نظر خوانندگان

با تشکر از رفیق وحید صمدی من در داخل ایران زندگی می کنم و در یک روستا من دوست دارم یک کمونیست را که ...
وحید صمدی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
رفیق عزیز علی سلام، از این که دیر پاسخ دادیم عذر می خواهم. این یادداشت را فقط برای اطلاعت می‌نویسم. ...
علی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
من خودم را یک کمونیست می دانم ولی نمی دانم چه کار کار کنم از کجا شروع کنم چطور با سایر کمونیست ها ار...
عارف یک نظر در ژئوپلیتیک کرونا: 5- مصالحه با آمریکا بی معناست ارسال کرده است
دقیقا درست است و این چرخش لیلازی خود را در طیف چپ در امثال علیزاده سابقا 88 ی پروغرب و گرایلوی سابقا...
بهمن شفیق یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
رفیق عزیز نگار، کاربرد عبارت پوپولیسم در مورد دولتهای چپگرای آمریکای لاتین کاملا آگاهانه بود. اگر دق...
نگار یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
با عرض سلام به رفقای تدارک کمونیستی، تشکر می کنم از مطالب مفیدی که منتشر می کنید، همین طور مقاله ی...
علی یک نظر در مشرق نیوز راه را نشان می دهد ارسال کرده است
استادی در دانشگاه داشتیم که سرمایه داری را به ساده ترین شکل ممکن به ما توضیح داد او گفت دو نفر که ظا...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
سایت تان خیلی عالی است ولی خیلی کم مقاله می گذارید ممنون میشوم حداقل روزی یک مقاله جدید بگذارید ما ...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
عالی بود واقعا عجب خدایی است مالکیت خصوصی که کسی جرات به چالش کشیدن آن در مخیله خود نیز ندارد
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
رفقای تدارک با سلام مجدد 1- سویه ی اصلی تاکید من بر مرگ 57 این است که دیگر مولفه های اصلی برسازنده...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام مجدد به عارف و ممنون از توضیحات رفیق بهمن، راجع به کلیپ: قطعا راجع به عواطف شخصی حرف نمی ز...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز تا جائی که به نظم اجتماعی پیشین، یعنی مناسبات مسلط سرمایه داری باز می گردد، اصلا گسستی صور...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام به و تشکر از گیسو رستمی: این جمله تان: و در نهایت، اگر انقلاب مرده بود، کار بورژوازی برای ب...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و در پاسخ به عارف، نقطه ی شروع بحث شما کمی آنسو تر از بطن جامعه کوبیده شده: در مرکز قدرت. زن...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام با تشکر "همین ظرفیت است که امروز توسط بورژوازی اپوزیسیون به بدترین نحوی مورد سوء استفاده قر...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز، با سلام متقابل. اشتباه میکنید. آنچه از انقلاب 57 به جا مانده است جامعه ای است که انقلاب ...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و تشکر بابت زحمات فراوان و پیشروی که میکشین. این جمله: انقلاب اجتماعی آتی، کار ناتمام تعمیق ...
نیما یک نظر در اخبار و گزارشات کارگری اسفند ماه 98 ارسال کرده است
عالی بود.... ممنونم و امیدوارم هرماه دقیق و جامع‌تر ادامه داشته باشه....
قاسم یک نظر در شیخ عیسی یا فیدل؟ ارسال کرده است
سلام رفقا، درود یک ملاحضه شاید بنی اسرائیلی: با توجه به اینکه «شیخ عیسی قاسم»، رهبر معترضان به پاد...
گیسو رستمی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
دوست عزیز سؤال کننده، تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش...

مقالات

کتاب

طبقه و قرنطینه در ونزوئلا : گفتگو با آناکونا مارین از کمون ال پانال

نوشتۀ: سیرا پاسکولا مارکینا

یک بحران می تواند به ما کمک کند که کمر سیستم سرمایه داری را بشکنیم - این سیستمی است که باعث ایجاد این بیماری همه گیر شده است. بیایید در مواجهه با این بیماری همه گیر تماشاگر نباشیم. بیایید با آن به عنوان انقلابیون، به عنوان افراد طبقه کارگر و به عنوان افراد فعال برخورد کنیم!

یادداشت سردبیر:

گزارش زیر تصویری است از آنچه در سطوح غیر قابل مشاهده جامعه ونزوئلا در کلان رسانه ها در جریان است. تصویری از تلاش مردم کوچه و خیابان برای فائق آمدن بر یک وضعیت بحرانی و اندیشیدن در مورد فرا رفتن از نظامی که مسبب این وضعیت بحرانی شده است.

مقایسه ایران و ونزوئلا از مهم ترین ابزارهای ایدئولوژیک بورژوازی هرزه گوی هدونیستی ایران و طبقه متوسط مغزباخته دنباله رو آن است که با تهدید تبدیل شدن ایران به ونزوئلا در باغ سبز تبدیل تمام ایران به بورلی هیلز و سواحل فلوریدا را به توده مردم نشان می دهند. حقیقتا نیز در همین گزارش کوتاه هم می توان تشابهات را دید و هم تمایزات پایه ای بین دو جامعه را.

آناکونا مارین، فعال کمونی که در این گفتگو به روایت از اوضاع می پردازد، از این می نالد که رسانه ها در روزهای گرسنگی و قرنطینه کرونا چگونه از انتخاب نوع بستنی متفاوت از داخل فریزر خانگی و تماشای این یا آن فیلم از نتفلیکس تصویر سازی می کنند در حالی که توده گسترده ای از مردم محروم در نبردی برای تأمین مایحتاج حیاتی خود درگیرند. آیا تصاویر رسانه های جمعی فارسی زبان – بویژه در شبکه های عنکبوتی اجتماعی- غیر از این است؟ راست می گویند، ایران ونزوئلا شده است، یا می توان گفت ونزوئلا ایران شده است. در هر دو کشور بورژوازی وقیحی وجود دارد که با همراهی بخش عظیمی از طبقه متوسط آشکارا بی اعتنائی به سرنوشت توده مردم و تحقیر همبستگی اجتماعی را به نمایش می گذارند و از آن لذت هم می برند.

اما مارین در این گزارش تصویری از تلاشهای کمونهای توده ای برای سازماندهی حیات اجتماعی و تأمین اساسی ترین نیازهای توده مردم نیز ارائه می دهد. تصویری که حتی در نگاه اول نیز می توان تمایز عمیق آن را با "رزمایش های همدلی" درون جمهوری اسلامی دید. در اینجا، در کمونهای ونزوئلائی، توده مردم نه صدقه بگیرانی منفعل، که سازماندهندگانی فعالند. به همان اندازه که بسته های غذائی خیرین و نیکوکاران ایرانی در مساجد و بر سر قبر شهدا تحقیر آمیز است، به همان اندازه آشپزخانه جمعی کمون ال پانال غرور آمیز است.

جامعه ونزوئلا امروز به مراتب فقیر تر از زمان شکوفائی اقتصاد نفتی آن است. اما آن جامعه امروز و پس از چندین سال مقاومت در برابر هجوم مرتجعترین نیروهای بورژوازی خودی و بین المللی، به مراتب هم از دوران پیشین خود و هم از ایران امروز "ثروتمند" تر است. بزرگترین ثروت آن جامعه اراده توده محرومان ان برای مقاومت در برابر بورژوازی و شوق غیر قابل انکار آن برای فرا رفتن از نظم ضد انسانی مسلط بر جهان امروز است. طبقه کارگر و توده محرومان ایران امروز باید برای رسیدن به این سطح از سازماندهی و اعمال اراده در حیات اجتماعی آرزو کنند.

**********************************

صحبت های یک رهبر جوان کمون در مورد سازماندهی مردم در مواجهه با تعطیل اجباری ویروس کرونا و نحوه دفاع از سرزمین مادری در سناریوی حمله آمریکا.

01

آناکونا مارین ، سخنگوی کمون ال پانال و عضو نیروی میهنی الکسیس ویو.

آناکونا مارین یکی از سخنگویان مهم ال پانال است –کمونی با بیش از13000 عضو در منطقه 23 غرب کاراکاس - و عضو نیروی میهنی الکسیس ویو Alexis Vive Patriotic Force. یک سال پیش با او در مورد سازمان کمون و میراث چاوز مصاحبه کردیم. حالا، اکنون ، در دوران تعطیل اجباری ویروس کرونا، در مورد شرایط سختی که امروز مردم متعلق به طبقه کارگر با آن روبرو هستند و پاسخ های سازمان های مردمی به بحران، صریح و روشن صحبت کردیم.

تعبیر شما از بیماری همه گیر کوایدو- 19 و تأثیر آن برشهرهای ونزوئلا چیست؟

چنین دوره هائی نه فقط عکس العمل بلکه اقدام عملی طلب میکنند. به عنوان بخشی از جنبش مردمی ، وقتی با یک بیماری همه گیر روبرو هستیم ، نمی توانیم صرفاً تماشاگری منفعل باشیم، برای چنین مواردی زمانی که خلق با بحرانی روبرو میشود باید بگفته چه گوارا " درحین فکر کردن عمل کنیم."

هنگام مواجهه با شرایطی مانند بیماری همه گیر، تهاجم یا بلایای طبیعی، به نظر می رسد همه این موضوعات همزمان هستند: هر کسی می تواند قربانی شود. با این حال شما فقط باید سطح را خراش دهید تا چیز دیگری را ببینید: اگرچه این ویروس در برخورد به طبقات اجتماعی نابینا است، اما اقدامات فاصله گذاری اجتماعی تأثیرات بسیار متفاوتی برای ثروتمندان و فقیران دارد.

ضروری است که رهبران اجتماعی، سازمان ها و دولت این موضوع را تشخیص دهند. ما باید وجود ویژگی های اقتصادی و تاریخی این بحران را به رسمیت بشناسیم. ما باید درک کنیم که چگونه طبقه کارگر و مردم ساکن در محلات فقیر را تحت تاثیر قرار می دهد – تمام آن افرادی که پس اندازی ندارند و از یک روز به روز دیگر زندگی می کنند.

لازم است که درک وضعیت فعلی از یک دیدگاه طبقاتی ضورت بگیرد و این درک شود که همه گیری کنونی تنها یک پدیده بیولوژیکی نیست: ریشه همه اینها در الگویی است که باید بر آن غلبه کنیم.

فراتر از این مسئله که چگونه از خود، عزیزان و جامعه خود محافظت کنیم، و فراتر از این که این همه گیری را مهار کنیم ، باید موارد ساختاری خاصی را درک کنیم: افراد فقیر چگونه این تعطیل اجباری را تجربه می کنند و چرا؟

ما هیچ مخالفتی با هنرمندان ، خوانندگان و چهره های عمومی  که می توانند با تهیه فیلم نکاتی ازتعطیلی اجباری خود را به اشتراک می گذارند نداریم. و ما به توصیه های خیر خواهانه ای که در خانه چه کتابهائی بخوانیم و چه فیلم های نتفیلکس را ببینیم احترام میگذاریم. با این حال ، اجازه دهید این را تجسم کنیم: یک مرد فقیر در خانه حاشیه شهر تلویزیون کوچک خود را روشن می کند و آهنگ Oreja de Van Gogh  را می بیند یا یک شخص "معمولی " ( اشاره به خانم نانسی پلوسی رهبر دمکراتها در کنگره آمریکا است. زمانی که مردم زیر فشار ترس از کرونا درصف های طولانی منتظر  دریافت غذا بودند خانم پلوسی از یکی از دو یخچال منزل اش کلکسیونی از انواع بستنی های مورد علاقه اش تعریف میکند که بدون بستنی نمی دانست چه کار میکرد.) را می بیند که درب فریزر خانه اش را باز و عطر و طعم بستنی مورد علاقه خود را انتخاب می کند. در همین حال، در مزرعه اش [در یک خانه محقر خودساخته]، بچه می گوید " پدر من گرسنه ام !" با یخچال خالی و بدون کار، چگونه قرار است این شخص فاصله گذاری اجتماعی را رعایت کند؟ آیا او واقعاً می تواند در خانه بماند؟ چرا این تعطیلی اجباری همیشه در رسانه ها به عنوان چیزی که توسط افراد ممتاز تجربه می شود ، نشان داده می شود؟

تأمل در مورد این جهان که به طبقات تقسیم می شود، یک کار فوری برای جنبش مردمی است. ما باید به این فکر کنیم که مردم بسته به طبقه اجتماعی، شرایط خاص و محل زندگیشان، واقعاً چگونه در این بحران زندگی می کنند. بحث در مورد چگونگی تأثیر اوضاع فعلی بر فقرا را باید به خط مقدم آورد. ما باید چگونگی شرایط زندگی جمعی خود را منعکس کنیم.

با این حال ، این کار مردم را از فقر رها نمی کند. برای مهاراین ویروس باید مکانیسم های جدیدی پیدا شود که امکان ایجاد فاصله واقعی جسمی را فراهم می کند. و همچنین باید اطمینان حاصل کنیم که مردم در پایان این تعطیلی اجباری فقیرتر نشوند.

1panal

آشپزخانه سوپ کمون ال پانال.

سیاستهای فاصله گذاری اجتماعی و ماندن در خانه می تواند تبعیض طبقاتی داشته باشد. از نظر فنی، آنها سیاستهایی هستند که از همه محافظت می کنند، اما حقیقت این است که طبقه کارگر لزوماً نمی تواند آنها را انجام دهد. افراد فقیر در شرایط عادی هر روز با مشکلات و حتی مرگ روبرو می شوند. از آنجا که آنها به اندازه کافی غذا نمی خورند، داروهای مورد نیاز خود را ندارند و مشکلات ایمنی دارند، اکنون آنها به وضوح حاضر به ریسک کردن هستند. چرا این موضوع در حوزه عمومی مطرح نشده است؟

ما به طور کلی طرفدار سیاست های دولت مرکزی برای مهار هستیم. دولت سریع عمل کرد و این خوب است. با این حال خود را به عنوان سازمانی که در مسئولیت آنچه در اینجا اتفاق می افتد شریک میدانیم، یک سوال بزرگ بر شانه هایمان سنگینی میکند: اگر مردم قادر به بیرون رفتن و کار نیستند ، چگونه می توانند غذا بخورند؟ با قبول ریسک تکرار گفته ام، باید یک بحث عمومی در مورد این جنبه از بحران اتفاق بیفتد، و هم اکنون باید این اتفاق بیفتد.

گفتن این به بچه هایتان سخت است – و من یک مادرم، بنابر این مقداری تجربه دارم – " نه، امروز چیزی برای خوردن نیست برای اینکه ما نمی توانیم بیرون برویم." این وظیفه ما به عنوان انقلابیون و شرکت کنندگان در روند بولیواری است که وضعیت واقعی مردم را نمایان کنیم.

ما نباید فقط  تصوری رمانتیک از تعطیلی اجباری را بازتاب دهیم. همچنین بسیار حائز اهمیت است که این نگرش فراتر از بازنمایی آرمان گرایانه از خلق باشد. تلویزیون آنها را نشان میدهد درحال تهیه ماسک صورت و هم آهنگ کردن آشپز خانه های جمعی سوپ ... اینها همه خوب است، اما واقعیت جنبه های زیاد دیگری نیز دارد.

روش های زیاد دیگری از سازماندهی در محله ها وجود دارد و رسانه ها نیز باید این را نمایندگی کنند! برای شما چند مثال بزنم: ما سعی می کنیم آسیب پذیرترین افراد جامعه خود را بیابیم. سازمان ما پروتکل های حفاظت محلی تهیه کرده است؛ برای جلوگیری از احتکار نظارت توده ای از پائین بر تجارت وجود دارد؛ و ما بازار غذای تولید به مصرف محله به محله را سازمان می دهیم، بنابراین محصولات ارزان تری برای مردم تهیه میکنیم. به عنوان بخشی از محله ما نهاد های فعال هستیم و باید به همین ترتیب معرفی شویم.

خلق منفعل نیست .... فقط مردم می توانند مردم را نجات دهند.

2panal

بازار روز مواد غذایی ، محله  23  ، کاراکاس.

تولید جمعی یکی از اهداف استراتژیک ال پانل است. در شرایط فعلی ، تولید چگونه سر پا نگهداشته می شود؟

در سازمان ما مطالعه کردن بسیار مهم است، و حالا ما درحال مطالعه جنگ مردمی، ارتش مردمی بوسیله ژنرال نگوئین جیاپ هستیم. او در آنجا درباره اهمیت ادامه تولید در قلب جنگ صحبت می کند. یکی از نگرانی های اصلی وی این بود که چگونه اطمینان حاصل کند که تولید برنج در شرایط جنگی ادامه یابد.

برای ما یک برنامه واقعی برای تولید استراتژیک در حالی که در حالت پیشگیری از بیماری همه گیر هستیم، یک چالش واقعی است. اما ما در حال انجام آن هستیم. اوضاع از بسیاری جهات شبیه جنگ است: بیشتر جاده ها مسدود شده و کمبود بنزین زیادی وجود دارد، اما ما بسیار متعهد به حفظ تولید خود هستیم. در نانوایی های ما با یک مشکل اضافی روبرو هستیم: ما مانند سایر نانوایی ها از طریق کانال های معمولی دولتی آرد دریافت نمی کنیم. با این حال، کارخانه نساجی ما، پروژه های شهری ما و کارهای ما در مزارع  پیش می رود. این شامل پرورش بز درست در اینجا در محله 23 هم است.

کار ساده ای نیست ، اما ما مصمم هستیم که تولید را ادامه دهیم.

3panal

پروژه های تولیدی شهری در کمون ال پانال.

آیا می توانید در مورد آشپزخانه های سوپ چیزی توضیح دهید و کارخانه نساجی اینجا در کمون ال پانال؟

در کمون ال پانال، علاوه بر پروژه وعده های غذایی خودگردان پنج آشپزخانه سوپ برای نهار وجود دارد. روزانه حدود یک هزار نفر از این وعده های غذایی که به درب هر خانه برده میشود، بهره مند می شوند.

تهیه و پخت و پز نه تنها با مشارکت مادران پردازشگر[مادرانی که غذا درست می کنند] صورت میگیرد که مزد آنها توسط وزارت آموزش و پرورش پرداخت می شود، بلکه همچنین با کمک داوطلبان ما. پس از تهیه غذا داوطلبان وعده های غذایی را خانه به خانه تحویل می دهند. از این طریق جامعه در رساندن غذا به آسیب پذیرترین خانواده ها شرکت می کند.

ما همچنین یک کارخانه نساجی به نام لانه زنبورهای بافنده ال پانال Abejitas del Panal داریم، که ما آنرا به تولید به ماسک صورت تغییر داده ایم. بیش از 1200 ماسک بطور رایگان در اختیار آسیب پذیرترین افراد قرار گرفته اند ، اما همچنین سی دی آی ها ] مراکز آسیب شناسی، بخشی ازدرمانگاه های محلی[  و سازمان های خواهر که آنها را درخواست کرده اند.

نظارت بر جامعه یکی از ویژگی های همه کمون ها است و ال پانال به این معنا برجسته  است. چند سال پیش کمون یک کارخانه بسته بندی مواد غذایی که تعطیل شده بود را برای جامعه راه اندازی کرد. علاوه بر این همین چند روز قبل این سازمان مدیریت یک آشپزخانه صنعتی سوپ را در محله  بعهده گرفت.

چرا این قدم را برداشتید؟

این اتفاق دقیقاً بیش از دو هفته قبل و در اوایل بحران بیماری همه گیر رخ داد. ما برخی از بی نظمی ها را مشاهده کردیم و تصمیم گرفتیم یک بازرسی مردمی انجام دهیم. وقتی وارد شدیم ، بیش از یک تن برنج و بیش از یک تن آرد ذرت را در آن جا یافتیم. بدیهی است ما نمی توانیم اجازه دهیم که در میانه این بحران مواد غذایی بگندد یا گم شود، بنابراین کنترل را به دست گرفتیم.

حالا ما به عنوان کمون ال پانال آشپزخانه سوپ را مدیریت می کنیم. ما مقداری از محصولات را تهیه می کنیم در حالی که وزارت آموزش و پرورش به تحویل عناصر اصلی ادامه می دهد. با وجود این که ما کنترل این آشپزخانه سوپ را به دست گرفتیم رابطه مان با این نهاد بسیار صمیمانه بوده است - ما هماهنگی، ارتباطات و روحیه همکاری خوبی داریم.

پیش از این ، شما روش معمول توصیف جوامع سازمان یافته به عنوان گیرنده های صرف غذا را به میان کشیدید یا مکانهایی که مردم ماسک های صورت دستباف درست می کنند بسیار مشکل ساز بود. در واقع ، یک تصویر واقعی از خلق اکنون باید متفاوت باشد: [مسأله] بیشتر در مورد توانمندسازی و سیاست [ورزی است].

به عنوان یک مبارز این انقلاب، من تصور رسانه های عمومی از ابتکارات مردمی را با نگرانی مشاهده می کنم. روش عادی نمایش قدرت مردمی این روزها محدود به نشان دادن این است که برخی از سازمان های مردمی در ساختن ماسک صورت و توزیع مواد غذایی سخت کار می کنند.

در حالی که بسیاری از سازمانها در حال انجام این کار هستند ، و خوب است که آن را قابل رویت جلوه دهیم، شوراهای عمومی ، کمون ها و سازمان های مردم نهاد فعالیت های بسیار بیشتری انجام می دهند! پروژه هایی در زمینه های تولید، توزیع، دفاع از خود وجود دارد و همچنین فرایندهای مهم بحث و باز اندیشی وجود دارد.

ما در سازمان خود کاملاً متعهد به بازنگری هستیم. ما باید به فکریک پارچگی دست نخورده جسمی مردم در بیرون آمدن از این بحران باشیم. برای انجام این کار، ما همچنین برای ابراز نیازهای فوری آنها باید صدای خود را بلند کنیم.

4panal

 کارگاه زنبورهای بافنده، بخشی از کمون ال پانال ، در حال تولید ماسک صورت.

طبقه کارگر ونزوئلا قبلاً از بروز کوایدو-19 در اثر بحران و تحریم های ایالات متحده رنج می بردند. من درمورد بیماران ویروس کرونا صحبت نمی کنم، در مورد میلیون ها نفر از ساکنان محلاتی صحبت می کنم که از یک روز به روز دیگر زنده مانده و اکنون اساسا بدون امکانات هستند. این افراد ممکن است سپاسگزار باشند که از آشپزخانه سوپ یا ماسک چهره یا غذا دریافت کردند، اما سوال واقعی در اینجا این است که چگونه مردم می توانند بدون کار زنده بمانند؟

همانطور که قبلاً هم گفتم ، وقتی اولین موارد ویروس کرونا در ونزوئلا ظاهر شد، ما از دولت بخاطر عمل سریع اش ستایش می کنیم، اما به وضعیت محله ها هم باید رسیدگی شود.

باز هم ، ما می خواهیم از دیدگاهی که فریبنده نیست وضعیت مردم را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. آنچه ما می خواهیم درک طبقاتی از وضعیت است.

یک بحران می تواند به ما کمک کند که کمر سیستم سرمایه داری را بشکنیم - این سیستمی است که باعث ایجاد این بیماری همه گیر شده است. بیایید در مواجهه با این بیماری همه گیر تماشاگر نباشیم. بیایید با آن به عنوان انقلابیون، به عنوان افراد طبقه کارگر و به عنوان افراد فعال برخورد کنیم!

امپریالیسم ایالات متحده اکنون تمام تلاش خود را علیه دولت ونزوئلا و از این طریق علیه مردم ونزوئلا بکار گرفته است. به نظر می رسد کاخ سفید این روزها خیلی بیشتر از حد معمول بر طبل های جنگ میکوبد. ال پانل چگونه آماده می شود اگر تهاجمی صورت بگیرد؟

دفاع از وطن از مهمترین وظایف هر سازمان انقلابی است.

ما معتقدیم که سناریوهای مختلفی روی میز وجود دارد. یکی از آنها سناریوی پاناما خواهد بود. سپس سناریوی شبه نظامی با حملات ضربتی وجود دارد – درحقیقت، اکنون مدتی است،  رهبران جنبش مردمی بدست شبهه نظامیان کشته میشوند (و این قتل ها یک نقشه هماهنگ را منعکس می کنند).

از آنجا که تهدید قریب الوقوع است ، ما نیاز به سازماندهی و آمادگی بیشتری داریم. کسب اطلاعات در مورد سرزمینی که در آن کار می کنیم یکی از کلیدهای دفاع است: ما باید بدانیم که چند نفر هستیم: کی به کی است و هرکسی چگونه باید مستقر شود؛ چه کسی واقعاً ظرفیت و اراده مبارزه دارد. ما باید در مورد چگونگی محافظت از کمون و دفاع از کشور فکر کنیم.

ما یک تعهد واقعی به وطن داریم: خون وطن پرستان در رگهای ما جاری است و یاد کسانی که این قاره را آزاد کردند در وجود جمعی ماست. ما نمی توانیم کنار بایستیم و وانمود کنیم که حرف زدن به تنهایی از ما محافظت خواهد کرد. ما باید ظرفیت ها و توانایی های خود را بدانیم. و ما  هم اکنون در حال کار بر روی آن هستیم.

ما در حال آماده سازی برای جنگ مردم با الگوی ویتنام هستیم. جنگ یک اشغال خواهد بود و هر شکلی که ممکن باشد بگیرد، همه جانبه خواهد بود. ما می دانیم که دشمن از ظرفیت نظامی بسیار بالاتری برخوردار است، اما ما این را نیز می دانیم - و من این را از روی یک رمانتیسیسم آرمانگرایانه نمی گویم - که با سازمان و آمادگی، و با تجربیات انباشته شده مردمی که چند سال است که در شرایط شبه جنگی زندگی می کند، ما می توانیم بر دشمن غلبه کنیم.

مطمئناً دفاع از وطن شامل اتحاد ارتش منظم  نیز می شود ، اینطور نیست؟

بله ، اتحاد ارتش منظم حائز اهمیت است. این یک فرمول چاویستی است و در تمام سناریوهای تهاجم نقش بسیار مهمی ایفا می کند. اگر سناریوی حمله به واقعیت تبدیل شود ما امیدواریم که همکاری یکپارچه تر با ارتش شکل بگیرد.

در هر صورت ، سازمان ما آماده دفاع از وطن است.

5panal

سمت چپ: آناکونا مارین/ بالا سمت راست: نمای محله 23 کاراکاس/ پایین سمت راست: تصویر چاوز در زمین ورزشی  کمون پانل.

مصاحبه توسط: سیرا پاسکولا مارکینا

17 آوریل 2020

ترجمه تحریریه سایت

منبع:

 https://venezuelanalysis.com/analysis/14848

نظرات (0)

0 از 5 براساس 0 رای
هنوز نظری ارسال نشده است

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. بهتر است نام و نظر خود را فارسی تایپ کنید ( برای انتشار سریع نظر یا افزودن فایل پیوست، باید وارد حساب کاربری خود شوید )
Rate this post:
0 کاراکتر
پیوست (0 / 3)
انتشار موقعیت
کد تصویری را وارد کنید

یادداشتها

سیاست

ویدئوهای تازه

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر