نظر خوانندگان

مقالات

از جنبش کارگری

جمعه, 24 مرداد 1399 15:42

حمایت سندیکاها، تشکلات مستقل کارگری، کانون‌های صنفی معلمان، شوراهای صنفی دانشجویان و نشریات دانشگاه‌ها و بازنشستگان از اعتصابات سراسری در کشور

نوشتۀ: تشکلهای کارگری
Rate this item
(0 votes)

این بار کارگران صدای اعتراض خود را رساتر و گسترده‌تر از همیشه به گوش صاحبان سرمایه و حکومت رسانده‌اند. آنان در اعتصابی نسبتا هماهنگ و همسو خواهان افزایش دستمزد، پرداخت حقوق معوقه، تأمین امنیت شغلی، برچیده شدن بساط شرکت‌های پیمانی، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، بهبود شرایط و امکانات خوابگاهی و بهداشتی، و نیز لغو خصوصی‌سازی شده‌اند

از اعتراضات و اعتصابات گسترده کارگران در هفت‌تپه، هپکو و صنایع نفت و گاز و پتروشیمی حمایت کنیم.

 در ادامه مبارزه و مقاومت خستگی‌ناپذیر و دلاورانه کارگران شرکت هفت تپه و اعتصاب و اعتراضات خیابانی آن‌ها، هزاران کارگر شاغل در صنایع نفت و گاز و مجتمع های پتروشیمی در اهواز، آبادان، اصفهان، قشم، ماهشهر، کنگان، لامرد، مُهر، جفیر و دشت‌آزادگان، نیروگاه برق سبلان و شرکت نصب نیرو در اردبیل و همین طور کارگران صنایع سنگین هپکو در اراک، یکی از مهم ترین و گسترده‌ترین اعتصابات کارگری سال‌های اخیر را رقم زده‌اند. 

کارگران سال‌هاست که در چنبره مناسبات استثماری، ستمگرانه و ضدکارگری حاکم گرفتار شده و به شدیدترین شکل ممکن توسط صاحبان سرمایه و کارفرمایان -اعم از کارفرمایان بخش خصوصی و دولتی- استثمار می‌شوند. آنان در تمامی این سال‌ها حتی از ابتدایی‌ترین حقوق خویش محروم بوده‌اند. دستمزدهای به مراتب زیر خط فقر، حقوق های پرداخت نشده و معوقه، اخراج و بیکارسازی‌های گسترده و مداوم، حاکمیت شرکت‌های پیمانکاری و واسطه‌ای، فراگیری قراردادهای موقت و سفید امضا بر بازار کار، آزادسازی قیمت‌ها، خصوصی‌سازی آموزش، سلامت، مسکن و… تنها نمونه‌هایی از تضییع حقوق کارگران و گروه‌های تحت ستم در طول این سال‌ها بوده که توسط صاحبان سرمایه و دولت‌های حامی آنان، به کارگران تحمیل شده است. از سوی دیگر فرزندان این کارگران نیز با توسعه پولی‌سازی آموزش بیش از پیش گرفتار فاصله طبقاتی و حذف اجتماعی می‌شوند. هر زمان هم که کارگران در برابر تحمیل این همه بی‌عدالتیِ آشکار به مخالفت برخاسته‌اند، پاسخی جز تهدید و ارعاب و دستگیری و زندان عایدشان نشده است. 

 با این وجود کارگران هرگز از مبارزه علیه تضییع حقوق حقه‌ی خویش به دست عوامل سرمایه ساکت نمانده و در تمامی این سال‌ها به حکم شرایط کار و زندگی برای تحقق مسأله نان، کار و آزادی مبارزه کرده‌اند و هزینه‌های فراوانی نیز بابت این مبارزات پرداخته‌اند که از جمله آن‌ها می توان به مبارزات کارگران شرکت واحد، هپکو، آذرآب اراک، فولاد اهواز، کارگران معادن، معلمان سراسر کشور، بازنشستگان و فرزندان کارگران در جریان صنفی دانشجویی اشاره کرد که از ابتدای دهه‌ی ٩٠ در سنگرهای مختلف علیه سیاست واحد خصوصی‌سازی و سلب حق حیات و تشکل‌یابی زحمتکشان یک‌نفس مبارزه کرده‌اند. 

در این شرایط که اعتصابات جاری کارگران هفت‌تپه در گرمای تابستان خوزستان و باوجود بحران کرونا، ۵۹ روز است که ادامه یافته، اعتراضات و مبارزات کارگران صنایع نفت و گاز و پتروشیمی نیز در ادامه روند اعتراضی کارگران سراسر ایران برای رودررویی با سرمایه، تحقق خواست‌های معیشتی و رهایی‌ طلبانه در جریان است. این اعتراضات گسترده، هم‌زمان و با خواستی واحد یکی از نقاط عطف مبارزات کارگران ایران در تاریخ محسوب می‌شود. این بار کارگران صدای اعتراض خود را رساتر و گسترده‌تر از همیشه به گوش صاحبان سرمایه و حکومت رسانده‌اند. آنان در اعتصابی نسبتا هماهنگ و همسو خواهان افزایش دستمزد، پرداخت حقوق معوقه، تأمین امنیت شغلی، برچیده شدن بساط شرکت‌های پیمانی، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، بهبود شرایط و امکانات خوابگاهی و بهداشتی، و نیز لغو خصوصی‌سازی شده‌اند. مطالباتی که تحقق آن‌ها سال‌هاست مدنظر کارگران بوده و در اولویت خواست‌ها و تحرکات اعتراضی اکثر قریب به اتفاق کارگران است. از این رو ما در یکی از لحظات تاریخی رویارویی طبقه‌کارگر با طبقه‌حاکم قرار داریم. 

ما امضا کنندگان این بیانیه اعلام می‌کنیم در بحران اقتصادی کنونی این سرزمین، بسیار طبیعی و قابل انتظار است که هر روز شمار بیشتری از کارگران و گروه‌های تحت ستم به این اعتصاب‌ها بپیوندند؛ اعتصاباتی که به‌علت جان به لب رسیدن مردم از بحران ناشی از خصوصی‌سازی، آزادسازی قیمت‌ها، نزول سطح معیشتی کارگران به خط مرگ (و نه دیگر خط فقر)، عدم پرداخت همان دستمزدهای به‌غایت ناچیز از جانب دولت و کارفرمایان، و عدم دسترسی به حداقل‌های معیشتی و حیات برگزار می‌شود. بدیهی است برای اینکه این اعتصاب‌ها بتوانند در گسترش خود، تا تحقق خواست‌ها تداوم یابند باید کارگران اعتصابی بتوانند خود بیش و پیش از هرچیز متشکل و متحد شده و امر خطیر تشکل‌یابی مستقل و متکی به اراده و توان کارگران را در همین شرایط حساس دنبال کنند و به منصّه ظهور برسانند.

ما امضاء کنندگان این بیانیه ضمن حمایت از حرکت‌های اعتراضی و اعتصاب گسترده و منسجم کارگران و پشتیبانی از خواست و مطالبات برحق آنان همچون افزایش دستمزدها، پرداخت فوری و بدون قید و شرط حقوق و مزایای معوقه کارگران، برچیده شدن بساط شرکت‌های پیمانکاری، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، و مهم‌تر از همه لغو خصوصی‌سازی عرصه‌های مختلف اجتماعی، خطاب به کارگران و مردم اعلام می‌کنیم اتحاد کارگران اعتصابی و ایجاد تشکل‌های مستقل، اصل حیاتی پیشروی طبقاتی است و تحقق این مهم حمایت و اتحاد هرچه بیشتر گروه‌های مختلف اجتماعی را می‌طلبد.

۹۷/۰۵/۲۲

 ۱- سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

۲- سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

۳- کانون صنفی معلمان تهران 

۴- انجمن صنفی معلمان کردستان – مریوان

۵- کانون صنفی معلمان اسلامشهر

۶- کانون معلمان همدان

۷- کانون صنفی فرهنگیان گیلان

۸- کانون صنفی فرهنگیان خوزستان

۹- کانون صنفی معلمان الیگودرز

۱۰- انجمن صنفی فرهنگیان شاغل و بازنشسته کرمانشاه

۱۱- انجمن صنفی معلمان کردستان -سقز و زیویه

۱۲- شورای صنفی دانشگاه صنعتی شیراز

۱۳- شورای صنفی دانشگاه بین‌الملل قزوین

۱۴- شورای صنفی پردیس هنرهای زیبای‌ تهران

۱۵- شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

۱۶- جمعی از واحدهای شورای صنفی دانشگاه بوعلی سینای همدان

۱۷-شوراي صنفي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه علامه طباطبايي

۱۸- شورای صنفی خوابگاه‌های سطح شهر دانشگاه تهران

۱۹- نشریه حامی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

۲۰- نشریه کران دانشگاه امیرکبیر

۲۱- نشریه بوم‌بان دانشگاه بین‌الملل قزوین

۲۲- نشریه چارچوب دانشگاه بین‌الملل قزوین

۲۳- نشریه دایره دانشگاه بین‌الملل قزوین

۲۴- نشریه ضد دانشگاه مازندران

۲۵- نشریه باور دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی

۲۶- نشریه هلا دانشگاه تهران

۲۷- نشریه پرومته دانشگاه تهران

۲۸- نشریه بذروباد دانشگاه علامه طباطبایی

۲۹- نشریه پرانتز دانشگاه تهران

۳۰- نشریه ایستگاه دانشگاه صنعتی شیراز

۳۱- نشریه تقاطع دانشگاه صنعتی شیراز

۳۲- نشريه چشمك دانشگاه تهران

۳۳- اتحاد سراسری بازنشستگان ایران

۳۴-کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

۳۵- گروه اتحاد بازنشستگان

۳۶- اتحاد بازنشستگان

۳۷-کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل‌های کارگری

Read 427 times Last modified on جمعه, 24 مرداد 1399 15:54

دیدگاه‌ها   

0 # تحریریه سایت 1399-05-31 06:00
با تشکر از دوستان و رفقائی که نظرات انتقادی خویش در زمینه درج اطلاعیه در سایت را در کامنتها اظهار داشتند. یادداشت "در دفاع از یک اطلاعیه: پاسخ به برخی انتقادات! ("https://tadarok.org/notices/item/2254-در-دفاع-از -یک-اطلاعیه-پاسخ-به-برخی-انتقادات")" از رفیق وحید صمدی به طور جداگانه ای به این انتقادات پرداخته است.
تحریریه سایت
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # هادی 1399-05-28 19:24
به محض این که مقداری سر و صدای براندازها بلند می شود، شما هم هول می شوید و از ترس این که از قافله جا نمانید، خود را به ان ها می رسانید. این اطلاعیه را خیلی از جریانات چپ و مدعی کمونیسم کار کرده اند. اطلاعیه تعدادی جریان چپ معلوم الحال است که شما ان را کار کردید. حقیقتا مواضع شما شل کن و سفت کن زیاد دارد و روی یک خط صاف راه نمی روید. در دو پست که پشت سر هم گذاشتید، در یکی به پلاسچی حمله می کنید و در یکی اطلاعیه ای را کار می کنید که به قول عارف از دور و بری های همین فرد در امده. اصلا حساب تان با خودتان معلوم است؟ گرایلو در مورد شما درست می گفت. هر چه به چپ پروغرب و امپریالیسم در حرف حمله می کنید، آخرش وقتی زمین داغ می شود، دوباره سر از پیش ان ها در می اورید
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # عارف 1399-05-28 06:06
به شدت از نوشته های امین و تقی دفاع میکنم.
متاسفم .
درج این بیانیه در سایتتان با سمپاتی، رسما دیگر مرزی بین شما و چپها باقی نگذاشت. تعجب میکنم که این بیانیه را کار میکنید و سپس به پلاسچی فحش میدهید. بیانیه ای که اگر خود پلاسچی ننوشته باشد قبل چاپ شدنش حتما برایش ارسال شده است که آن را چک بکند.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # تقی زارعیان 1399-05-27 20:44
با سلام.
درج چنین بیانیه‌ای در "سایت" "تدارک" واقعاً از عجایب روزگار است!
اول از هر چیز، جریان‌های امضاکننده‌ی بیانیه کاملاً معلوم‌الحال‌اند. آنچه اسماً تحت عنوان "سندیکای هفت‌تپه" شناخته می‌شود، عملاً چیزی نیست جز شعارپردازی‌های یک (و تأکید می‌کنم یک) شخص در هفت‌تپه که کاملاً از سوی جریان سرنگونی‌طلبانه (و نه فقط جناح چپ آن) حمایت و اصطلاحاً پروموت می‌شود. مجموعه‌های اتحادیه‌های بازنشستگان رسواتر از آنند که نیازی باشد راجع بهشان صحبتی بکنیم. نشریات دانشجویی‌ای چون هلا، پرومته و بذروباد نشریاتی‌اند با مطالبی به‌غایت ارتجاعی (تا آن حد که کانال کذاییِ سرخط‌نیوز بعضاً این نشریات را به اشتراک می‌گذارد). شورای صنفی دانشگاه نوشیروانی بابل همان شورای صنفی‌ای است که کلّ مراسم‌هایش را فقط برای این برگزار می‌کند تا نسبت به دستگیر شدن دراویش گنابادی اعتراض کند. آیا شما، رفقا، این‌ها را نمی‌دانستید؟
دوم، به‌گونه‌ای در این نشریات از اعتصابات کنونی حرف زده می‌شود که آدم فکر می‌کند لابد در چند قدمیِ بزرگترین انقلاب کارگری تاریخ ایستاده‌ایم و نهایتاً تا پایان همین تابستان می‌توانیم در خیابان‌های ایران سرود "بهاران خجسته باد" را پخش کنیم. این بیانیه، هیچ تفاوتی با بیانیه‌های معمولِ سرنگونی‌طلبان ندارد. مثلاً از "برچیده‌شدن بساط پیمانکاری‌ها" در مجموعه‌ی اعتصابات حرف زده شده است و همه‌مان نیک می‌دانیم که این پرت‌وپلایی بیش نیست. کجا تمامیِ اعتصابات کنونی چنین شعاری را داده‌اند؟ و مگر کار سرنگونی‌طلبان (و از جمله، بال چپ آن‌ها) این نیست که هر چیز کوچکی را انقلابی بزرگ نشان بدهند؟
رفقای تدارک، شما یا خودتان را به آن را زده‌اید یا واقعاً از قضایا بی‌خبرید. چرا فکر کرده‌اید که مقصود از چنین بیانیه‌ای دعوت به اعتصاب عمومی و سرنگونی جمهوری اسلامی نیست؟ مثلاً به نیمی از کانال‌های تلگرامی نهادها و نشریاتی که امضا کرده‌اند، سر بزنید. بیشترشان، قبل یا بعد از این بیانیه درباره‌ی و در حمایت از اعتصاب عمومی نوشته‌اند و سرنگونی را خواستار شده‌اند. پیشترها گمان می‌کردم زیرک‌تر و مؤمن‌تر از آنید که یک عکس از واقعیت را بگیرید و آن را بررسی کنید و از آن ذوق‌زده شوید. اگر به جای دوربین عکاسی، دوربین فیلمبرداری به همراه داشتید، قطعاً می‌دیدید پیش‌وپس این بیانیه چه چیزهایی در جریان است!
به‌نظرم می‌آید که متأسفانه سایت تدارک از پویاییِ سابق افتاده است و متأسفانه مثل مابقیِ جریانات دنباله‌رویِ اتفاقاتی شده است که متأسفانه بوی خوبی نمی‌دهند.
شاعر می‌گوید:
چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم ؛ که دل به دست کمان‌ابرویی‌است کافرکیش.
بله رفقا؛ دلتان را به دست کمان‌ابرویانی داده‌اید که کافرکیش‌اند. راستش، بعد از این بیانیه:
به کوی میکده گریان و سرفکنده روم ؛ چرا که شرم همی آیدم ز حاصل خویش.
رفقا، اعتراضات جریان صنفی دانشجویی که در بیانیه به آن‌ها اشاره شده است را چه چیزی تعبیر کرده‌اید؟ اگر خبر نداشتید، نبایستی حرفی می‌زدید. منظور اینان از آن اعتراضات همان اتفاقی است که مثلاً در دی 96 جلوی دانشگاه تهران اتفاق افتاد و مُشتی دانشجویِ یک‌لاقبایِ لااُبالی و انگل‌صفت (انگل‌صفت را از این جهت می‌گویم که عموم این‌ها فی‌الواقع هیچ نقشی در تولید اجتماعی ندارند) شعار اصلاح‌طلب-اصول‌گرا دادند و بعدتر بخشی از چپ‌های خودفروخته‌ی احمق گمان کردند که مردم در خیابان‌های ایران شعار نان و کار و آزادی داده‌اند و ما که گاهی گذرمان به خیابان‌های شهر می‌افتد دانستیم که دروغ است و به جز ما، حمید تقوایی (این چپ خودفروخته ولی نه هرگز احمق) فهمید که مردم چنین شعاری نداده‌اند و ترجیح داد برای اینکه از سفره‌ی "انقلابِ" بعدی چیزی هم نصیب ایشان بشود، کمی گشوده‌تر و گشاده‌تر عمل کند و حرف بزند.
می‌دانید این "گروه‌های تحت ستم" که می‌گویند منظورشان چیست؟ رفقا، منظورشان انواع‌واقسام باندهای ارتجاعیِ گوشه‌وکنار ایران است که ظاهراً (نه واقعاً) این گروه‌های تحت ستم را نمایندگی می‌کنند و یادمان نمی‌رود که کسانی - منتسب به همین جریانات - بارها و بارها از الاهوازیه و پژاک و دموکرات و باندهای تبهکارانه‌ی مشابه دیگر حمایت کرده‌اند. بله. بگذارید اعتصاب‌های مدّ نظر ایشان گسترده‌تر بشود (از داخل) تا تبهکاران هم از گوشه‌وکنار سر برسند و آشی بپزند برای شما و ما و طبقه‌ی کارگر ایران و خاورمیانه که رویش یک وجب روغن باشد. شما البته انگاری، متأسفانه و صدبار متأسفانه، نگران چربی خون خودتان نیستید و انگار هم که گرسنه‌اید. رفقا، شما جزء کسانی بودید که روزگاری حتی اگر داشتید از گرسنگی می‌مردید، باز هم کاسه‌لیسیِ مرتجعان را نمی‌کردید و ایمان و تقوای کمونیستی هم حکم می‌کند گرسنگی را تاب آوریم، چرا که:
خیال حوصله‌ی بحر می‌پزد، هیهات ؛ چه‌هاست در سر این قطره‌ی محال‌اندیش.
به‌نظرم در مواضع چند وقتِ اخیر خود تجدیدنظر کنید یا اینکه به‌طریقی باب‌بحث را بگشایید. کمونیست‌های منتقد خود را خفه نکنید و گمان هم نکنید که شما یگانه کمونیست‌هایِ حالِ حاضر در خاورمیانه هستید!
با احترامات رفیقانه؛ و امیدوارم متوجه شوید رفقا چطور با هم حرف می‌زنند و چطور همدیگر را نقد می‌کنند!
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # امين 1399-05-27 06:14
سلام و خسته نباشد
يك سوال و همچنین یک تعجب
درج این بیانیه در سایت شما به معنای حمایت از چنین بیانیه ای است؟
اگر هست چرا شما هم آن را امضا نکردید یا اگر چنین نیست به یاد ندارم سایت تدارک سایت خبری باشد. کوته بینانه خواهد بود اگر کسی فکر کند که تدارک ماهیت بسیاری از آن کانال ها را نداند. و حتا این ماهیت در محتوای این بیانیه مشهود است. باز هم به یاد ندارم تدارک از مفهوم گروه های تحت ستم در ایران حمایتی کرده باشد.
لطفا در این زمینه بیشتر توضیح دهید ممنون
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

کنفرانس دوم

کتاب

یادداشتها

سیاست

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر