نظر خوانندگان

با تشکر از رفیق وحید صمدی من در داخل ایران زندگی می کنم و در یک روستا من دوست دارم یک کمونیست را که ...
وحید صمدی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
رفیق عزیز علی سلام، از این که دیر پاسخ دادیم عذر می خواهم. این یادداشت را فقط برای اطلاعت می‌نویسم. ...
علی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
من خودم را یک کمونیست می دانم ولی نمی دانم چه کار کار کنم از کجا شروع کنم چطور با سایر کمونیست ها ار...
عارف یک نظر در ژئوپلیتیک کرونا: 5- مصالحه با آمریکا بی معناست ارسال کرده است
دقیقا درست است و این چرخش لیلازی خود را در طیف چپ در امثال علیزاده سابقا 88 ی پروغرب و گرایلوی سابقا...
بهمن شفیق یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
رفیق عزیز نگار، کاربرد عبارت پوپولیسم در مورد دولتهای چپگرای آمریکای لاتین کاملا آگاهانه بود. اگر دق...
نگار یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
با عرض سلام به رفقای تدارک کمونیستی، تشکر می کنم از مطالب مفیدی که منتشر می کنید، همین طور مقاله ی...
علی یک نظر در مشرق نیوز راه را نشان می دهد ارسال کرده است
استادی در دانشگاه داشتیم که سرمایه داری را به ساده ترین شکل ممکن به ما توضیح داد او گفت دو نفر که ظا...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
سایت تان خیلی عالی است ولی خیلی کم مقاله می گذارید ممنون میشوم حداقل روزی یک مقاله جدید بگذارید ما ...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
عالی بود واقعا عجب خدایی است مالکیت خصوصی که کسی جرات به چالش کشیدن آن در مخیله خود نیز ندارد
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
رفقای تدارک با سلام مجدد 1- سویه ی اصلی تاکید من بر مرگ 57 این است که دیگر مولفه های اصلی برسازنده...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام مجدد به عارف و ممنون از توضیحات رفیق بهمن، راجع به کلیپ: قطعا راجع به عواطف شخصی حرف نمی ز...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز تا جائی که به نظم اجتماعی پیشین، یعنی مناسبات مسلط سرمایه داری باز می گردد، اصلا گسستی صور...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام به و تشکر از گیسو رستمی: این جمله تان: و در نهایت، اگر انقلاب مرده بود، کار بورژوازی برای ب...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و در پاسخ به عارف، نقطه ی شروع بحث شما کمی آنسو تر از بطن جامعه کوبیده شده: در مرکز قدرت. زن...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام با تشکر "همین ظرفیت است که امروز توسط بورژوازی اپوزیسیون به بدترین نحوی مورد سوء استفاده قر...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز، با سلام متقابل. اشتباه میکنید. آنچه از انقلاب 57 به جا مانده است جامعه ای است که انقلاب ...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و تشکر بابت زحمات فراوان و پیشروی که میکشین. این جمله: انقلاب اجتماعی آتی، کار ناتمام تعمیق ...
نیما یک نظر در اخبار و گزارشات کارگری اسفند ماه 98 ارسال کرده است
عالی بود.... ممنونم و امیدوارم هرماه دقیق و جامع‌تر ادامه داشته باشه....
قاسم یک نظر در شیخ عیسی یا فیدل؟ ارسال کرده است
سلام رفقا، درود یک ملاحضه شاید بنی اسرائیلی: با توجه به اینکه «شیخ عیسی قاسم»، رهبر معترضان به پاد...
گیسو رستمی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
دوست عزیز سؤال کننده، تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش...

مقالات

کتاب

ژئوپلیتیک کرونا: 10 - دولتهای کوچک میدانند چگونه باید در جهان چند قطبی سر پا بمانند

نوشتۀ: جیسون یانگ

اما امروز توزیعِ قدرت و نفوذ جهانی در حال جابجایی است. قدرت های غربی دیگر بر علم، صنعت و ایده ها انحصار ندارند. عروج قدرت های غیرغربی و غیرلیبرال - به خصوص چین - آن حباب را ترکانده و جهان را به سوی شکلِ انفجاری ای از چندقطبی بودن می رانند

یادداشت سردبیر:

آنچه در زیر میخوانید یادداشتی منتشر شده در روزنامه ای در کنگو یا موازمبیک نیست. یادداشتی است از سوی یک کارشناس از مرکز تحقیقات چین معاصر در نیوزیلند. در یکی از 5 کشور عضو "5 چشم". یعنی همان باشگاه اختصاصی ای که به غیر از 5 کشور آنگلوزاکسن آمریکا، انگلستان، استرالیا، نیوزیلند و کانادا، هیچ کشور دیگری به آن راه نیافت. 5 کشوری که به گونه ای نانوشته حتی خود را برتر از همقطاران – و البته رقبای- آلمانی و فرانسوی و هلندی و اسکاندیناویائی هم می دانستند و می دانند. اکنون و در پرتو بحران کرونا در آنجا نیز از "چند جانبه گرائی" سخن می گویند. نویسنده حتی از این نیز فراتر می رود و خواستار آن می گردد که " کشورهای کوچک نباید این مسیر را تنها بپیمایند بلکه شاید نیاز باشد تا برای رهبریِ امور بهم بپیوندند." عجیب است. در کشوری که تاکنون برای "رهبری جهان آزاد" حتی برای همتایان اروپائی قدرتمند خویش نیز تنها به شکلی مشروط حق رهبری قائل بود و اصل این حق را فقط برای خود و 4 همپیمان خونی اش به رسمیت می شناخت، حالا در این مورد می اندیشد که همه "کشورهای کوچک" برای رهبری امور دور هم جمع شوند. جل الخالق؟

نه. چندان تعجبی ندارد. در سیاست هم مثل طبیعت این منطق توازن قواست که عمل می کند. همان توازن قوائی که با شروع جنگ سرد بین دو بلوک رقیب و شکلگیری پیمانهای ناتو و ورشو امکان عروج بلوک کشورهای غیر متعهد را فراهم کرد و تا پایان آن جنگ سرد همین کشورهای را در وضعیتی قرار داد که از بیشترین امکان تأثیر گذاری بر تحولات جهانی برخوردار باشند، اکنون یک بار دیگر در حال ظهور است. کافی است یادآوری کنیم که بسیاری از قطعنامه های سازمان ملل در محکومیت نژادپرستی آفریقای جنوبی و اسرائیل در همان دوران قدرت کشورهای غیر متعهد از سوی آنان در مجمع عمومی سازمان ملل ارائه و به تصویب رسیدند. گو این که شورای امنیت آن سازمان هیچگاه آن قطعنامه ها را تأئید نکرد.

و بر متن همین شکاف رو به تعمیق در مناسبات بین المللی است که حتی اسرائیل و عربستان نیز به صرافت ایجاد تنوع در مناسبات بین المللی خویش و کاستن از وابستگی خویش به آمریکا می افتند. پایه های قدرتمندترین بلوک ارتجاعی تاریخ بشر که به مدت بیش از سه دهه مانند بختکی شوم بر سرتاسر جهان سایه افکنده بود به لرزه افتاده اند و این فقط شانسی برای عروج قدرتهای رقیب و یا بقاء قدرتهای کوچکتر نیست. شانسی برای ظهور قدرتهای نوین هم هست.

اکنون می توان به این نیز فکر کرد که یک دولت سوسیالیستی بر آمده از یک انقلاب اجتماعی در هر گوشه ای از جهان نیز به مراتب از شانس بیشتری برای بقا در محیطی خصمانه برخوردار خواهد بود تا دوران اقتدار آن ارتجاع لیبرال-فاشیستی ناتوئی. آن گوشه جهان می تواند ایران نیز باشد.

************************

دولت های کوچک، همچون نیوزلند فاقدِ قدرت نظامی تعیین کننده یا نفوذ اقتصادی ای هستند که برای پیگیریِ یک جانبه ی منافعشان نیاز است. آنها باید با روابطِ قدرتِ نامتقارن سر کنند. رابطه ی نیوزلند با چین یک نمونه ی واضح است.

 چین بزرگترین شریک تجاریِ نیوزلند و منبع مهمی از مهاجرین، دانشجویان بین المللی، گردشگران و سرمایه گذاری برای نیوزلند است. سهم نیوزلند در صادرات و واردات چین کمتر از یک درصد است. چطور ممکن است که چنین دولت کوچکی بر دولت های بزرگ و قدرتمند تاثیر بگذارد؟

دولت های پی در پیِ نیوزلند تلاش کرده اند تا از قانون بین المللی و سازمان هایی نظیر سازمان تجارت جهانی WTO حداکثر استفاده را ببرند. چنین سازمانهایی برای کشورهای کوچک ابزارهایی فراهم می کنند تا بتوانند به واسطه ی ضوابط پذیرفته شده دیپلماسی و عقد قراردادها از منافعشان دفاع نموده و توافق های اقتصادی ای را که سازمان تجارت جهانی تنظیم، حمایت و [از آنها] دفاع می کند منعقد کنند.

توافق تجاری آزاد نیوزلند-چین - منعقد در سال 2008 - مثالی است از اینکه چطور سازمانهای بین المللی از رابطه ی نیوزلند با چین [1] پشتیبانی می کنند.

بدون توسل به این قوانین و ضوابط بین المللی کشورهای کوچک باید برای ایجاد یک زمین بازیِ هموار برای مردمشان و کسب و کارهایشان تقلای بسیار کنند و مجبور شوند خودمختاری شان را قربانیِ بقایشان کنند.

اما هنوز شانسی برای پرهیز از این تقلا هست.

سهم بزرگی که دوران پسا جنگ با سلطه ی غربی ادا کرد توسعه ی سازمانهایی بین المللی بود که روی اصولی ساخته شده بودند که متضمن برابری ملتها و افراد و حاکم بودن قوانین عادلانه و بی طرف بر تعاملاتِ بین آنها بودند.

مجمع عمومی سازمان ملل، سازمان تجارت جهانی، چارچوب پیمان‌نامه سازمان ملل در تغییر اقلیم و دیوان کیفری بین‌المللی نقاط عطفی در گسترش چندجانبه گرایی و حکمرانی جهانی هستند؛ حتی اگر ناقص یا بخاطر رقابت و منافع قدرت برتر، مختل باشند.

نیوزلند تحت نظامی بین المللی شکوفا شده که در ترکیبی اتفاقی از چند جانبه گرایی و بازیکنان مسلطِ هم اندیش، تحت سلطه ی کشورهای لیبرال بوده است.

اما امروز توزیعِ قدرت و نفوذ جهانی در حال جابجایی است [2]. قدرت های غربی دیگر بر علم، صنعت و ایده ها انحصار ندارند. عروج قدرت های غیرغربی و غیرلیبرال - به خصوص چین - آن حباب را ترکانده و جهان را به سوی شکلِ انفجاری ای از چندقطبی بودن می رانند.

تغییرات در توزیعِ نسبیِ قدرت، منافع قدرت های حاضر را به چالش می کشد و به قدرت های در حال عروج دل و جرات می دهد. اگر این قدرت های غیرلیبرال فرصت یابند، بنیان های لیبرال نظام بین المللی را به چالش خواهند کشید و نهادهای بین المللی را برای بازتاب ضوابط و ارزش های خودشان مورد بازبینی قرار خواهند داد.

برای حفاظت از ارزش های چون بازرگانیِ آزاد، دموکراسی و حقوق بشر به تلاشی هماهنگ نیاز است. چنین نبردی بسیار سخت خواهد بود، نبردی بر سر قلبها و افکار عمومی، نبردی که دیگر نمیتواند بر این حقیقت چشم بپوشد که تنها 5.7 درصد از جمعیت جهان[3] در دموکراسی های تمام و کمال زندگی می کنند.

سازمان های موجود بین المللی بهترین مبدا برای مدیریت کردن اوج گیری کشورهای غیرلیبرال و فراهم کردن فرصتی برای رقابتِ ایده ها با کاربردِ قوانینی عادلانه هستند. آنها بهترین امید برای رسیدن به اجماع بر سر چالش های مشترک مانند تغییرات آب و هوایی و اشاعه ی رقابتِ منضبط هستند.

تجربه ی کشورهای کوچک که راه خود را در این نهادها گشوده اند برای کشورهایی که سنتا مسلط بوده اند و همینطور قدرت های رو به عروج راهنماست.

برخی از کشورهای قدرتمند، قویا به سمت چندجانبه گرایی چرخیده اند. برای مثال ثبت نام ژاپن در توافق شراکت جامع و پیشروی ترانس-پاسیفیک CPTPP و اشاعه ی نظمِ قوانین-بنیان از طریق استراتژی هند-آرامِ ژاپن موردی است مرتبط. و یا اتحادیه اروپا که در سیاست بین المللی خود حافظِ بنیانی از چندجانبه گرایی، قانون بین الملل و حقوق بشر است.

دیگر کشورها به صورت دلبخواهی تری از ضوابط و قوانینِ نظام بین المللی پیروی می کنند. جنگ تجاری آمریکا-چین یکی از فاحش ترین چنین مواردی است.

شکست قدرت های بزرگ و همین طور نهادهای چندملیتی در رهبریِ سلامت عمومی جهانی و پاسخ اقتصادی به پاندمی کووید-19، باید اعلانِ بیدار-باشی برای تمام کشورها باشد.

در حالی که برای قدرت های حاضر که از فرسایشِ تسلطشان هراس دارند دلایل خوبی برای پیگیری منافع خویش به صورت یکجانبه وجود دارد، برای قدرت های رو به عروج نیز دلایل کافی موجود است که می ترسند این نظام بین المللی اولویت های آنها را بازتاب ندهد.

درک این که همکاری بین المللی و اصولِ پذیرفته شده در تبادلات به بهترین وجه می تواند در خدمت منافع بلند-مدت است، سنگ بنای یک جهان متمدن است. این امر نیازمند سازش و تاحدی پذیرفتنِ تفاوت، اگر نه رسیدن به توافق، است.

کشورهای کوچک نباید این مسیر را تنها بپیمایند بلکه شاید نیاز باشد تا برای رهبریِ امور بهم بپیوندند. برای مثال نیوزلند و سنگاپور برای ایجاد یک توافق تعدد گرایانه برای حفظ تجارت و بازرگانیِ آزاد در طول پاندمی کووید-19 مشغول همکاری اند [4].

همزمان با جابجایی در توزیع قدرت جهانی وقتش رسیده که همه ی کشورها شبیه قدرت های کوچک فکر کنند. تقدم دادن به چندجانبه گرایی می تواند جلوی [تکرار] تراژدی های گذشته را بگیرد؛ گذشته ای که درآن پیگیری منافعِ کوته بینانه، قدرت های کوچک و متوسط را لگدمال کرد و هزینه های هنگفتی را بر قدرت های بزرگ متحمل نمود.

 بدون یک "نظم قانون-بنیان" دولت های کوچکی چون نیوزلند زیان های بسیار بیشتری خواهند دید و قدرت های بزرگ ناامید شده و از دستیابی به به منافع شان منع خواهند شد. چند جانبه گرایی و نظم قانون-بنیان تنها یک انتخاب اخلاقی نیست، بلکه ضرورتی است برای جهانی کارآ.

جیسون یانگ، مرکز تحقیقات چین معاصر نیوزلند

ترجمه تحریریه سایت

منبع:

https://www.eastasiaforum.org/2020/05/13/small-states-show-the-world-how-to-survive-multipolarity/

 [1] https://www.eastasiaforum.org/2019/05/02/is-new-zealands-relationship-with-china-on-the-rocks/

https://www.eastasiaforum.org/2020/04/04/the-new-us-china-superpower-rivalry/  [2]

https://www.eiu.com/topic/democracy-index [3]

 [4]

https://www.scmp.com/week-asia/economics/article/3082536/coronavirus-hit-world-limits-exports-can-new-zealand-and

نظرات (0)

0 از 5 براساس 0 رای
هنوز نظری ارسال نشده است

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. بهتر است نام و نظر خود را فارسی تایپ کنید ( برای انتشار سریع نظر یا افزودن فایل پیوست، باید وارد حساب کاربری خود شوید )
Rate this post:
0 کاراکتر
پیوست (0 / 3)
انتشار موقعیت
کد تصویری را وارد کنید

یادداشتها

سیاست

ویدئوهای تازه

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر