقتصادی و مالی جهانی، محدودیتهای تاریخی بدیل های رقیب در سرمایه داری، سازمان کار و آرایش طبقاتی بلوکهای متخاصم، امتداد نبردهای کهنه و سر بر آوردن نبردهای نو، بورژوازی ایران و بازار جهانی، دگردیسی تاریخی کمونیسم در ایران، ما و لحظه کنونی

تجمع پنجم اردیبهشت معلمان در مقابل سپاه فتح یاسوج در پی انتشار ویدیوئی با عنوان"حمله ی وحشیانه ی نیروهای سرکوبگر به آقای علی حسن بهامین جلوی دانشگاه یاسوج" که واقعی یا نمایشی بودن آن جای سوال است نیز در حکم تنفسی مصنوعی ظاهر شد که نتوانست قلب جنبش را دوباره به تپیدن وادارد. در یازدهم اردیبهشت که شوراهای صنفی معلمان را با شعار "همراه شو عزیز" به تجمع فرا خوانده بودند، با کارنامه ای ناکام تر از اول اردیبهشت خاتمه یافت.

 ئەگەر کەسێک واهەست بکات کە ڕووداوەکانی ئەمڕۆی ئۆکرانیا [تەنیا] ڕووداوگەلێکی تایبەت بە سەردەمی ئێمەن، بەچڕی بە سەهوو چووە. ئەم ڕووداوانە تاهەر ڕادەیەک کە تایبەت‌مەند بن، دیسانیش له درێژەی مێژووی پڕشکۆی «خیانەت، بەرتیل، کووشتن دەگەڵ فێڵبازی و ڕەزیلی‌»دایە کە هەموو ژیانی سەرمایەداری لە خۆ گرتووە.

اگر کسی تصور می‌کند که وقایع امروز اوکراین وقایعی ویژه دوران ما هستند، به شدت در اشتباه است. این وقایع هر چقدر هم ویژه باشند، در امتداد تاریخ پرشکوه «خیانت، رشوه، قتل همراه با خدعه و رذالت» است که تمام حیات سرمایه داری را در برگرفته است.

رفقا، دورانی که ما در آن زندگی می‌کنیم بی تردید یکی از حساس‌ترین و تعیین کننده ترین دوره های کل تاریخ بشر است. بشریت امروز در نقطه‌ای قرار گرفته است که انتخاب امروز آن یا به بیراهه سراشیب حضیض و نابودی منجر می‌شود و یا راه را برای زندگی در اوج عزت و سعادت باز می کند.

تمایز میان سیاست رسمی و سیاست عملی جمهوری اسلامی نسبت به وقایع اوکراین، مردم سالاری اسلامی به مثابه ایدئولوژی رسمی جمهوری اسلامی متناظر با دوران پسا جنگ سردی؛ نبرد اوکراین، آغاز تقابل علنی روسیه و غرب و ناتوانی ایدئولوژیک مردم سالاری اسلامی در مواجهه با واقعیتهای نوین.

از نظر آنها بعد از شکست جنبش سبز، طبقه متوسط و جامعه ی مدنی اگر چه با حکومت مخالفند اما به علت گره خوردن منافعشان با منافع طبقات بالا عملا منفعل شده اند و در بزنگاههایی چون جنبشهای دی ۹۶، آبان ۹٨، کشاورزان اصفهان، بحران آب خوزستان و ... حضوری ندارند و لذا هیچ آینده و امیدی برای براندازی در آنان نیست.

رسانه‌ها با هوچی‌گری تمام از ابهتِ مکان افتتاحیه و اختتامیه جام جهانی سخن‌سرایی می‌کنند. اینکه این شکوه چشم نواز خون بهای جان ۴۰۰۰ کارگری است که حتی در لحظه حاضر معلوم نیست آیا خودشان دستمزدشان را از جانب شیوخ و شرکا دریافت کرده‌ بودند یا نه. معلوم نیست که آیا بازماندگان شان غرامتی دریافت کردند یا نه و البته روشن است که اگر هم غرامتی دریافت کرده باشند نمی‌توانست بیش از صدقه ای باشد.

اما یک اسلحه دیگر روسی هم هست که اخیراً به کار گرفته شده است و به نظر میرسد بسیار خوب کار می کند. شما این سیستم را در میدان نبرد نمی بینید. حقیقتاً این دستگاه روسی یک اسلحه اقتصادی است و ممکن است تبدیل به یکی از مؤثرترین ابزارهای جنگ در دوران مدرن شود.

شما با گفتن "رقابت درون امپریالیستی" بعنوان کلیشه ای انتزاعی، تمام تاریخ 30 سال اخیر را وارونه جلوه می دهید. در تاریخ 30 سال اخیر ما شاهد فروپاشی شوروی بوده ایم. نمی شود تنها به آن اشاره ای کوتاه کرد و از «به وسط آمدن نیروهای ارتجاعی بعد از فروپاشی شوروی» بعنوان علت این نبرد نام برد. این کافی نیست. اتفاق در حال وقوع، چیز دیگری است.

عەجایب. «هێزی مرۆیی ئوکراینا»؟! چ ناوێکی گوێ‌لاوێن بۆ ئەرزیشییەک کە دەستەوجێ «بەسیجی مرۆیی» ئێران و «حەشدی شەعبی» عێراق و خۆڕاگری خەڵکی سووریای بۆدێنێتە بەرچاو. ئەویش رێک لەکاتی خۆیدا و هاوکات لەگەڵ دەسپێکی شەڕی قێزەونی میدیایی سەبارەت بە «کوشتاری بوچا».

بحثی درباره نشانه‌های رویکرد حمایت از غرب در جمهوری اسلامی ایران در سطوح مختلف. از بازتاب رسانه ای وقایع اوکراین تا برجام و واقع گرائی دیپلماتیک در مناسبات بین الملل.

عجب!! “نیروهای مردمی اوکراین»؟ چه نام خوش آهنگی به گوش یک ارزشی که بلافاصله «بسیج مردمی» ایران و «حشد الشعبی» عراق و مقاومت مردمی سوریه را با آن تداعی می کند. آن هم درست به‌موقع و همزمان با آغاز جنگ کثیف رسانه ای «کشتار بوچا».

ئەم شەڕی تیری گەورە لە باشترین شێوازی خۆیدایە، ئەو شتەی کە ئەمریکیەکان پێشتر دەیانزانی بەڵام لە کێو و بیابانەکانی ئەفغانستان و عێراق لە بیریان چۆوە. ئەوە ڕوونی دەکاتەوە کە چلۆن 200هەزار ڕووسی توانیان شکست بە 600هەزار ئوکرانیایی بهێنن.