نظر خوانندگان

با رضا موافقم.... توضیح سایت: با تشکر از اظهار نظر شما. ا...
به "زنده باد سوسیالیسم" این که دست اندرکاران واقعه چه می...
سعید عطاپور عزیز، یا تو منظور من را متوجه نمیشوی یا من م...
رستمی عزیز، شما وقتی تفاوت کامنت با بیانیه را متوجه نیس...
زنده باد سوسیالیسم گرامی، حداقل در همین چند هفتۀ اخیرم...
به اکبر، یک پیشنهاد: من با منطق شما به ماجرا نگاه می کنم...
رفقای تدارک این اکبر را دست کم نگیرید. درسته شکسته نفسی ...
سعید عطاپور عزیز، کار درستی نیست که نیت خوانی میکنی. من ...
عطاپور عزیز، خدمتتان عارض شوم که اگر صحبتی دربارۀ مضمو...
دوست عزیز اکبر، ممنون بابت انتقادات و تدکرات شما. اما س...
امیر عزیز، دفاع بد از دشمنی بدتر است. آیا همه تیترهایی ک...
جناب عطاپور، بله سال‌هاست حرفتان را زده‌اید. بنابراین...
درست است که شکل انشایی نوشته غلیظ است ولی محتوی سیاسی ا...
دوست گرامی اکبر، ما سالهاست که در مورد سیاستهای روژاوا ...
دوستان! بیانیه دادن به معنای داستان‌سرایی نیست. در بیا...
دوست و یا شاید هم رفیق عزیز عبدی این که نوشتم پاسخ کوتاه...
آقای شفیقِ گرامی این نام را در کامنتِ دوم هم به کار برد...
دوست ناشناس عزیز، خیلی کوتاه به برخی از نکات کامنت شما ...
سلامِ مجدد عدمِ استفاده از نامِ واقعی یک ضرورت بود ولی ...
دوست ناشناس با سلام. قبل از هر چیز توصیه میکنم کامنتهای...

مقالات

کتاب

خداحافظ بازار عزیز: افسانه در حال احتضار بازار آزاد

حال "آزادی" واقعا خوب نیست. نه فقط در شیلی، بلکه همچنین در "مهد آزادی"، در آلمان و آمریکا و البته که اوضاع در فرانسه و انگلستان هم همین است.

میلنیال یا هزاره در آمریکا به نسلی اطلاق می شود که در دهه پایانی قرن بیستم و دهه آغازین قرن حاضر چشم به جان گشود. نسلی که با اپل و آیفون خصلت نمائی می شد و برای سالهای طولانی گاو شیرده سرمایه داری مدیائی به حساب می آمد. نسلی که پیش از آن که یک سنت از کار خود به دست آورد هزاران دلار بدهی بالا می آورد و با هر مدل آیفون جدید شبها پشت درب مراکز فروش می خوابید تا از افتخار فتح آیفون جدید در اولین روز بی نصیب نماند. نسلی که تمام موجودیتش و بیش از همه تحصیلاتش در گرو وام هائی بود که اکنون بازپرداخت آنان به یکی از معضلات گرهی نظام مالی آمریکا بدل شده است. نسل ایدئولوژی انترپنورشیپ یا به زبان آشنای خودمان کیش کارفرمائی و استارتاپ-یسم.

اکنون این نسل گوئی دیوانه شده است. دهه ها پرستش اصول مقدس بازار آزاد را به کناری میگذارد و طلب سوسیالیسم می کند. البته این سوسیالیسم هم نمی تواند خیلی از آن استارتاپیسم متمایز باشد. سوسیالیسمی که نمایندگانش برنی سندرز و آلکساندریا اوکازیو کورتز باشند، هر چه باشند سوسیالیسم توده های کار و زحمت و محرومین جامعه نخواهند بود. این مهم نیست. مهم این است که بیش از 70 درصد هزاره های آمریکا به هر جهت نیاز به برچسب جدیدی برای تعیین هویت خویش دارند. انترپنور شیپ، کیش کارفرمائی دیگر شیک نیست، راضی کننده نیست. سوسیالیسم مد می شود.

این را همه پرسی یک بنیاد ضد کمونیستی به نام "قربانیان کمونیسم" نشان می دهد که توسط مؤسسه همه پرسی YouGov در ماه جاری انجام گرفته است. با این همه آنچه این "قربانیان کمونیسم" را به مراتب بیشتر به وحشت انداخته است آن 70 درصد خواستار سوسیالیسم نیست. این است که در میان این نسل هزاره ها از سه نفر یک نفر، یعنی بیش از 30 درصد، با کمونیسم احساس سمپاتی دارند. بله، با کمونیسم. آن هم بیش از سه دهه پس از اعلام "مارکسیسم مرد". باز هم این چندان مهم نیست که هزاره ها چه تصویری از کمونیسم دارند. کمونهائی با عشق آزاد و حشیش را تصور می کنند یا تولید برنامه ریزی شده برای نیازهای اجتماعی را. مهم این است که به چیزی اعلام سمپاتی می کنند که در تمام آموزه های مسلط به عنوان دشمن رسمی آزادی اعلام شده است. آزادی ای که بیش از هر جا در بازار آزاد تجلی خویش را می یافت و نه پشت صندوقهای رأی. بیهوده نبود که انترپنورشیپ محبوب هزاره ها بود.

و حقیقتا که "آزادی" دوران دشواری را پشت سر می گذارد. نه فقط در آمریکا و نه فقط نزد نسل هزاره ها. بلکه همچنین در آلمانی که قرار بود برای نیویورک تایمز و اکونومیست پرچمدار جهانی آزادی در برابر عروج ناسیونالیسم "ترامپی – پوتینی" باشد و جریان آزاد کالا و سرمایه در سطح تمام جهان را تضمین کند. اکنون در خود آلمان هم ورق بر می گردد. بیش از 80 درصد آلمانی ها بر این باورند که در دهه های نود و صفر آغاز قرن خدمات اجتماعی از قبیل بیمه های بیماری و بازنشستگی بیش از حد خصوصی سازی شده اند و بیش از 74 درصد مخالفت خود را با سیاست اعلام شده از جانب دولتی مبنی بر مسئولیت فردی اعلام می کنند. از این هم فراتر، اکثریتی از شهروندان خواستار دخالت بیشتر دولت در اقتصادند و اکثریت عظیمی نگرانی عمیق خود را از تشدید شکاف بین فقیر و غنی اعلام می کنند. اشپیگل البته میزان این اکثریت و اکثریت عظیم را نمی گوید. اما از همین نگفتن می توان حدس زد که ارقام چندان "امیدوار کننده" نیستند.

و اشپیگل که در تمام سه دهه اخیر نظم فعالانه در شکل دادن به نظم مسلط کنونی مشارکت داشت، اکنون به اعلام آغاز به کار یک فوروم مطالعات اقتصادی افتخار می کند که تشکیل دهندگان آن معتقد به شکست پلاتفرمی هستند که بر مقررات زدائی و خصوصی سازی تأکید داشته و با ریگان و تاچر مارش پیروزمندانه خود را آغاز کرده بود.

حال "آزادی" واقعا خوب نیست. نه فقط در شیلی، بلکه همچنین در "مهد آزادی"، در آلمان و آمریکا و البته که اوضاع در فرانسه و انگلستان هم همین است.

دوران جدیدی آغاز می شود. نه فقط در ژئوپلیتیک، بلکه و بیش از آن در عرصه مبارزه طبقاتی. افسانه شیرین بازار آزاد به پایان می رسد.

9 آبان 1398

31 اکتبر 2019

 

Comments (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
There are no comments posted here yet

کامنت شما

Posting comment as a guest.
0 Characters
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
Type the text presented in the image below. Not clear?

سیاست

یادداشتها

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

اعتصاب قدرتمند 180 میلیون کارگر در هندوستان

ملتها، مثل بچه ها، در آرزوی تحقق پیش بینی ها هستند. آنها باید قواعد را بدانند. ایالات متحده مثل والدین است. کشورهای دیگر برای هدایت در اجرای قواعد به آن نگاه می کنند

واشنگتن پست، 15 ژانویه 2019

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر