مطالب تازه

نظر خوانندگان

مقالات

از جنبش کارگری

پنج شنبه, 03 مهر 1399 18:10

اعتصابی که حتی نمی توان از آن نام برد: بیست روز اعتراض زیرزمینی معدنچیان در کریفیی ریه!

نوشتۀ: اولسیا اورلنکو
Rate this item
(0 votes)

معترضین تجربه غم انگیز اعتصاب معدنچیان اورانیوم را به خاطر دارند که رهبران جنبش به محاکمه کشیده شدند. دولت به دنبال مجازات سازمان دهندگان اعتصابات است و سرویس های امنیتی مبارزه ای هدفمند راعلیه این افراد انجام می دهند. امری که اثر خود را بر تاکتیک ها و شعارهای معترضان باقی می گذارد

توضیح سایت:

انتشار گزارش حاضر به معنای تأئید دیدگاههای نویسنده نیست. خانم اورلنکو علیرغم گذشت 6 سال از کودتائی که به نام "حقوق بشر" صورت گرفت هنوز از "نقض حقوق بشر" سخن می گوید و گویا در توهم برافراشتن پرچم مبارزه ای واقعی برای "حقوق بشر" است. درج گزارش حاضر بیش از هر چیز از آن رو صورت می گیرد که واقعه ای است مربوط به اوکراین. همان کشوری که 6 سال قبل تمام "جامعه بین المللی" و "جهان آزاد" آن را از سرنوشت شوم افتادن به دام "روسیه پوتین" نجات داده و متحدانه آن را به خانواده جهانی دولتهای دمکراتیک رهنمون شدند. اکنون، شش سال پس از آن کودتائ لیبرال-فاشیستی، حتی به کار گرفتن کلمۀ اعتصاب می تواند به زندان منجر شود. اوکراین آئینه عبرتی است برای طبقه کارگر. اوکراین بیش از هر چیز نشان می دهد که هیچ و مطلقا هیچ نرمش و کوتاهی در برابر صف سینه چاکان دمکراسی و ائتلاف گسترده سرنگونی طلبان و براندازان جایز نیست. و به طور ویژه و برای طبقه کارگر، اوکراین درس تلخی است که این طبقه در سپهر سیاست به تبعیت از طبقه متوسطی های آزادیخواه نپرداخته و راه خود را به طور کامل و قاطع از آنان جدا کند. فاشیستها چماقداران و تفنگچیان کودتای اوکراین بودند، چهره وجیه آن را هنرمندان، روشنفکران، لیبرال ها، دمکراتها، فمینیستها، طرفداران جندر پالیسی، چپ های رفرمیست و آنارشیست و در یک کلام انبوه طبقه متوسطی های پادوی بورژوازی تشکیل می دادند. دقیقا همانهائی که طبقه کارگر ایران را نیز محاصره کرده اند. و به همین دلیل هم هست که فعالان واقعی طبقه کارگر ایران باید به دقت به تحولات در کشورهائی از قبیل اوکراین توجه کنند. و چه بهتر که با ارسال پیام به معدنچیان اوکراین به طور عملی همراهی خود با مبارزات آنان را نیز به آنان اعلام کنند.

*****************

۲۱ سپتامبر : " این یک اعتصاب نیست ، بلکه یک اقدام اعتراضی است." یوری ساموئیلوف ، رئیس سازمان اتحادیه صنفی مستقل کارگران معدن کریفیی ریه (Krivoy Rog) اوکراین، ترجیح می دهد هنگام صحبت در مورد اعتراض زیرزمینی معدنچیان محلی  این نکته را روشن کند. به دلیل فشار مقامات اوکراین، کارگران کارخانه خصوصی سازی شده معدن سنگ آهن کریفیی ریه، می ترسند که رسماً آکسیون خود را "اعتصاب" بنامند.

معترضین تجربه غم انگیز اعتصاب معدنچیان اورانیوم را به خاطر دارند که رهبران جنبش به محاکمه کشیده شدند. دولت به دنبال مجازات سازمان دهندگان اعتصابات است و سرویس های امنیتی مبارزه ای هدفمند راعلیه این افراد انجام می دهند. امری که اثر خود را بر تاکتیک ها و شعارهای معترضان باقی می گذارد. یوری ساموئیلوف می گوید: "هیچ رهبری در جنبش ما وجود ندارد."

Striking miners underground at a depth of 1256 meters

معدنچیان معترض در عمق 1256 متری زیر زمین در کریفیی ریه، اوکراین.

در ۲ سپتامبر، حدود ۳۰ معدنچی در معدن اوکتيابرسکايا پس از شیفت کاری خود حاضر به ترک معدن و حضور در روی زمین نشدند. بعداً دیگران نیز به آنها پیوستند - در اوج این آکسیون زیرزمین تعداد شرکت کنندگان به ۳۰۰ نفر رسید. خواسته های آنها ماهیتی اقتصادی دارد: افزایش دستمزد به ۱۰۰۰ یورو، بهبود شرایط کار غیر قابل تحمل و حفظ مزایای حرفه ای برای کارگران زیرزمینی. مالکان هم کاملاً مخالف هستند. آنها از ابتدای آکسیون زیرزمینی در معادن "مدیریت پلیسی" را اجرا کردند در حالی که مدیریت شرکت [به هر جهت] به طور واقعی توسط سرویس امنیت داخلی انجام می شود. کارگران و خانواده های آنها توسط سرویس امنیتی اوکراین (SBU) مورد بازجویی قرار می گیرند. و اتحادیه صنفی زرد ساخته کارفرمایان هیچ گونه اقدامات اعتراضی را ترتیب نمی دهد و به طور کلی ارتباط با تمام کارگران معدن ( KZhRK) را متوقف کرده است.

اقدامات مشابهی اکنون در بسیاری از کشورهای جهان در حال انجام است - زیرا بحران سرمایه داری حمله به حقوق طبقه کارگر را شدت بخشیده است. با این حال، شرایط معینی باعث اهمیت ویژه این وقایع می شود که، به تعبیری، برای اروپا مدرن بی نظیر است.

اول، ما باید در مورد نقش اساسی زنانی صحبت کنیم که به طور فعال در جنبش اعتراضی شرکت می کنند. آکسیونها در حمایت از کارگران معدن فقط تنها در زیر زمین انجام نمی شود. آنها با تجمعاتی در نزدیکی مدیریت شهری کریفیی ریه و همچنین در کیف - در نزدیکی پارلمان و دفتر رئیس جمهور، پشتیبانی می شوند. نیمی از شرکت کنندگان در تظاهرات کریفیی ریه را زنان ، کارگران تمام وقت فعلی معدن (KZhRK) تشکیل می دهند. در این کارخانه حدود ۲۰۰۰ زن معدنچی استخدام شده اند. آنها عملیات خرد کردن و دانه بندی، کنترل تاسیسات بالابر جابجائی سنگ آهن و کار با مواد منفجره را انجام می دهند. در یک کلام ، آنها تقریباً همه کارهایی را انجام می دهند که مردان شاغل در این کارخانه نیز انجام می دهند.

miners ukraine 3

اعتراض معدنچیان برای دستمزد بالا تر.

مدتی پیش ، بازرسی صدور گواهی شرایط کار در معدن (KZhRK ) انجام شد، که در نتیجه آن عواقب کار مضر و به ویژه سخت تنها به کارگران معدن سپرده شد. طبق شرایط جدید، زنان شاغل در اینجا به جای بازنشستگی تاکنونی در سن ۴۵ سالگی باید در سن ۶۰ سالگی بازنشسته شوند. در عین حال دستمزد زنان معدنچی ۱۵۰- ۲۰۰ یورو است، درحالی که مردان ۷۰۰ یا ۸۰۰ یورو دریافت می کنند. قابل ذکر است این شرکتی که برای صدور مجدد مجوز انتخاب شده یک شرکت محلی نبوده ، بلکه یک شرکت خارکوفی است که صاحب آن الکساندر یاروسلاوسکی، خود صاحب معادنی در کریفیی ریه نیز هست.

ویژگی دوم جنبش این است که نه تنها توسط نمایندگان مجامع کارگری، بلکه تقریباً توسط همه ساکنان کریفیی ریه پشتیبانی می شود. هر چه باشد همه آنها ذینفعند که کارگران دستمزد مناسب دریافت کنند و در شرایط امن کار کنند. شهردار و شورای شهر نمایندگان اتحادیه معدنچیان را به جلسات دعوت و قول دادند که از خواسته های معدنچیان حمایت کنند. در مرکز کریفیی ریه کمپ چادر اعتصاب کنندگان وجود دارد که نه تنها توسط خانواده معترضین ، بلکه با کمک مقامات محلی نیز نگهداری می شود. مردم عادی شهر نیز با کمک های مالی، تبلیغات و پیام در شبکه های اجتماعی از کارگران معدن حمایت می کنند.

محل وقوع این اتفاقات قابل توجه است.  ذینفع اصلی معدن ( KZhRK)  ثروتمندترین مرد اوکراین، رینات آخمتوف میلیاردر است که در ابتدای سال ۲۰۲۰ یکی از گران ترین خانه های جهان - ویلا لوکس Les Cèdres در فرانسه را خریداری کرد. از طرف دیگر، کریفیی ریه زادگاه رئیس جمهور ولادیمیر زلنسکی است. او در این شهر بزرگ شده  و بسیاری از معترضین او را شخصاً می شناسند. با این حال ، رئیس جمهور هنوز نظر خود را در مورد اعتراضات معدنچیان ابراز نکرده و قصد ندارد با آنها ملاقات کند. علاوه بر این ، به گفته یوری ساموئیلوف، تیم زلنسکی در انتخابات محلی که در نوامبر سال ۲۰۲۰ برگزار می شود از آخمتوف حمایت می کند. جای تعجب نیست که مقامات تلاشی برای جلوگیری از سرکوب معدنچیان بعمل نمی آورند.

معدنچیان اعتصابی درخواست های خود را به پارلمان، ارگان های دولتی و ارگان ریاست جمهوری ارائه می دهند اما هنوز هیچ پاسخی دریافت نکرده اند. عین همین نامه ها برای کمیساریای حقوق بشر، نمایندگی سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللی ارسال شده است که آنها نیز نسبت به آنچه در کریفیی ریه اتفاق می افتد بی تفاوت هستند. معترضین می خواستند یک شهرک چادری در پایتخت، روبروی پارلمان، ایجاد کنند اما توسط پلیس پراکنده شدند که به وضوح نشان داد که اوکراینی ها در نتیجه یورو میدان چه حقوقی بدست آورده ند. جامعه بین المللی در سکوت تماشا می کند و ترجیح می دهد در برابر اعتراضات اجتماعی علیه الیگارشی اوکراین واکنشی نشان ندهد.

با این حال ، مبارزه ادامه دارد - در روز بیستم اعتراض ، بیش از ۱۷۰ کارگر در زیر زمین حضور دارند که به تدریج موفق می شوند  محاصره اطلاعاتی رسانه های اوکراین که تحت کنترل اولیگارشی هستند را بشکنند. اقدام در معدن نتایج اولیه خود را نشان داده است: مدیریت معدن ( KZhRK) قول داد که حقوق زنان شاغل در کارخانه را 25 درصد افزایش دهد. اما این تنها امتیازی است که الیگارش ها تاکنون با آن موافقت کرده اند - زیرا آنها در حال جنگ طبقاتی واقعی علیه معترضین هستند و برای پیروزی مصمم.

miners ukraine 2

آکسیون زیرزمینی کریفیی ریه به ویژه با توجه به تغییرات پیش رو در قوانین کار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مقامات اوکراین که ناسیونالیسم و نئولیبرالیسم را با موفقیت ترکیب کرده اند، مصمم هستند قانون  ضد کارگری جدیدی را به این کشور تحمیل کنند. وضعیت کارگران ناامیدانه وخیم خواهد شد اگر نتوانند بطور موثر به این خود سری اعتراض کنند و موفقیت معدنچیان از این لحاظ نمونه مهمی خواهد بود ، زیرا مبارزه آنها مبارزه کل طبقه کارگر کشور است.

به گفته یوری ساموئیلوف مهمترین شرط موفقیت مبارزات کنونی همبستگی ، از جمله در سطح بین المللی است. نیروهای مترقی در سراسر جهان باید به نقض سیستماتیک حقوق بشر که در اوکراین مدرن اتفاق می افتد توجه کنند. جایی که هنجارهای اساسی و موافقت نامه های بین المللی در زمینه کار و حقوق شهروندی، که به طور رسمی توسط مقامات کیف امضا شده اند، نقض می شود.

اتحادیه اروپا نگران فشار بر مخالفان در بلاروس است ، اما اوکراین یک نمونه حتی بدتر از سرکوب حقوق اجتماعی و سیاسی شهروندان است. نادیده گرفتن این موضوع شرم آور و ریاکارانه است. زنان کارخانه کریفیی ریه  لباس سفید نمی پوشند* اما آنها نیز باید در مقابل خود سری محافظت شوند. کارگران معترض زیرزمینی شایسته همدلی و حمایت عمومی هستند.

اولسیا اورلنکو

ترجمه تحریریه سایت

منبع:

http://redstaroverdonbass.blogspot.com/2020/09/twenty-days-of-underground-protests-by.html

 https://liva.com.ua/dvadczat-sutok-podzemnyix-protestov.html

* احتمالا نویسنده پرستاران بیماران کرونائی را در نظر دارد.

Read 100 times

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

کنفرانس دوم

کتاب

یادداشتها

سیاست

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر