کسی که هنوز سبزها را انتخاب کند تنها یک دنباله رو نیست بلکه شریک جرم است

نوشتۀ: ینس برگر
2 Comments

واقعا کار ما به کجا رسیده است، که ارتشی ها به اتخاذ رفتاری میانه‌روانه نصیحت میکنند و مخالفان وجدانی دوآتشه «چپ» دیروز خدمت نظام وظیفه، امروز با جنگ افروزانه ترین لفاظی ها برای ایجاد و ترغیب روحیۀ شهوت طلبانۀ استفاده از سلاح و راه اندازی جنگ تبلیغ میکنند؟

توضیح سایت:

سبزها در آلمان مدتهاست که به جنگ طلب ترین حزب سیاسی این کشور تبدیل شده‌اند و به عنوان قویترین حزب محیط زیستی در غرب، همین الگوی جنگ طلبانه را در تمام احزاب سبز کشورهای دیگر اروپائی نیز گسترش داده اند. یادداشت حاضر از ینس برگر تأملی است بر این تحول. با این حال عنوان یادداشت نویسنده تداعی کننده آن است که گویا در آلمان امروز می‌شد و می‌شود حزب دیگری را انتخاب کرد که جنگ طلب نباشد. این واقعیت ندارد. صرفنظر از احزاب حاشیه‌ای سوسیالیستی، جنگ طلبی خصیصه مشترک تمام احزاب اصلی آلمان است که در ساختار دولت و در پارلمان حضور دارند. حزب دست راستی آلترناتیو برای آلمان AFD تنها استثناء در میان احزاب پارلمانی را تشکیل می‌دهد که به طور مشخص و در رابطه با روسیه از سیاست کمتر جنگ طلبانه ای دنباله روی می کند. اما حتی در آن مورد نیز سرنوشت احزاب مشابه در کشورهای دیگر اروپائی نشان می‌دهد که این مخالفت با جنگ طلبی آشکار در رابطه با روسیه اساساً محدود به دوره ای است که این احزاب هنوز در صفوف اپوزیسیون پارلمانی قرار دارند. شاید بارزترین نمونه از چنین احزابی را در لوئیجی دی مایو وزیر امور خارجه جوان و جاه طلب ایتالیا بتوان سراغ گرفت که از حزب جنبش 5 ستاره مدارج ترقی را طی کرد و اکنون در شمار جنگ طلب ترین سیاستمداران اروپا قرار دارد. گرایش به تجاوزگری و جنگ طلبی گرایش عمومی بورژوازی در اتحادیه اروپا و کشورهای پیشرفته غرب به طور کلی است. حتی در احزاب چپ پارلمانی.

****************

**********

اگر هنوز کسی در مورد ماهیت سبزها توهماتی دارد، باید فقط به اخبار هفته های اخیر نگاهی بیاندازد. قبل از همه، رابرت هابک -وزیر اقتصاد و محیط زیست و نائب صدراعضم- در داووس از تحریم ها علیه صادرات غلات روسیه دفاع کرد، حتی اگر این تحریمها به معنای فحطی و از دست دادن جان 100.000 نفر باشد. سپس آنالنا بربوک -وزیر امور خارجه- با شعارهای پایداری و استقامت ادامه داده و از بروز پدیدۀ "خستگی فزاینده از جنگ" در غرب ابراز تاسف کرد [و خواهان مقابله با آن شد]. سر آخر هم اما نه کم‌اهمیت تر، و سرانجام تونی هوف رایتر باز هم با گلوله های آتشین به شلیک پرداخت و این بار در تقابل با چین. به گفته هویتزر تونی [لقب تونی هوف رایتر؛ از سخنگویان جناح چپ حزب محیط زیست که بخاطر دفاعش از میلیتاریسم و جنگ طلبی علیه شرق مشهور است]، "ما" باید "بسیار تنگاتنگ تر با ایالات متحده همکاری کنیم" و "مدل اقتصادی خود [دولت رفاه-م] را زیر سؤال ببریم". هم اکنون هیچ حزبی بیشتر از سبزها شهوت درگیری و ورود به جنگ را ندارد. هرکسی که الان به آنها رای دهد تنها یک دنباله رو ساده نیست بلکه شریک جرم است.

 **********

بین 576.000 تا 1.5 میلیون کشته - این آن "بها"ی معروف و خوف انگیزی بود که تحریم های اعمال شده توسط ایالات متحده علیه عراق در دهه 1990 بر جامعۀ عراق تحمیل کرد. هنگامی که در سال 1997 از مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده، که اخیراً درگذشته است و هنگام اعمال تحریم ها بعنوان سفیر ویژۀ ایالات متحده در سازمان ملل مسئولیت مستقیم در این امر داشت، سوال شد که آیا تغییر رژیم قهر آمیز در عراق ارزش پرداخت این بها را داشت، او به صراحت پاسخ داد: "ما فکر می کنیم که بهای پرداخت شده ارزشش را داشت». و وقتی که چند هفته پیش همین آلبرایت درگذشت، بربوک، وزیر امور خارجه آلمان نیز در یک پیام تویتری تسلیت ضمن ابراز اندوه خود گفت " من نیز امروز بر شانه های او ایستاده ام".

سبزها 1

می‌توان با این گفته به عنوان «کوتوله‌های روی شانه‌های غول‌ها» شوخی کرد، اما واضح است که این گاف فکری دیگری از بربوک [که بخاطر گافهایش هم شهرتی بهم زده است] نبود. منظورش به معنای دقیق کلمه همان چیزی بود که گفت. وقتی صحبت از پیشبرد منافع ایالات متحده می شود، زندگی بشر برای سبزهای مدرن اهمیت چندانی ندارد.

رابرت هابک، وزیر اقتصاد فدرال و معاون صدراعظم نیز با صراحت تمام این موضوع را در مجمع جهانی اقتصاد در داووس بیان کرد. هیچ وزیر دیگری از دولت آلمان در سطح اتحادیه اروپا تا این حد برای تشدید تحریم‌ها علیه روسیه پافشاری نمیکند و هیچ سیاستمدار صاحب نام دیگر آلمانی تا آنجا پیش نمی‌رود که با معیار آلبرایتی حتی مقدار معینی از یک «بها» را نیز برای تحریمها تعیین کند.

"اگر شما تصور کنید که بخشی از بشریت در طول سال یا سال آینده از گرسنگی رنج خواهد برد، طبیعتا این نیز بمیان می آید، اگر به این خاطر بخشی از بشریت واقعاً از گرسنگی می‌میرند (...) این واقعاً مسأله ای است که یک بخش از مردم در اثر گرسنگی خواهند مرد، اما این دلیل نمی‌شود که ما فکر کنیم که بگوییم، خوب، شاید صد هزار نفر جان خود را از دست میدهند، و ما باید به سمت توافق با روسیه حرکت کنیم و تحریم‌ها را همانطور که آنها می‌خواهند لغو کنیم تا صادرات گندم دوباره شروع شود.“

رابرت هابک (در ویدیو سخنرانی داووس از دقیقه ۲:۴۰)

برای ارزیابی این گفتار مهم است که بدانیم "آنها" [روسها] واقعاً "خواستار" چه چیزی هستند. پوتین رئیس جمهور روسیه به آلمان و فرانسه پیشنهاد داده بود که در ازای لغو تحریم بر صادرات غلات و کود روسیه محاصره دریایی اوکراین توسط روسیه را برای صادرات غلات اوکراین را بردارد. اگر هابک ذره ای نگران جان انسان ها و جلوگیری از بروز یک قحطی بود، باید بدون لحظه ای چشم برهم زدن این پیشنهاد را می پذیرفت. اما قضیه برعکس است. ظاهراً جان "صد هزار" انسان بهایی است که سبزها حاضرند برای پیشبرد منافع ایالات متحده در منطقۀ اوکراین و روسیه بپردازند.

رفتار آنالنا بربوک ستایشگر مادلن آلبرایت را نیز باید کاملاً با روحیۀ آن "مرحومه" همخوانی داشته باشد. آنطور که به نظر می رسد در حال حاضر بزرگترین نگرانی او آنست، که روحیۀ "خستگی از جنگ" در غرب در حال گسترش است. به گفته بربوک، این احتمالاً ناشی از آن است که "جنگ تجاوزکارانه روسیه منجر به افزایش قیمت انرژی و مواد غذایی می شود".

سبزها 2

ضمناً این شیوه یک روش بسیار جالب مهندسی افکار عمومی است که پیشتر برای "دوران کرونا" نیز بطور همه جانبه ای قابلیت حرفه ای خود را بنمایش گذاشته است. این خود ویروس نبود که در نهایت باعث ایجاد "خسارات جزئی" عظیم شد، بلکه اقدامات سیاسی آگاهانه اتخاذ شده برای مهار ویروس بودند. با این وجود، همیشه ادعا میشد که "کرونا" منجر به بیکاری بیشتر، شاخص های بد اقتصادی، افسردگی و ... می شود. در حالی که باید بدرستی گفته میشد، که "اقدامات [مربوط به] کرونا" منجر به این همه..... شده اند. و از آنجایی که بکار گیری این سیاست گفتمانی عملکردی بسیار موفق داشت، اکنون نیز در رابطه با جنگ اوکراین یک به یک کپی شده است. در اینجا نیز نه خود این جنگ، بلکه تحریم های سیاسی آگاهانه [غرب] هستند که منجمله به افزایش قیمت ها منجر می شوند. اگر آلمان تحریم‌ها یا تحریم‌های هدفمندی را اعمال نکند، در نتیجه قیمت‌ها نیز در نهایت بدین خاطر افزایش نخواهند یافت.

اینکه عوارض جانبی گسترده ترین تحریم ها منجر به بیان انتقاد و ایجاد مقاومت شوند، امری خوب است. امّا آنرا "خستگی از جنگ" نامیدن، نشان می‌دهد که وزیر امور خارجه آلمان ولد کدام روح خبیثی است. اصطلاح «خستگی از جنگ» معمولاً نشانگر آن است که جنگی که کشور خودی در حال انجام آن است در کانتکستی هر چه بیشتر انتقادی دیده می شود. این یعنی بربوک قاعدتا میبایستی فکر کند که آلمان در حال جنگ با روسیه است. حداقل این امر میتواند بعنوان دلیل اظهارات احمقانه او را در این باره توضیح دهد.

حال تنها این دو رهبر مشترک سابق سبزها "بربوک - هابک" نیستند که بخاطر شهوت جنگ طبانه اشان نمیتوانند از ابراز نظریاتی از این دست خودداری کنند. در اینجا از جنگ طلبهای دور و بر رالف فوکس* و ماری لوئیزه بک** و اتاق فکر توپخانه ای شان لیمبود*** که دیدگاههای مترقی شان را کنار گذاشته‌اند نیست. نه، حتی سبزهایی مانند تونی هوف رایتر که قبلاً به "جناح چپ" تعلق داشتند (چه نابهنگامی زیبائی) در ماه های اخیر به بازهای تمام و کمالی ارتقا پیدا کرده اند. همان هوف رایتر کارشناسِ حمل‌ونقل که در قدیم با علاقه دوست داشت در مورد سیاست‌های زیست‌محیطی، حمل‌ونقل و کشاورزی صحبت کند، اکنون با واژه های ناشناختۀ انواع مختلف اسلحه رجزخوانی میکند و در مصاحبه‌ها و برنامه‌های گفتگو دقیقا مانند یک ژنرال صندلی نشین با لباس سبز زیتونی [همسوئی رنگ حزب سبز و رنگ یونیفورم ارتشی] رفتار می‌کند. و او تا آنجا پیش می‌رود که حتی ژنرال‌های واقعی سابق ارتش [بوندِس ‌وهر] مجبور میشوند، این مخالف دوآتشۀ سابق خدمت نظام وظیفه را سرجای نشانده و مواضع او را "دیوانگی" محض بنامند.

واقعا کار ما به کجا رسیده است، که ارتشی ها به اتخاذ رفتاری میانه‌روانه نصیحت میکنند و مخالفان وجدانی دوآتشه «چپ» دیروز خدمت نظام وظیفه، امروز با جنگ افروزانه ترین لفاظی ها برای ایجاد و ترغیب روحیۀ شهوت طلبانۀ استفاده از سلاح و راه اندازی جنگ تبلیغ میکنند؟

سبزها 3

ارسال اسلحه: بگذار راحت انجام دهیم

اما این فقط معضل روسیه نیست که تونی سوارکار [کنایه به نام خانوادگی او که در قدیم در معنی سوار کار ارباب (فئودالها) را میداد] دربار را به خود مشغول کرده است. هفته گذشته او در مصاحبه ای با اشپیگل با استفاده از پست ترین لفاظی های یک نوکر آمریکا، علیه چین به تاخت و تاز پرداخته است. به گفتۀ هوف رایتر، اکنون برای همه آشکار است که نه تنها روسیه، بلکه چین نیز به یک دیکتاتوری [تبدیل شده] است. بنابراین، آلمان نیز باید «مدل اقتصادی خود را زیر سؤال ببرد».

به گفته هوف رایتر، رفاه اقتصادی آلمان بر این واقعیت استوار است که «ما از یک دیکتاتوری، در روسیه، مواد خام ارزان قیمت می خریم، و در اینجا محصولاتی را تولید می کنیم – تا سپس آنها را به دیکتاتوری دیگر، یعنی چین بفروشیم». این سیاستمدار سبز میگوید و این "باید متوقف شود". هر چند، مطابق گفته های او، این واقعاً "بهای" سنگینی [جالب است که او هم از لزوم "بها"ی سنگین حرف میزند] را از ما می طلبد – امّا هنوز دیر نشده است. آلمان باید "بسیار نزدیک تر با ایالات متحده همکاری کند".

آیا هویتزر تونی عقل خود را از دست داده است؟ واقعاً در مغز او چه می گذرد؟ آیا او فکر می‌کند که باید - مانند دوست هم حزبیش جم اوزدمیر [وزیر کنونی کشاورزی دولت؛ سیاستمدار ترک تبار حزب سبزها که پس از جنجالهای مالی فراوان تنها پس از "همکاری فعال و نزدیک و صادقانه" با انجمن همکاری ترانس آتلانتیک دوباره امکان رشد و ترقی در کریدورهای سیاست آلمان را پیدا کرد-م] - به روسپیگری پرداخته و نقش آمریکا-فهم تندرو را برای کسب یک پست احتمالی وزارت در آینده ایفا کند؟ یا اینکه او واقعا از صمیم قلب با سبزها خداحافظی کرده است و از همین حالا و از گوشۀ چشم نگاهی برای صندلی ریاست پیمان آتلانتیک شمالی- ناتو می اندازد؟

سبزها مسیر طولانی تحول از یک حزب صلح طلب و پاسیفیست به یک حزبی تمام عیار شماره یک جنگ طلب را پشت سر خود گذاشته اند. هر کسی که امروز به اظهارات سیاستمداران ارشد سبز گوش دهد، نمی تواند به نتیجه دیگری بجز این برسد. دگردیسی تبدیل شدن از کرم ابریشم کوچک دوست داشتنی و سبز "دیگر هرگز جنگ Nimmerkrieg" به یک سوسک شاخدار سبز زیتونی دیگر قابل برگشت نیست. این باید برای همه انتخاب کنندگان فعال و بالقوۀ سبز تا کنون روشن شده باشد.

کسی که امروز سبز را انتخاب کند، جنگ را انتخاب می کند. او تنها یک دنباله رو نیست بلکه شریک جرم است.

ینس برگر

ترجمه تحریریه سایت

ینس برگر از نویسندگان اصلی سایتی است به نام Nachdenkseiten که توسط آلبرشت مولر، از سوسیال دمکراتهای کهنه کار پایه گذاری شده است. مبانی حاکم بر جهتگیری های این سایت همان مبانی کلاسیک سوسیال دمکراسی قدیمی، دولت رفاه، تعهد به صلح، تشنج زدائی با شرق، پیوند با اتحادیه ها، سیاست مالیاتی و حمایتی به نفع توده های زحمتکش و غیره است. 
از نظر نفوذ سایت Nachdenkseiten یکی از سایتهای پر نفوذ در طیف چپ جامعه آلمان (و نه الزاما احزاب سیاسی) است. 

 

زیرنویسها:

* رالف فوکس: یکی از سه دبیر موسسۀ فرهنگی-سیاسی هاینریش بُل وابسته حزب سبزها، با مرکزیت وظایف پرورش کادر برای جهان جنوب، انقلابات رنگی سازمانهای مردم نهاد،کمپین 2030 …

** ماری لوئیزه بک: سیاستمدار دست راستی حزب سبز و سخنگوی سیاست اروپای شرقی این حزب در پارلمان، مدتها فعالیت در مشاغل دولتی که از زمان جنگ یوگوسلاوی از افراطی ترین عقابهای جنگ طلب آلمان علیه اسلاوها و روسیه بشمار می‌رود

*** لیبمود Libmod موسسۀ مرکز لیبرالیسم مدرن با محوریت پیشبرد سیاستهای زیست محیطی، لبیرالیسم اقتصادی و سیاسی ، فرهنگی در شرق بطور عام و مرکزیت روسیه

منبع

https://www.nachdenkseiten.de/?p=84345

Write comments...
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • This commment is unpublished.
    محسن · 3 months ago
    با سپاس رفيقانه
  • This commment is unpublished.
    محسن · 4 months ago
    با سلام و خسته نباشید به تدارک کمونیستی.  مطلب بسیار خوبی است و به درستی واقعیت دگردیسی ارتجاعی سبزها،  چپ جهانی و کل لیبرالیسم به فاشیسم را در سرتاسر جهان و خصوصا اروپا نشان می دهد.  اگر لطف کنید معرفی مختصری هم از خود ینس برگر و نقش و وزن اش در سپهر سیاسی و تاثیر بر افکار عمومی داشته باشید ممنون می‌شوم.  موفق باشید 

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر