موسی غنی نژاد یا چگونه یک لیبرال به سیم آخر میزند (سه یادداشت)
موسی غنینژاد از وضعیت اروپا و بهخصوص انگلستان و آمریکای باقی مانده از ریگان و تاچر و آموزههای مکتب شیکاگو که تا انتهای کوچکسازی دولت و الغای خدمات اجتماعی و آزاد سازی بازار رفتند، نتیجه نمیگیرد که این الگوی اقتصادی به فقر و بیکاری و شکاف طبقاتی و تخریب و ناامنی جامعه و نهایتا شورش انجامیده است. او از این همه به این گزاره ایدئولوژیک میرسد که: مشکل در عدم اجرای کامل اصول آزادی لیبرالی بوده است. از نظر او مشکل در این بوده که این لیبرالها هنوز به اندازه کافی لیبرال نبودهاند و اندیشه فلسفی فایدهگرایی بنتامی را به طور کامل از ذهن نزدوده بودند. و شاید از ترس شورش همان کارگران و جوانان تنبل اروپایی، به آنان وعدههایی دادهاند و در نتیجه آزادی سرمایهداران را به اندازه کافی پاس نداشتهاند. به عبارت دیگر لیبرالیسم به ذات خود ندارد عیبی، هر عیب که هست از لیبرال بودن ماست!