سلام متقابل رفیق عزیز،
دو نکته در یادداشت انتقادی شما هست.
اول، آنچه در سخنرانی در مورد استفاده از توییتر یا به طور کلی شبکه های اجتماعی برای بیان مواضع گفتم مربوط به مواضع رسمی سیاستمداران بود نه مربوط به فعالیتهای بلاگرها و افراد منفرد خارج از چهارچوبهای رسمی. در توییتر و سایر شبکه های اجتماعی جنگی هم در جریان است که انبوهی از آدمها در آن شرکت دارند. از طرف ایران هم در جریان جنگ اخیر فعالیتهای چشمگیری در این زمینه صورت گرفت که به طور بی‌سابقه ای جنگ تبلیغاتی را به زیان آمریکا و به نفع ایران رقم زد. به‌ویژه آن کلیپهای لگویی مورد اشاره شما. اما این در مورد مواضع رسمی سیاستمداران صدق نمی‌کند. سیاستمداری که برای بیان مواضع خود مستقیماً به توییتر روی می‌آورد در درجه اول در حال تضعیف نهادهای دولت ملی خودش است. چه بخواهیم چه نخواهیم مبارزه سیاسی در جهان معاصر در چهارچوبهای ملی پیش می‌رود. انقلاب اجتماعی هم در گام نخست در جهارچوب کشوری یا ملی صورت خواهد گرفت. این که پوتین و شی جین پینگ مواضع سیاسی خود را از طریق نهادهای رسمی بیان می‌کنند دقیقاً به همین دلیل است. آنها با بیان نظرات خویش از طریق آن نهادها در حال تقویت آنها هستند. شما اگر بخواهید با مواضع آنها آشنا شوید باید به تاس و شین هوا و ریانووستی مراجعه کنید نه به توییتر. اما برای پی بردن به مواضع قالیباف دیگر لازم نیست به ایرنا و شبکه خبر مراجعه کنید. به توییتر یا ایکس مراجعه می‌کنید که تحت کنترل دشمن تعریف شده ایران قرار دارد. این یعنی رساندن نظرات خود به اطلاع جهانیان در عین تضعیف ارگانهای ملی کشور خودی و تقویت پلتفرم های تحت کنترل سرمایه آمریکایی. بهای سنگینی که یک سیاستمدار در موقعیت رسمی مجاز به پرداختن آن نیست. کاری است که حتماً باید از آن اجتناب کرد.
دوم، مقایسه ای کرده‌اید بین جنگ ایران و جنگ اوکراین و عنوان کردید که جنگ ایران عادلانه است در حالی که جنگ اوکراین تجاوزی از سمت روسیه بود. این اما با واقعیت انطباق ندارد. خصلت یک جنگ دفاعی به مثابه جنگ عادلانه را از این نباید تعیین کرد که چه کسی آغاز کننده جنگ بود. این که چه کسی گلوله اول را شلیک کرد هنوز برای تعیین این که چه طرفی متجاوز و چه طرفی در حال دفاع است کافی نیست. صرفنظر از وقایع سال ۲۰۱۴ و آغاز جنگ علیه دنباس از سوی دولت کودتاچی لیبرال فاشیستی کی‌یف، در جنگ جاری اوکراین هم با آن که روسیه آغازگر جنگ بود، این جنگ از سوی روسیه در مقابل تهدید رو به افزایش گسترش بی وقفه ناتو، استقرار دفاع موشکی در مرزهای روسیه و سرانجام یک کودتای فاشیستی ضد روس در اوکراین کاملاً به جنگی موجودیتی تبدیل شده بود و بر این اساس یک جنگ تدافعی و از همین رو عادلانه بود. اگر بخواهیم موقعیت ایران و روسیه را مقایسه کنیم، ایران مجاز و محق بود سالها قبل در مقابل گسترش پایگاههای آمریکا در منطقه دست به تعرض بزند و در چنان صورتی هم جنگ از سوی ایران تنها در ظاهر تهاجمی نمودار می‌شد اما در واقع یک جنگ تدافعی بود. ایران دست به این کار نزد و اکنون بهای سنگین آن را می پردازد. روسیه هم اگر دست به آن عملیات نزده بود امروز بهایی بسیار سنگین تر باید می پرداخت.