لبنان

اکنون طبقه حاکمه کشور ضد حمله خود به شما را آغاز کرده است. ضد حمله‌ای که تخریب این همبستگی باشکوه را هدف قرار داده است. یک سر این ضدحمله تحقیر آشکار توسط سران نظام در بند و بست‌ها و مذاکرات پشت پرده و دیپلماسی مخفی و پنهان از چشم توده هایی است، که بار جنگ را بر دوش کشیدند. سر دیگر آن تعرض گسترده طبقه حاکمه برای تحکیم مجدد سلطه کور سرمایه بر زندگی و آینده شما توده‌های کار و زحمت. اگر تا پیش از این جنگ خانمان برانداز این سلطه امری طبیعی جلوه‌گر می‌شد، جنگ نشان داد که آنچه جامعه را حفظ می‌کند اتفاقاً از کار انداختن قوانین آن سلطه است.

ایران فعلا صبر می‌کند تا هر وقت آنها صلاح دانستند دوباره به او حمله کنند. بعد جواب می‌دهد و منتظر می‌ماند که طرف هر وقت صلاح دانست برای آتش‌بس فشار بیاورد جمهوری اسلامی نمی‌خواهد بجنگد، و این دشمن است که با آگاهی از این ضعف، او با سیاست شل کن، سفت کن، به جنگ و آتش‌بس می‌کشاند. به همین دلیل هم بود که بعد از حمله اسرائیل به لبنان، ایران جوابی نداد. چون از دید سیاستمداران ایران، بعد از اعلام آتش‌بس، هنوز از سوی آمریکا و اسرائیل به ایران حمله نشده بود.

لحظه تاریخی کنونی را می‌توان خطیرترین لحظه پیش روی بشر از زمان جنگ دوم جهانی تاکنون دانست. آنچه در خاورمیانه امروز در حال وقوع است فقط درد و رنج و مرگ و هلاکت مردم زجر کشیده فلسطین و لبنان نیست. این نبردی است برای آینده بشریت. در این نبرد هیچ چیز خطرناک تر از پیروزی ماشین جنگی صهیونیست-امپریالیستی نیست. حتی برای یک لحظه نیز نباید فراموش کرد که اولویت اصلی و تخطی ناپذیر لحظه تاریخی کنونی در هم شکستن این ماشین مرگبار ارتجاعی صهیونیسم است که نوک سرنیزه امپریالیسم متجاوز معاصر را تشکیل می دهد.

رد خونین انحطاط طبقه سرمایه دار ایران، جامعه مدنی اش و دولت سیاسی اش از طبس تا نیویورک و بیروت

اول: چرا حمله الکترونیکی اسرائیل به لبنان جنگی فراتر از تروریسم است، اسرائیل و اوکراین به مثابه اهرمهای انتقال بشریت به سوی آرماگدون

دوم: اهمیت نظامی حمله اسرائیل نشانگر قدرت است یا ضعف، اهداف حمله و دستاوردهای آن

سوم: دوگانه متناقض خاورمیانه و اوکراین. فترت ایران و قدرت روسیه به مثابه زمینه های تدارک حمله اسرائیل.

چهارم: باز هم درباره ضرورت نابودی اسرائیل و همزاد فاشیستی آن در اوکراین