طبقه کارگر

گفتاری به بهانه مباحثات و مجادلات پیرامون حضور فعالان چپ ضد امپریالیست در تظاهرات ۲۲ بهمن. نسبت کمونیسم معاصر با جمهوری اسلامی و با بلوک اپوزیسیون فاشیستی آن

در چنین شرایطی است که آقای چنگی با وجود اذعان به موقتی بودن کارگران کارخانه خودش، اصل اول مدیریت را یادآور می شود با این مضمون که "هر کسی را که نمی توانی اخراج کنی، استخدام نکن" و مدعی است که حتی اگر کارگری کارفرما را بزند، کارخانه اش را آتش بزند و تا مرز مرگ از پا درش بیاورد، مطابق قانون کار ایران، کارفرما حق اخراجش را ندارد!!!

یک موضوع مرکزی اپوزیسیون ایرانی در زمینه انتخابات، از دورانی سرنگونی طلبی دمکراتیک چپ تا دوران کنونی براندازی فاشیستی راست، دمکراتیک نبودن انتخابات به دلیل روند تأیید صلاحیت نمایندگان یا کاندیداها بوده و هست. این البته یک نقطه ضعف نظامی سیاسی حاکم بر ایران است که توسط مخالفین آن به نحو احسنت مورد بهره برداری نیز قرار می گیرد. …اما آیا می‌توان به تناسب تغییرات در ساختارهای اقتصادی و حقوقی و سیاسی جامعه از تغییراتی در ترکیب طبقاتی در مجلس نیز سخن به میان آورد؟

بطور کلی حزب کمونیست ایران علیرغم تمامی فراز و نشیب ها و مصائبی جدی از جمله تدوین برنامه و سیاستگذاری ها و نحوه مواجهه با جنبش های بورژوا دموکراتیک و نقش آنتی امپریالیستی خرده بورژوازی، روحانیون، تجار و بازاریان در جامعه آن دوران و از طرفی نقش تعیین کننده ی طبقه کارگر و دهقانان، و همچنین در سطح جهانی درگیری در مبارزه با موانعی که کشورهای بلوک سرمایه داری علیه اردوگاه سوسیالیسم به کارگران و زحمتکشان ملل تحمیل می نمود، در سایه ی پیروزی دیکتاتوری پرولتاریا دریچه هایی تازه در جهت انکشاف مبارزات طبقاتی کارگران گشوده شد و این حزب در هموار نمودن مسیر راه پیشروی انقلابی پرولتاریا و رهایی جامعه، نقشی تاریخی ایفا نمود.

من یک مرد سیاهپوست در آمریکا هستم و یک دوستدار موسیقی هیپ هاپ. اما این ترانه بیش از هر آهنگ هیپ هاپی اشک من را درآورد.الیور به خال زد. این ترانه رنگ ندارد. همه آمریکائی ها واقعاً در وضع بدی دست و پا می‌زنند و تعداد ما بیشتر از صاحبان قدرت است. به هر قیمتی شده باید از این پسر حمایت کنیم. از این زندگی خسته‌ام و حالم بهم میخورد. پول این ماهم تمام شده و نمیدانم تا هفته بعد چه باید بکنم.

چه تابستانی است این تابستان عجیب. هنوز انفجار شوق به رهائی در نیجر به پایان نرسیده، ترانه ای از دل آمریکا به انفجار دیگری در عواطف و احساسات طبقاتی توده زحمتکشان و کارگران و محرومان دامن زد. نه فقط در آمریکا، بلکه در سرتاسر جهان. گویی سرودی تازه برای طبقه کارگر متولد شده باشد.

گذار کارگران از موقعیت طبقه ای تحت سلطه به موقعیت یک طبقه حاکم چگونه است؟ چگونه باید جامعه را اداره کرد؟ چالشهای کهنه در جهانی نو، درسهائی از جنگ برای مبارزه طبقاتی، حیطه گسترده نبرد طبقاتی

نخست: چرا کارگران باید قدرت را به دست بگیرند. دوم: بر کدام نیروها باید غلبه کنند؟ سوم: آرایش امروزشان چگونه است؟ چهارم: ملزومات گذار به موقعیت یک طبقه حاکم کدامند؟ پنجم: چگونه باید جامعه را اداره کرد؟

حقیقتا تأسف انگیز است که برخی از دست اندر کاران کارگری نیزشعارهائی بورژوائی مثل" بازاری با شرف، حمایت حمایت" را تکرار میکنند. جنبش کارگری ای که بجای طرح چشم انداز طبقاتی خود برای جامعه از هر گونه جنبش موجود با هر شعاری و به صرف ضد رژیمی بودن آن دفاع کند، نه مدافع منافع دراز مدت طبقۀ کارگر بوده، بلکه دیر یا زود به پادویی خورده بورژوازی و بورژوازی خواهد افتاد