محسن اخوت

کارل مارکس در زمان خود نوشت: "انقلاب اجتماعی قرن نوزدهم نمی‌تواند چکامه ‏خود را از گذشته بگیرد، بلکه تنها می‌تواند آن را از آینده بجوید‎.‌‏ این انقلاب ‏نمی‌تواند با خود آغاز کند، مگر آنکه همهٔ خرافه‌باوری نسبت به گذشته را کنار ‏گذاشته باشد." این شاید عجیب به نظر آید، اما من با توجه به نوشتن هفت‌صد ‏صفحه درباره‌ی انقلاب بزرگ اجتماعی قرن بیست، این تذکار را برای سوسیالیسم ‏قرن بیست و یکم معتبر دانسته و زیرش امضاء می‌گذارم.‏

بنابراین هيچ جای تعجب نیست که شيوۀ تفکر دگراندیش و غيرمسلط رو به کاهش است. ما نه تنها توان جمع‌آوری و حفظ دانش واقعی، که درضمن به معنای توان فهم و درک اطلاعات تازه است، را از دست می‌دهیم، بلکه ظرفیت و توان استفاده از مهارت‌ و توانايی‌های فکری که قرار بود جبران کنندۀ فقدان دانش واقعی باشند، را نیز از دست می‌دهیم.