نظر خوانندگان

با تشکر از رفیق وحید صمدی من در داخل ایران زندگی می کنم و در یک روستا من دوست دارم یک کمونیست را که ...
وحید صمدی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
رفیق عزیز علی سلام، از این که دیر پاسخ دادیم عذر می خواهم. این یادداشت را فقط برای اطلاعت می‌نویسم. ...
علی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
من خودم را یک کمونیست می دانم ولی نمی دانم چه کار کار کنم از کجا شروع کنم چطور با سایر کمونیست ها ار...
عارف یک نظر در ژئوپلیتیک کرونا: 5- مصالحه با آمریکا بی معناست ارسال کرده است
دقیقا درست است و این چرخش لیلازی خود را در طیف چپ در امثال علیزاده سابقا 88 ی پروغرب و گرایلوی سابقا...
بهمن شفیق یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
رفیق عزیز نگار، کاربرد عبارت پوپولیسم در مورد دولتهای چپگرای آمریکای لاتین کاملا آگاهانه بود. اگر دق...
نگار یک نظر در وقتی که تاریخ چپ توسط مخالفان آن نوشته می شود ارسال کرده است
با عرض سلام به رفقای تدارک کمونیستی، تشکر می کنم از مطالب مفیدی که منتشر می کنید، همین طور مقاله ی...
علی یک نظر در مشرق نیوز راه را نشان می دهد ارسال کرده است
استادی در دانشگاه داشتیم که سرمایه داری را به ساده ترین شکل ممکن به ما توضیح داد او گفت دو نفر که ظا...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
سایت تان خیلی عالی است ولی خیلی کم مقاله می گذارید ممنون میشوم حداقل روزی یک مقاله جدید بگذارید ما ...
علی یک نظر در زیبا ترین مخلوق خدا! ارسال کرده است
عالی بود واقعا عجب خدایی است مالکیت خصوصی که کسی جرات به چالش کشیدن آن در مخیله خود نیز ندارد
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
رفقای تدارک با سلام مجدد 1- سویه ی اصلی تاکید من بر مرگ 57 این است که دیگر مولفه های اصلی برسازنده...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام مجدد به عارف و ممنون از توضیحات رفیق بهمن، راجع به کلیپ: قطعا راجع به عواطف شخصی حرف نمی ز...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز تا جائی که به نظم اجتماعی پیشین، یعنی مناسبات مسلط سرمایه داری باز می گردد، اصلا گسستی صور...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام به و تشکر از گیسو رستمی: این جمله تان: و در نهایت، اگر انقلاب مرده بود، کار بورژوازی برای ب...
گیسو رستمی یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و در پاسخ به عارف، نقطه ی شروع بحث شما کمی آنسو تر از بطن جامعه کوبیده شده: در مرکز قدرت. زن...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام با تشکر "همین ظرفیت است که امروز توسط بورژوازی اپوزیسیون به بدترین نحوی مورد سوء استفاده قر...
بهمن شفیق یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
عارف عزیز، با سلام متقابل. اشتباه میکنید. آنچه از انقلاب 57 به جا مانده است جامعه ای است که انقلاب ...
عارف یک نظر در کوبای خوشبخت Cuba Feliz ارسال کرده است
با سلام و تشکر بابت زحمات فراوان و پیشروی که میکشین. این جمله: انقلاب اجتماعی آتی، کار ناتمام تعمیق ...
نیما یک نظر در اخبار و گزارشات کارگری اسفند ماه 98 ارسال کرده است
عالی بود.... ممنونم و امیدوارم هرماه دقیق و جامع‌تر ادامه داشته باشه....
قاسم یک نظر در شیخ عیسی یا فیدل؟ ارسال کرده است
سلام رفقا، درود یک ملاحضه شاید بنی اسرائیلی: با توجه به اینکه «شیخ عیسی قاسم»، رهبر معترضان به پاد...
گیسو رستمی یک نظر در بحران کرونا و وظایف کمونیستها ارسال کرده است
دوست عزیز سؤال کننده، تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش...

مقالات

کتاب

ژئوپلیتیک کرونا: 2- مساله ی اتحاد

نوشتۀ: جرمن فارین پالیسی

"مشخصا" موضوع بر سر "مساله ی اتحاد" است. "اروپا کجا ایستاده است؟ طرف آمریکا یا چین؟ یک "هم این هم آن" دیگر امکان پذیر نیست؛ "مساله ی اتحاد، به نقطه ی تصمیم گیری رسیده است". "ایالات متحده آشکارا تصمیم به جدایی از و کاهش وابستگی به چین گرفته است. اروپا هم باید از آن پیروی کند

یادداشت سردبیر:

این دومین مقاله ای است که در موضوع ژئوپلیتیک کرونا و در امتداد مقاله نخست از جرمن فارین پالیسی منتشر می شود. گزارش جرمن فارین پالیسی به خوبی نشان می دهد که ادامه وضع پیشین دیگر امکانپذیر نیست. اگر تا پیش از بحران کرونا هنوز می شد دوران گذاری از جهان تک قطبی به جهان چند قطبی، کم یا بیش بدون گسستهای رادیکال، را تصور کرد، امروز دیگر چنین امکانی بیشتر و بیشتر محو می شود. با تشدید جدالهای ژئوپلیتیک تا حد رویاروئی آشکار، این فقط جهان تک قطبی نیست که رو به اضمحلال کامل می رود، بلکه آینده خود جهان در حال عروج چند قطبی نیز اکنون بیش از هر زمان دیگری مبهم به نظر میرسد. مفهوم "جهان چند قطبی" هنگامی قابل تصور بود که دوران گذار از جهان تکی قطبی به آن به گونه ای قابل کنترل هدایت می شد. این دقیقا استراتژی ای بود که بزرگترین نیروهای پیش برنده ایده جهان چند قطبی، چین و روسیه، تعقیب می کردند. اکنون با به مخاطره افتادن این مسیر، خود دستیابی به جهان چند قطبی نیز امری است که به هیچ وجه نمی توان امکان تحقق آن را قطعی دانست. اگر آنچه در حال وقوع است به یک جنگ "که بر که" تبدیل شود – امری که شواهدش هر روز بیشتر آشکار می گردد – آنگاه نه مفهوم "جهان تک قطبی" و نه مفهوم "جهان چند قطبی" دیگر برای توصیف نظم بین المللی آینده کارآئی نخواهند داشت. آنچه می تواند متعاقب شود هرج و مرجی است در ابعادی جهانی با نتایجی غیر قابل پیش بینی.

**********************************

مساله ی اتحاد

محافل ترانس آتلانتیک در آلمان به مشارکت آلمانی[ها] در حمله ی رو به افزایشِ آمریکا علیه چین فرامیخوانند.

 ایالات متحده و محافل ترانس آتلانتیک-محور در آلمان فشار را بر برلین برای شرکت در "جدایی" غرب از چین افزایش می دهند. ماتیاس دوپفنِر، مدیر اجرایی گروه رسانه ای اکسل اشپرینگر SE ،  بیان کرده است که  "مساله ی اتحاد به نقطه ی تصمیم گیری رسیده است." آلمان باید به "انحرافِ" همکاریِ اقتصادی با جمهوری خلق چین پایان دهد و رسما در موضع اپوزیسیونِ پکن قرار بگیرد. این امر حاصل جابجایی در توازن قوای جهانی است که از طریق بحران کرونا خود را آشکار می کند. با وجود اینکه چین بوضوح بر وخیم ترین فاز این بحران غلبه کرده و دوباره به رشد اقتصادی خود بازگشته است، بهبود اوضاع  هنوز در افق آمریکا و اروپا نیست. ناظران حدس میزنند که "تاثیر و اهمیت" قدرت های غربی "به تدریج تحلیل می رود". بر خلاف واشنگتن که به برداشتن ایمنی حق حاکمیت چین و اجازه ی شکایت قانونی از چین در مورد خسارات [ناشی از بحران کرونا] فکر می کند، نیروهایی پرقدرت در اقتصاد آلمان راه خروج از بحران فعلی خود را در تجارت با چین می بینند.

دوئلِ جدید سیستم ها

جابجایی در توازن قوای جهانی که از طریق بحران کرونا خود را آشکار می کند [1] به صورت گسترده در فضای عمومی آلمان مورد بحث است. در میانه ی هفته ی گذشته، یک روزنامه ی اصلی در مقاله ای به نام "در رویارویی با حفاظِ در حال تغییر" پیش بینی کرد که "تاثیر و اهمیت " ایالات متحده (و اروپا) "به تدریج تحلیل خواهد رفت". همزمان بسیاری معتقدند که چین "ثابت قدم در حال صعود به قله ی اقتصاد و سیاست جهانی است." [2] طبق مشاهده ی یکی از پرتال های بزرگ خبری آلمان در سرتیتری به نام "حفاظ ها در حال تغییر" ، منتشره در این آخرهفته، ایالات متحده  در طی بحران کرونا "در رهبریت خود عقبگرد کرده است." "پاندمی می تواند سیگنالی برای طلوع عصرِ تاریخیِ چینی باشد."[3] در ابتدا این طور به نظر می رسید که "شیوع ویروس کرونا چین را سالها به عقب برگردانَد" اما اکنون "رئیس جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ مدام باید به جهان توضیح دهد که چرا کشورش ناتوان از تحت کنترل در آوردن این مصیبت است." این پرتال خبری سپس می پرسد: "آیا جهان بر لبه ی دوئلِ جدید سیستم ها ، یک جنگ سرد جدید، ایستاده است؟"

اطلاعات امنیتی ایالات متحده

ایالات متحده با شدت بخشیدن به حملات به پکن در واقع به از دست دادن قریب الوقوع قدرتش واکنش نشان می دهد. پنج شنبه ی گذشته دونالد ترامپ ادعا کرد که علائمی وجود دارند که ویروس کووید-19 از یک آزمایشگاه در ووهان چین بیرون آمده است. هفته هاست که دانشمندان با عزم راسخ این فرضیه را ابطال کرده اند. اما بر اساس گزارشات، به جامعه ی امنیتی-اطلاعاتی ایالات متحده وظیفه ی پیدا کردن سند برای افزایش فشار بر پکن محول شده است. ترامپ اعلام کرده است که جلوی تعرفه های تنبیهی جدید علیه جمهوری خلق چین را نخواهد گرفت. سابقا گزارش شده بود که ساقط کردن بدهی های ایالات متحده به چین در میان تمهیداتِ مورد ملاحظه ی واشنگتن است؛ موضوعی که به طور رسمی انکار شد. دولت ترامپ حتی می توانست ایمنیِ حق حاکمیت چین را - که اقدامی ست گستاخانه و بی سابقه - از میان بردارد، چیزی که پیش شرط اجازه داشتن برای شکایات قانونی از پکن از جهت خسارات ناشی از پاندمی کووید-19 است. این مجوزی است که صداهایی از ایالات متحده آمریکا و دیگر ملل غربی مدتی است خواهان آن هستند [4]. وزیر امور خارجه آمریکا، مایک پمپئو، روز گذشته مجددا اتهام اینکه " شواهد بسیاری" این ویروس را به آزمایشگاهی در ووهان وصل می کنند را تکرار کرد. البته دولت ایالات متحده سالهاست که بخاطر دروغ های مربوط به اطلاعات امنیتیِ دستکاری شده بدنام است. این مورد به ویژه از آن رو قابل توجه است که تا کنون جامعه ی امنیتی ایالات متحده حتی به طور رسمی نیز با ادعاهای دولت در مورد منشا این ویروس هم به مخالفت برخاسته است.

اقتصاد دوپاره ی آلمان

برلین و اتحادیه ی اروپا به طور مضاعفی تحت فشار هستند تا در حملاتی که به پکن می شود به صورت تهاجمی طرفِ واشنگتن را بگیرند. برای مثال انتشارات ترانس آتلانتیک-محور اشپرینگر اخیرا مدعی شده است که چین باید "خسارات" ناشی از ضررهای مرتبط با این پاندمی در کشورهای غربی را بپردازد [6]. همزمان به نظر می رسد که در نزاع جهانی قدرت، اتحادیه اروپا متحمل شدید ترین ضربه ها خواهد شد. مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، جوزپ بورِل، هفته ی پیش هشدار داد که طبق محاسبات موسسه ی اقتصاد بین الملل پترسون در واشنگتن، تولید ناخالص داخلی در ایالت متحده  8 درصد و در اروپا 12 درصد سقوط خواهد کرد در حالی که چین رشدی 1.5 درصدی را تجربه خواهد کرد [7]. این بحران عظیم و تهدیدِ از دست دادن موقعیت جهانی، صنعت آلمان را به یک دو راهی کشانده است. اگرچه که صنعت آلمان بزرگترین محل سرمایه گذاری تاکنونی اش و مهمترین بازار فروش اش در ایالات متحده بوده است، در چشم انداز فعلی خود جان به در بردن از این بحران را نه در ایالات متحده  بلکه در چین می بیند؛ چینی که اقتصادش به آرامی دوباره به حرکت درآمده است [8]. صنعت آلمان عمیقا دو پاره شده است. طبق بررسی ای که سال گذشته بین مدیران اجرایی انجام شد مشخص شد که "زمانش که برسد" و اگر ناچار به انتخاب باشند، تنها نیمی از آنها همکاری با ایالات متحده را به همکاری با چین ترجیح می دهند. از آنسو، یک سوم این مدیران پاسخ دادند که طرفِ جمهوری خلق چین را میگیرند[9]. چین، در گرایشی صعودی، تبدیل به مهمترین شریک تجاری صنعت آلمان و سومین محل بزرگ سرمایه گذاری آن شده است.

"دام اقتصادی"

در چنین وضعیتی، ترانس آتلانتیکی ها از دو اهرم [فشار] استفاده می کنند. اولین اهرم، سود جستن از منافع بروکسل و برلین در تبدیل شدن به بازیگران مستقل جهانی است که البته نیازمند دسترسی این دو به یک صنعت قدرتمند مستقل نیز هست. دبیر کل سابق ناتو، آندرس فوگ راسموسن، هفته ی گذشته طی مقاله ای در یک روزنامه ی اصلی آلمانی نوشت که "شکی وجود ندارد که چین میخواهد از بحران کووید به سود منافع ژئوپلیتیک خود استفاده کند"[10]. پکن بوضوح اقتصادش را برای رسیدن به این هدف به کار میگیرد. استراتژی چین "مبنی بر یک نفع آشکار" است. این کشور "خیلی پیشتر از غرب" از "اوج این پاندمی عبور کرده و بهره وری خود را بازخواهد یافت." چین قادر خواهد بود تا "کالا[هایش را] به بازارهای ما بریزد و شرکت های کماکان ناخوش احوال ما را هرچه بیشتر از درون ساقط کند" یا حتی به ایجاد "سرمایه گذاری های استراتژیک" بپردازد - به عنوان مثال شرکت های مهمِ استراتژیک را در اتحادیه اروپای بحران-زده به کفِ قیمت تصاحب کند. در حال حاضر باید از این وضعیت جلوگیری کرد. برای اروپا "حیاتی است که همین الان سیر امور را تغییر دهد تا غرب، مانند یک خوابگرد، در دام اقتصادی یک دیکتاتوریِ کمونیست نیافتد."

انحراف

اهرمِ دیگر، فراخوان به اعلام وفاداری به اتحاد ترانس آتلانتیک است که - به رسم دوران جنگ سرد - توام با ارزش های ساختگی ("آزادی"، "دموکراسی") بوده است. در چنین بستری ماتیاس دوپفنِر، مدیر اجرایی گروه رسانه ای اکسل اشپرینگر SE ، دیروز گفت: "اگر درمانی برای ویروس پیدا شود، بحث بر سر تعطیلی و شُل گرفتن رنگ ببازد و رکود آن روی زشت اش را نشان بدهد، این نظم جهانی است که باید روشن شود." "مشخصا" موضوع بر سر "مساله ی اتحاد" است. "اروپا کجا ایستاده است؟ طرف آمریکا یا چین؟ یک "هم این هم آن" دیگر امکان پذیر نیست؛ "مساله ی اتحاد، به نقطه ی تصمیم گیری رسیده است". "ایالات متحده آشکارا تصمیم به جدایی از و کاهش وابستگی به چین گرفته است. اروپا هم باید از آن پیروی کند. دوپفنِر تصدیق می کند که این امر "هزینه بر" خواهد بود. هرچه باشد اقتصاد آلمان به تنهایی به طور سالانه به ارزش دویست میلیارد یورو با چین تجارت می کند. "اما" جدایی از ایالات متحده "از لحاظ اقتصادی و امنیتی به ما آسیب بیشتری خواهد زد." بحران کرونا به همراه آشوب های اقتصادی اش  " فرصتی منحصر بفرد برای اصلاح کردن این انحراف" به دست می دهد." [11]

4 مه 2020

جرمن فارین پالیسی

ترجمه تحریریه سایت

منبع:

https://www.german-foreign-policy.com/en/news/detail/8265/

https://www.german-foreign-policy.com/news/detail/8263 /

[1] See also The New Global Health Powers and The Powers and the Pandemic.

[2] Klaus-Dieter Frankenberger: Vor der Wachablösung? Frankfurter Allgemeine Zeitung 29.04.2020.

[3] Matthias Gebauer, Ralf Neukirch, René Pfister, Bernhard Zand: Die Wachablösung. spiegel.de 03.05.2020.

[4] Jeff Mason, Matt Spetalnick, Humeyra Pamuk: Trump threatens new tariffs on China in retaliation for coronavirus. uk.reuters.com 30.04.2020.

[5] Pompeo asserts 'enormous evidence' ties the virus to a Wuhan lab, a claim not backed yet by U.S. intelligence. nytimes.com 03.05.2020.

[6] See also Battle of Narratives.

[7] Josep Borrell: The post-coronavirus world is already here. ecfr.eu 30.04.2020.

[8] See also "Crises Shift Forces".

[9] Capital - F.A.Z. Eite-Panel. Pressekonferenz. Berlin, 21. November 2019. See also Vor der Zerreißprobe.

[10] Anders Fogh Rasmussen: Europa muss Chinas Angriff abwehren. sueddeutsche.de 29.04.2020.

[11] Mathias Döpfner: Wir müssen uns entscheiden. welt.de 03.05.2020.

نظرات (0)

0 از 5 براساس 0 رای
هنوز نظری ارسال نشده است

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. بهتر است نام و نظر خود را فارسی تایپ کنید ( برای انتشار سریع نظر یا افزودن فایل پیوست، باید وارد حساب کاربری خود شوید )
Rate this post:
0 کاراکتر
پیوست (0 / 3)
انتشار موقعیت
کد تصویری را وارد کنید

یادداشتها

سیاست

ویدئوهای تازه

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
    حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده های…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
    همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین "کاپیتال"…

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر