««کمونیسم برای ما وضعیتی نیست که باید ایجاد شود، ایده آلی نیست که واقعیت باید خود را با آن تنظیم کند. ما آن جنبش واقعی را کمونیسم می نامیم که وضعیت کنونی را رفع می کند. شرایط این جنبش از پیش داده های هم اکنون موجود ناشی می شوند.»
جدال در درون نظام جمهوری اسلامی و رویاروئی جریان احمدی نژاد با جناحهای دیگر نظام، جدالی است بر سر استراتژی آینده، بر سر نوع و ساختار دولت در جامعه، بر سر الگوهای انباشت و توزیع ثروت و بر سر نوع رابطه دولت و جامعه در ایران. این جدالی است همه جانبه و عمیق که بر بستری تاریخی و در لحظۀ معینی از تکامل مناسبات سرمایه داری در ایران واقع می شود.
دوگانۀ تحریم و مشارکت، دوگانه ای بر متن همین مناسبات مسلط و برای حفظ و جاودانه کردن همین آرایش طبقاتی کنونی است....امتناع یعنی متأثر نشدن از تلاطمات لحظه ای، یعنی در نغلطیدن به گرداب حوادث، یعنی ایجاد توانائی برای تعیین سطح، سرعت، نقطۀ آغاز و جهت حرکت از موقعیت امروز پرولتاریای سوسیالیست به سمت موقعیتی که برای انقلاب اجتماعی باید بدان رسید. فرا رفتن از سطح تحولات و حرکت به سمت دریافت عمق آن. دورخیزی برای آینده.
اگر در سال 76 راه کارگر پس از انتخاب خاتمی و استقبال رای دهندگان از او به این نتیجه رسید که جنبش دوم خرداد به سرنگونی ختم خواهد شد وبدین ترتیب به همراه حزب کمونیسم کارگری افق جنبش های بورژوایی را پذیرفت ... در یازدهمین دور انتخابات و با کاندیداتوری رفسنجانی، پیش از رای گیری و حتی پیش از مشاهده اعتراضی در خیابان به تزلزل دچار شده بود.
تمام جوامع خود را به دو بخش اقلیت و اکثریت تقسیم میکنند. گروه اول غنی و نجیب زاده هستند، و گروه دیگر توده های مردم هستند. گفته اند که صدای مردم صدای خداست؛ و اگرچه به طور کلی این قاعده را نقل می کنند و باور دارند، در واقع صحت ندارد. مردم گردنکش و سرگردان هستند؛ به ندرت چیزی را درست قضاوت یا تعیین میکنند. بنابراین به طبقه ی اول سهمی متمایز و دائم بدهید. آنها با بی ثباتی گروه دوم مقابله میکنند، و از آنجا که آنها از تغییر نفعی نمی برند، بنابراین حکومت خوبی را برقرار میدارند
برخی از خبرگزاریهای ایران؟ برخی یا خبرگزاری فارس؟ تفاوتی ماهوی بین این دو گزاره وجود دارد. وقتی برخی از خبرگزاری ها متنی را منتشر می کنند، این تصویر به خواننده القا می شود که نویسنده متنی را تهیه و در اختیار برخی خبرگزاریها قرار داده است. اما وقتی خبرگزاری معینی متنی را منتشر می کند، خواننده بلافاصله به منبع خبر نیز می اندیشد و اعتبار خبر را با منبع آن نیز می سنجد.
پرسش اساسی در مقابل رهبر جمهوری اسلامی اکنون این است: آیا به پرنسیپهای خود وفادار می ماند و ریسک شکست در میدان تقابل رویارو را می پذیرد و یا این که به این پرنسیپها پشت نموده و عطای تقابل رویارو را به ردای قدرت مطمئن می بخشد.
حوادث ماههای منتهی به انتخابات با آغاز تحریمهای مالی غرب و انسداد شریانهای مالی جمهوری اسلامی و متعاقب آن کاهش سرسام آور قیمت ریال در قبال ارزهای خارجی و نوسانات شدید و پردامنه در بازارهای مالی ایران، آخرین ضربات را باید بر کارآئی دولت احمدی نژاد وارد می کردند. نظام مسلط که به دلایل سیاسی از عدم کفایت احمدی نژاد صرفنظر کرده بود، اکنون باید او را تا نهایت ممکن تحقیر می کرد و دولت وی را از کار می انداخت.
در جامعه ای که امکان ایجاد گسست در نظم مسلط هنوز امکانی قابل تحقق است، در جامعه ای که ریشه هایش هنوز قابل تغییرند، چپ سوسیالیست به تغییر در سطح دل بسته است. انتخابات ریاست جمهوری دقیقا یکی از گره گاههای بروز همین تضادها و یکی از لحظات پیشروی به سمت تحقق همین امکان تاریخی است. همانطور که دوره های مختلف این انتخابات تا کنون به معنای پیمودن گام به گام مسیر تکوین دولت مدرن نیز بوده است.
اطلاعیه زیر از طرف کارگاه هنر و ادبیات کارگری در رابطه با پخش سرود سندیکا در جریان مصاحبه ای از رادیو همبستگی با منصور اسانلو صادر شده است
سطح تکامل بالای سرمایه داری در ایران و تمرکز سرمایه در دست بنگاههای عظیم اقتصادی، بازگشت به اقتصاد بستۀ دوران جنگ را عملا غیر ممکن کرده بود. در سطح جهانی باید رویکردهای جدیدی اتخاذ می شد که هم به نیازهای انباشت سرمایه پاسخ می داد و هم بقای کلیت نظام را تأمین می کرد. در حالی که در بخشهایی از بورژوازی ایران – چه در اپوزیسیون و چه در خود حاکمیت – گرایش به کوتاه آمدن در مقابل غرب تقویت می شد، در مقابل در بخشهای دیگر نیاز به تدوین استراتژی متفاوتی که بتواند نیاز ایران به بازارها و سرمایه های غرب را به حداقل کاهش دهد، به مرور شکل می گرفت.
در سوریه یک مبارز مسلمان بلژیکی جان خود را از دست داد. به گزارش روزنامه بلژیکی Het Nieuwsblad روز شنبه، سن پیدگئون Sean Pidgeon که 23 سال داشت اولین مجاهد (جهادی) از بلژیک بود که در یک کشور عربی کشته می شود.
این تصور که سرمایه همواره مطابق با الگوی کلاسیک، آن، چنان که در کتاب "ثروت ملل" خوانده ایم، مبتنی بر رقابت کامل و بدون دخالت عوامل جانبی توسعه می یابد، ایده آل بخش های کوچک و متوسط بورژوازی است و با واقعیت آن طور که اتفاق می افتد تطابقی ندارد. بسیاری از تئوریسین های اقتصاد سرمایه داری همچون کینز یا جون رابینسون نشان داده اند که تئوری توسعه موزون سرمایه و رقابت کامل -بی ارتباط با دایره قدرت- بیشتر از ذهن نظریه پردازانش بیرون آمده است
آقای نادر بکتاش، تک تیر انداز خانوادۀ مقدس کمونیسم کارگری، مطلب ما دربارۀ چاوز را بهانۀ مناسبی دیده است و جویای حال ما شده است. پیشاپیش از اظهار محبتشان تشکر میکنم. اما یک چیز را نمی شود نادیده گذاشت.
چاوز قبل از هر چیز پدیده ای بود که در قالب هیچ کلیشه ای نمی گنجید. او مصداق بارز این گفتار مورد علاقۀ لنین از گوته بود که «تئوری، دوست من خاکستری است. سبز، درخت جاودان زندگی است». چاوز در هیچ کلیشه ای نمی گنجید. او پدیده ای بود که از دل زندگی سر برآورده بود و تمام معیارهای شناخته شدۀ تا زمان پیدایش خویش را بر هم ریخت.
