نظر خوانندگان

بهمن شفیق علیه فقدان
مجید لطف کنید و به بحث لینک زیر توجه کنید. فکر می کنم قضی...
آقای شفیق معذرت می خواهم اما حرف شما مانند بهانه گیری ا...
بهمن شفیق علیه فقدان
به مجید، با تشکر. ممکن است من در تاریخ اشتباه کرده باشم. ...
آقای شفیق در تاریخ ها اشتباه می کنید. شما می گویید "تا پی...
بهمن شفیق علیه فقدان
رفیق عزیز ابراهیم با سلام متقابل، این مهم نیست که با مو...
ابراهیم علیه فقدان
سلام رفیق شفیق عزیز به جاست که اول بگویم هم‌اکنون چندا...
تقی عزیز، با تشکر. در مورد دو نکته پیشنهادی شما: اول در م...
با سلام. متن بسیار درخشانی بود؛ لذت بردیم! فقط دو نکته: 1-...

مقالات

اما آن قطره آبی که لیوان را سر ریز کرد چه بود؟ خیانتی بود که ژوونل مویزه بعد از آن همه همبستگی مثال زدنی به ونزوئلا کرد. در روز 10 ژانویه در یک رأی گیری سازمان کشورهای آمریکائی OAS هائیتی به نفع اقدام اسپانسور شده توسط آمریکا رأی داد
می‌توان از طلیعه‌های یک دوره‌ی بحران فراگیر اجتماعی در مبارزه‌ی طبقاتی ایران سخن گفت. دوره‌ی بحرانی انقلابی که درنهایت -گرچه با فرازوفرودهایی گذرا- انقلاب اجتماعی را دیگربار در صدر دستورکار نیروهای انقلابی تاریخ قرار می‌دهد.
پس از این که آنارشیست هنرمند انتزاع ساز کارش را با تبدیل اقتصاد سرمایه داری به یک رابطه سلطه خالی از محتوا و یک طرفه به پایان رساند، حالا می تواند از عبارت "حاکمیت مردم" کلمۀ "حاکمیت" را صاف و ساده کنار بگذارد و به جای آن "درک"ی از دموکراسی به مثابه نظامی قرار دهد که چیزی جز دعوت از…
هائیتی گرسنه آرام نمی گیرد. ارتش گرسنگان خیابانها را اشغال کرده است. تلفات بعد از یک هفته: 7 کشته. اما آنها به خانه نمی روند. در شهری که 9 سال پیش در زلزله ای 100 هزار نفر جان باختند و سه سال پیش در یک اپیدمی باز هم هزاران نفر دیگر را از دست داد، 7 نفر رقم بزرگی نیست.
 شاید این سعادت بزرگ نصیب ما شود که هم آخرین انقلاب چپگرای قرن بیستم را تجربه کرده باشیم و هم نخستین انقلاب حقیقی قرن تازه، قرن بیست و یکم، را. چنین انقلابی دیگر فقط یک انقلاب چپگرا نخواهد بود، انقلابی خواهد بود رادیکال. انقلابی اجتماعی.
آقای مویزه "پوپولیست" نیست، چاویست نیست و بولیواریست هم نیست. در هائیتی هیچ اثری از هیچ نوعی از سوسیالیسم هم نیست. نه قرن نوزدهمی و نه قرن بیست و یکمی. هر چه هست سرمایه داری ناب است. آن هم از نوع شیکاگوئی. 
من فکر می کنم که برای ما هیچ راهی برای خروج فوری از بحران بدون پیشروی در انقلاب وجود ندارد و این همچنین کلید رفتن به جلو در زمانی است که ما دوباره توانستیم خود را بازسازی کنیم
اگرچه علی جوادی خوشش نمی آید اما اقتصاد سوسیالیستی یک اقتصاد مبتنی بر برنامه ریزی است و "دستوری" بودن هم بخشی از هر برنامه ریزی است. ابزار اعمال آن هم دیکتاتوری پرولتاریا است که توسط شوراهای مسلح کارگری باید برضد بازار آزاد و با در هم شکستن مقاومت مدافعان آن از قبیل علی جوادی اعمال شود
اگر راستها بار دیگر چاویسم را دست کم بگیرند، دوباره دچار خطای مرگباری خواهند شد.
آنچه این "اتحادیه" در برخورد به کودتای لیبرال فاشیستی ونزوئلا و تعرض یکپارچه بلوک مسلط امپریالیستی غرب به دولت بولیواری ونزوئلا انجام داد همه مرزهای تاکنونی را پشت سر گذاشته و چهره ضد کارگری و ضد کمونیستی آن را لخت و عریان به نمایش گذاشت. این "اتحادیه" بدون لحظه ای درنگ و همزمان با مایک پنس و جان بولتون و…
در تمامی عرصه های افکار عمومی و رسانه ای و در هر کشوری که هستند، تمام تلاش خود را برای وحشت انداختن در میان مردم کشور خود با مثال ونزوئلا بکار میگیرند: "شما سوسیالیسم میخواهید؟ بروید ونزوئلا و مصیبتی را که سوسیالیسم بر سر این کشور آورده است را ببینید.!"
سرانجام کودتائی که از مدتها پیش با به زیر سؤال بردن مشروعیت دولت مادورو از جانب آمریکا و مؤتلفینش در آمریکای لاتین و اروپای واحد تدارک دیده شده بود در ونزوئلا عملی شد. واقعه نگاری یک کودتا و مقاومت در برابر آن (این مطلب به روز می شود)
چیز تازه در چاویسم دقیقا در گسست از فرهنگ سیاسی تا کنونی و جایگزین کردن آن با فرهنک سیاسی نوینی است: سوژه چاویستی در کلیت خود اکثریت مردم ونروئلا است که در تاریخ تا کنونی نامرئی بود، به حاشیۀ رانده شده بود و با تمام وجود نسبت به تمامی اشکال سازمانی تا کنونی بدبین بوده و خواستار شراکت مستقیم در…
حقیقتا این عزم و اراده و این ایستادگی در خور شایسته ترین پیروزی ها بود. آنها یک ماه دست به اعتصاب زدند بی آن که از صندوقی برای تأمین مالی دوران اعتصاب و یا از امتیازات لوکسی همچون حقوق دوران اعتصاب برخوردار باشند. با این همه چیزی که آنها به دست آوردند به مراتب ناچیز تر از آن چیزی بود…
همه آنچه که چامسکی در مورد جامعه سرمایه داری، دمکراسی، امپریالیسم و رسانه ها می گوید نهایتا ماتریالهائی اند برای ارائه تصویری در جهت یک قضاوت منفی: دمکراسی بورژوایی، اقتصاد بازار سرمایه داری، سیاست خارجی، و مطبوعات آزاد آن چیزی که وانمود می کنند نیستند. آنها تجسم آزادی نیستند.
آنها آزادی را از ما گرفته اند؛ برابری را هم همینطور. اما آنها نمیتوانند برادری را از ما بگیرند. همه ما در گیر مبارزۀ مشترکی هستیم.
این درک لیبرال فردگرا از "ترقیخواهی" به تدریج جایگزین درکهای گسترده تر، ضد سلسله مراتب، مساوات طلب، حساس به طبقات و ضد سرمایه داری از رهایی گردید که در دهه های 1960 و 1970 رونق داشتند. همچنان که چپ جدید وا می رفت، نقد ساختاری آن از جامعه سرمایه داری فروکش کرد و ذهنیت لیبرال-فردگرا خود را در کشور تثبیت…
این نوشته فراخوانی است رو به ث ژ ت، تا مثل واقعۀ «نه» به قانون اساسی اروپا در سال 2005 بهمراه جریان "جلیقه زردها" جایگاه خود در این مبارزه را تشخیص داده و پر کند تا مجددا چنان جنبش اتحادیه ای بر پایۀ قدرت توده ای و طبقاتی خود تجدید حیات نماید که در سالهای 1936، 1945 و 1968 قادر…

سیاست

یادداشتها

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

اعتصاب قدرتمند 180 میلیون کارگر در هندوستان

ملتها، مثل بچه ها، در آرزوی تحقق پیش بینی ها هستند. آنها باید قواعد را بدانند. ایالات متحده مثل والدین است. کشورهای دیگر برای هدایت در اجرای قواعد به آن نگاه می کنند

واشنگتن پست، 15 ژانویه 2019

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر