همزمان جناح معینی از سرمایه داری در آلمان به همراه اتحادیۀ کارگری آلمان سالهاست که برای خروج از بن بست رشد بازارهایشان و تثبیت موقعیت برتر اقتصادی آلمان (امری که البته برای همۀ کشورهای غربی صادق است) مطابق سنت "شراکت و همکاری اجتماعی بین کار و سرمایه" در یک تلاش راهبردی بمنظور تغییر در ساختار اقتصادی غرب است، تا بتوانند موقعیت برتر این اقتصادها در بازاهای جهانی را بدون وارد شدن به درگیری مستقیم نظامی تثبیت کنند.

هاوڕێیان، ئەو سەردەمەی کە ئێمە تیا ئەژین بێ گومان یەکێک لە هەستیارترین و دابینکەرترین سەردەمە بە درێژایی هەموو مێژوی مرۆڤایەتی. ئەوڕۆ مرۆڤایەتی لە شوێنێک وەستاوە کە بژاردەی ئەمڕۆکەی یان تووشی ڕێگە چەوتی بەرەو لێژیی نشێوی و فەوتانی ئەبات و یان ڕێگە بۆ ژیانێکی پڕ لە سەربەرزی و بەختەوەری خۆش دەکات.

در صدمین سالگرد تشکیل شوروی و در زمانی که کمونیسم زدائی در اوکراین – و نه فقط در اوکراین - به اوج خود رسیده است، حمله همه جانبه به سطح معیشت طبقه کارگر در دستور کار قرار گرفته است. اوکراین از 30 سال قبل توسط دار و دسته های چپاولگری حکومت می‌شود که در خدمت مراکز مالی و نظامی اربابان غربی از هیچ جنایتی علیه مردم اوکراین فروگذاری نکرده اند. از هشت سال پیش در تحولی تعیین کننده رژیم الیگارشیک اوکراین به یک رژیم لیبرال-فاشیست ارتقاء یافت که آنتی کمونیسم در کنار روس ستیزی اساس هویت ایدئولوژیک آن را تشکیل می دهد. با تمام این‌ها تغییر قانون کار امروز و با سوء‌استفاده از وضعیت جنگی به میان کشیده شده است.

از من می‌پرسی که کارگران انگلیسی درباره سیاست استعماری چگونه فکر می کنند. خوب، دقیقاً همانطوری که درباره سیاست به طور کلی فکر می کنند: همانطور که بورژوازی فکر می کند. در اینجا حزب کارگری نیست. می‌بینی که تنها محافظه کارها و لیبرال-رادیکال ها هستند و کارگرها هم با خوشحالی در جشن سور و سات انحصارات انگلستان در بازار جهانی و مستعمرات شریک می شوند.

پایان «مرد داوس» و ژئوپلیتیک نوین جهانی، پایان مفهوم پست مدرن «مرکز سیاست»، بازگشت قطبهای چپ و راست به عرصه سیاست، فروپاشی بنیانهای اعتقادی بازار آزادی، دوگانه سرمایه داری تولیدی و سرمایه داری رانتی

فضای نظامی نیز در این شیوه تولید یعنی شیوه تولید سرمایه داری مستثنی نیست. همان فضا نیز کاملا طبقاتی است‌. چه بین سرباز با سرباز چه با کادری. سربازانی هستند که با ماشین لوکس شخصی و گوشی های لاکچری و لباس تر و تمیز و اتو کرده وارد پادگان میشوند، و از طرف دیگر سربازانی هم هستند چه به عنوان مسئول نظافت و چه نگهبان، حتی فرصت شستن لباسهایشان را پیدا نمی کنند و گوشی ای ندارند که خبر و اطلاعی از خانواده هایشان بگیرند.

یعنی پاسدارژورنالیستهای مشرق نیوز واقعاً نمی‌دانند که 500 غیر نظامی در کارخانجات آزوت چه می کنند؟ نمی‌دانند که آن غیر نظامی ها هم مثل غیر نظامی های مجتمع زیرزمینی آزوف در ماریوپل سپر انسانی ارتش اوکراین را تشکیل می دهند؟

تمام «موضع فلسفی» ژیژک بر یک داده متمرکز است که فدراسیون روسیه آغاز گر دشمنی ها بود. روند سیاسی موجود نه چهارچوبی دارد، نه گذشته‌ای و حالی و آینده ای. هیچ مکانیسمهای پنهانی هم وجود ندارند و همه چیز عیان است. علت عملیات ویژه هم با بیان «تمایل به سکس» توضیح داده می شود، یعنی میل به تسلط بر اوکراین. صحبت کردن درباره این استعاره وقیح «فرویدی» فایده‌ای ندارد، فقط به وضوح سطح فرهنگی فیلسوف را نشان می دهد.

بنر عفاف و حجاب نیز بر دیوارهای مدارس و نهادهای دولتی مدتهاست نقش کاریکاتوری را ایفا میکنند که نه در "بخش دولتی" و نه مسلما "دیگر اقشار جامعه" که منظور رفیقمان از دومی باید بخشهای خصوصی باشد، قابلیت اجرایی ندارد. آنچه مشهود است اینکه مدتهاست جمهوری اسلامی با آزاد گذاشتن زنان و دختران شل حجاب، ابزاری را از دست سرنگونی طلبان گرفته است و این مناسبات نیز مدتهاست با کمی تخفیف به درون ادارات و دستگاههای دولتی رسوخ کرده اند.

رئیس این دولت که رئیس پیشین یکی از بزرگترین کنسرنهای خاورمیانه (آستان قدس رضوی) بوده است، دلیل حذف ارز ترجیحی را جلوگیری از قاچاق آرد و کالاهای ارزان به خارج معرفی میکند. اما درست چند روز پس از این اقدام در نشستی با فعالان محترم اقتصادی و تجار و بازرگانان آذربایجان غربی از تصمیمات خلق الساعه در گمرکات انتقاد کرده و میگوید: "برای تولیدکننده و صادرکنندگان مانع ایجاد نکنید..."

(گزارش دریافتی) هر ساله توسط دستگاه های دولتی- نهادهای عمومی و نظامی و بانکها و ... آزمونهایی استخدامی برگزار می شود و معمولا برای هر موقعیت شغلی تعداد افراد دو و سه رقمی در این مارتون با هم در آزمون شرکت میکنند.

از بی دست و پا خواندن توده های کار و زحمت توسط بهاره رهنما، از برپایی جشنهای هالووین توسط کثیری از سلبریتی ها، از ژست های متکبرانه ی نوید محمدزاده و ترانه علیدوستی بر فرش قرمز جشنواره کن امسال و تا همین سخنان اخیر علی دایی، همه و همه در راستای تحقیر هر چه بیشتر توده های کار و زحمت و مشروعیت بخشی به حاکمیت و تقویت صفوف سلاطین سرمایه و رسانه های اجتماعی صورت گرفت.

آنچه مقدرات حرکت در خیابان را رقم می زند توازن هژمونیکی در جامعه است که حیطۀ اقتدار آن به خیابان محدود نمی ماند و تا خانه و کارخانه و مزرعه هم گسترش می یابد. این خوش خیالی است که "طبقه کارگر کارخانه ها را دارد". چنین چیزی فقط هنگامی واقعیت دارد که طبقه کارگر قادر شده باشد هژمونی خود را به طبقات دیگر تحمیل نموده باشد.

رنسانس کمونیسم (بخش دوم) بازسازی سرمایه داری یا انقلاب اجتماعی، جنگ و انقلاب، سازمان کار و آرایش طبقاتی بلوکهای متخاصم، امتداد نبردهای کهنه و سر بر آوردن نبردهای نو، بورژوازی ایران و بازار جهانی، دگردیسی تاریخی کمونیسم در ایران، ما و لحظه کنونی

“سلام فرمانده» کاچی است. همان کاچی به از هیچی. آهنگی بغایت بی‌مایه با سانتی مانتالیسم شعری بغایت ناشیانه و زمخت. میگویم سانتی مانتالیسم ناشیانه و زمخت برای این که موضوع سانتی مانتالیسم با فرم آن نه تنها خوانائی ندارد، بلکه چالشی است برای همان فرم. فرمانده ای که یک بار امام زمان است و یک بار سید علی و یک بار حتی میرزا کوچک خانی که کار را از قرار تمام هم کرده است.