گیر کردن در منگنه ترس! گفتگوی کارگران یک کارخانه در هنگامه آشوب دیماه- گزارش دریافتی
اطلاعیه: این گستاخیها نباید بیپاسخ بمانند!
رفقای کارگر،
در ماههای اخیر شاهد بودیم که چگونه اعتراضات گستردهی کارگران پیمانکاریها و کارگران عسلویه و پارس جنوبی با بیاعتنایی کامل از سوی دولت و کارفرمایان روبرو شده است. در مقابل، همگان شاهد بودند که چگونه دولت با اولین تحرکات بازاریان در اوایل دیماه به صرافت جلب نظر آنان افتاده و به سرعت اقداماتی را برای پاسخگویی به مطالبات آنان در دستور کار خود گذاشت. این روالی است که تا به امروز، مستقل از این که چه دولتی زمام امور را در دست داشته باشد، نسبت به طبقه کارگر اعمال شده است. به این ترتیب حاکمیت عامدانه و آگاهانه منکوب کردن طبقه کارگر و بیتوجهیِ مطلق به خواستههای آنان را در پیش گرفته است در حالی که برای جلب نظرِ نه فقط کارفرمایان رانتخوار بلکه همچنین انواع مفتخورهای بیخاصیت اما پُرمدعای جامعه مداوما در حال باج دادن به آنان بوده است. همین روال شرمآور است که سفلهترین عناصر جامعه را بر شریفترین آنان حاکم کرده است. همین روال ضدکارگری است که به پایمال شدن ارزشهای انسانی در جامعه و در مقابل به اشاعه گسترده انحطاط انجامیده است.
دولت سوم روحانی؟
چه کسانی و چرا به جلیلی رأی دادند، آیا دولت سوم روحانی می تواند شکل بگیرد؟ بخشی از مباحثات تدارک کمونیستی پیرامون نتایج انتخابات ریاست جمهوری و موقعیت طبقه کارگر نسبت به آن برای تعیین سیاست کمونیستی متناسب با دوره کنونی
حاجی ظاهر فریب و حاکمیت راستگو
برگی از تاریخ جنبش کمونیستی در ایران: اولین حزب کمونیست ایران
از روزانه های تهران: گرسنه در جستجوی کار!
بارها شاهد این اتفاقها بودم. همون لحظه یاد اون کارگر مسن کارواش افتادم. صاحبکارش فقط بهش جای خواب داده بود، بدون حقوق. حقوقش پول انعامهایی بود که راننده ها بهش میدادن. اونم مثل این بچهها از شهر دیگهای اومده بود. نمیدونستم چی بگم. به صورتهای خسته شون نگاه میکردم و انگار خودم رو میدیدم.
دنیای هراس انگیز بازنشستگی
همان اندازه که تقسیم کار اجتماعی موقعیت طبقات مختلف اجتماعی را از پیش تعیین نموده و هاله ای از مشروعیت بر مالکیت خصوصی بر ابزارهای تولید می افکند و به همان اندازه که زمان کار در نظم مبتنی بر مالکیت خصوصی برای کارگر زمان اسارت و نه آزادی به حساب می آید، به همان اندازه نیز تقسیم عمر انسان به عمر مفید و غیر مفید بر اساس دوران کار و بازنشستگی نیز از مبانی فلاکت و حقارت انسان در سرمایه داری است.
از منشور اجتماعی کمونیسم معاصر
از روزانه های جهان متروئی تهران
خب چیکار کنم، هیچی نیست. نه حزبی، نه رهبری. آنقدر کار میکنم که جنازم میرسه خونه. اینطوری حداقل دلم خوشه. روم نمیشد بهت بگم، بعد از بازنشستگی شدم نگهبان یه مجتمع، یکی از شاگردهای خودم هم اونجا خونه داره. بی شرف چند روز پیش بهم انعام داد. خاک تو سرم. هنوز احساس حقارت میکنم. اون لحظه دلم میخواست زمین دهن باز کنه و بمیرم.