نظر خوانندگان

مطلب سایت شما درباره ماهیت امپریالیستی و آمریکاپرستان...
تئودور عزیز، یا سلام متقابل. خیلی کوتاه و تلگرافی در مو...
با سلام. کار جالبی بود. البته به دلیل موجز و مختصر بودن م...
تقی عزیز، با سلام. ممنون از دقت شما و سؤالاتی که طرح کرد...
سلام و وقت بخیر. در مورد بخش های پایانی نوشته تان به نظر...
آقای برزو کریمی، خیلی بهتر است، شما نظر خودتان را در مو...
این دیگ نقد نیست فرید ناتوانیس ،در ضمن م با حککا ارتباط
نوید پایور علیه فقدان
به توحید و امثالهم بعد از این که توانستید حرف دلتان را ب...
توحید علیه فقدان
سلام به همگی تحریف؟؟! خیلی باحالید! خیلی خیلی باحالید. م...
کوژین علیه فقدان
با سلام 1- حرفهای بیژن را بسیار درست میدانم. از او تقاضا ...
وحید صمدی علیه فقدان
آقای کیان ما شعارهای زنده باد پوتین مردم هاییتی را تبلی...
بهمن شفیق علیه فقدان
به مجید، اول و برای اطلاع کسانی که از کانتکست بیانیه مو...
آقای شفیق حق با کیان است. بیانیه شما که لینک را گذاشتید ...
بهمن شفیق علیه فقدان
به کیان، نمی دانم تا چه حد به مباحث ما آشنائی دارید. آنچ...
بیژن دادخواه علیه فقدان
رفیق ابراهیم رفیق بهمن نوشته است «مهم وفادار ماندن به ...

مقالات

تظاهرات گرسنگان ونزوئلا در جردن و فرمانیه

وقایع امروز ونزوئلا نیز در شمار وقایع بزرگند. گو این که نه در قیاس با اکتبر کبیر. در جهان پلشت امروز اما این وقایع در عین حال به مثابه کاتالیزاتوری عمل می کنند که رنگ واقعی افکار اجتماعی را با سرعتی غریب آشکار می سازند

وقایع بزرگ اجتماعی از جمله از این خاصیت برخوردارند که مضامین واقعی ایده های اجتماعی بازیگران صحنه سیاست را بر ملا می کنند، پوسته های فریبنده اندیشه ها و ایده های اجتماعی کنار می روند و محتوای واقعی آنان اشکار می شود. آسمان مه آلود افکار شفاف می شود و در این شفافیت جایگاه افراد، احزاب و دسته بندی های مختلف اجتماعی آشکارا در معرض نمایش قرار می گیرد. جامعه در کوتاهترین زمان پالایش می شود و توده انبوه کارگران و زحمتکشان در دوره هائیی بسیار کوتاه به اندازه سالها آموزش می بینند. هر چه ابعاد این وقایع بزرگتر، به همان اندازه نیز ابعاد این پالایش عمیقتر و وسیع تر. در جریان انقلاب اکتبر، همه و همه انواع مصلحین اجتماعی و دمکراتها و انقلابیون خرده بورژا و روشنفکران انقلابی، همه آنانی که در دوره های آرام تر تکامل اجتماعی با صورتک مدافعین کارگران و دهقانان ظاهر می شدند، به یکباره در صفوفی متحد و فشرده در جبهه مقابل توده کارگران و دهقانان صف کشیدند و به همان نسبت توده کارگران و دهقانان فقیر در سنگر بلشویسم یگانه ابزار رهائی خویش از فلاکت و یوغ ارتجاع و استثمار طبقاتی را یافتند. تنها در عرض چند ماه دهها میلیون کارگر و زحمتکش روسیه هم به عوامفریبی تمام آن صورتکهای دروغین و هم به حقانیت کمونیسم بلشویکها پی بردند.

وقایع امروز ونزوئلا نیز در شمار وقایع بزرگند. گو این که نه در قیاس با اکتبر کبیر. در جهان پلشت امروز اما این وقایع در عین حال به مثابه کاتالیزاتوری عمل می کنند که رنگ واقعی افکار اجتماعی را با سرعتی غریب آشکار می سازند. و این اولین بار در جهان پسا جنگ سردی واقع می شود. نه در عراق و نه در سوریه و نه حتی در اوکراین و دنباس، عواملی لازم برای چنین پالایشی اینچنین فشرده و در یک نقطه گرد هم جمع نشده بودند. از تجاوزگری بلوک مسلط سرمایه داری غرب تا در هم تنیدگی آرایش طبقاتی نیروهای متخاصم در ونزوئلا با آرایش طبقاتی سرمایه داری جهانی و تا اهمیت تاریخی سرنوشت این جدال، همه عناصر لازم برای تبدیل وقایع ونزوئلا به واقعه ای بزرگ فراهم اند. ونزوئلا کمک می کند که ماسکها دریده شوند و چهره های واقعی نیروهای اجتماعی بسیاری، بدون بزک و آرایش و در خطوط کریه واقعی شان آشکار گردند. و در میان این چهره های کریه بسیاری با ماسک چپ و سوسیالیسم یافت می شوند.

به عنوان مشت نمونه خروار، قلم فروش دون مایه ای از میان انبوه قلم فروشان مستمری بگیر بنیادها و اتاق فکرهای دول فخیمه دمکراتیک غرب در وجیزه ای به نام "ونزوئلا درمعرض قحطی و گرسنگی و جنگ داخلی!" در کنار تکرار مو به موی ادعاهای پمپئو و مایک پنس مبنی بر مشروعیت توله سگ کودتاچی رئیس مجلس و بی توجهی مادورو "به مخالفتهای بین المللی" چنین فرموده است که "باید در کنار مردم معترض وئزوئلا قرار گرفت که در مقابل سانسور و اختناق وسرکوب‌ آزادی‌های فردی و جمعی و وضعیت فلاکتبار اقتصادی و گرسنگی به خیابان‌ها آمده‌اند. مردم این کشور، حق دارند برای آزادی،برابری و تامین اجتماعی و سیاسی به خیابان‌ها بریزند.بر خلاف ادعاهای برخی نیروهای چپ،جانشینان حاکم چاوز، یعنی مادورو، ربطی به سوسیالیسم و جنبش کارگری و مردم محروم ندارند". این البته فقط یک صدا در میان صدها و شاید هزاران صدائی است که از حلقوم چپی بر میخیزد که سالهاست آرمانگرائی سوسیالیستی را با رئال پلیتیک ریزه خواری بر سر سفره سخاوتمندانه دمکراسی طاق زده است. آنچه این قلم فروشان در باب "اطلاع رسانی" به میان می کشند ارزش مجادله و نقد ندارد. غرغره هایی است از دلآشوب دستگاههای پروپاگاندیستی اربابان دمکراسی و بازار آزاد. اما لازم است که با محک تجربه نیز اینان را آزمود.

می فرماید که مردم در معرض قحطی و گرسنگی هستند و وجود مبارک خویش را در کنار این مردم معترضی می بیند که "که در مقابل سانسور و اختناق وسرکوب‌ آزادی‌های فردی و جمعی و وضعیت فلاکتبار اقتصادی و گرسنگی به خیابان‌ها آمده‌اند". مردک در کشوری از سانسور حرف میزند که نود درصد رسانه های بصری آن در دست بخش خصوصی مخالف دولت است و حداقل 60 درصد رسانه های مکتوب آن. اما وضعیت فلاکتبار اقتصادی و گرسنگی را چه باید گفت. حقیقتا نباید در کنار چنین مردمی ایستاد که به خیابانها می ریزند. حتما و قطعا. به ویژه این که کسی خود را چپ بداند و به خود ارضائی با سوسیالیسم و کمونیسم هم عادت کرده باشد. و از قضا دیروز، یعنی شنبه دوم فوریه 2019، این مردم معترض باز هم به خیابان ریختند. نه آن بی سر و پاهائی که در تظاهرات دولتی بودند، بلکه حقیقتا این مردم معترض به "قحطی و گرسنگی". ماجرا فقط یک ایراد جزئی داشت. این خیزش بر علیه قحطی و گرسنگی در نازی آباد و مولوی و یافت آباد و قلعه مرغی نبود. گرسنگان کاراکاس ترجیح دادند سوار اتوبوس و (شاید) مترو و پای پیاده راه بیفتند و اعتراضشان بر علیه "قحطی و گرسنگی" را در جردن و نیاوران به نمایش بگذارند. و طرفه این که همزمان دولتی های مسبب "قحطی و گرسنگی" در همان یافت آباد و نازی آباد و قلعه مرغی تظاهراتشان را در دفاع از "سانسور" و "قحطی و گرسنگی" راه انداختند.

عکسهای این تظاهرات مردم معترض به "قحطی و گرسنگی" را سی ان ان و بی بی سی و دویچه وله به اندازه کافی به خورد خلایق داده اند. اما آنها کم کاری کردند و شرایط دشوار تظاهرات این مردم معترض را به نمایش نگذاشتند تا همه جهانیان این را نیز ببینند که آن مردم دلیر و معترض به "سانسور و قحطی و گرسنگی" در چه محیط زجر آوری اعتراضشان را به عمل آوردند. عکسهائی از خیابان Avenida Principal de las Mercedes یا به طور خلاصه خیابان مرسدس در کاراکاس را با هم تماشا کنیم و کمی هم به این سؤال فکر کنیم که کدام یک از این دو گزاره صحت دارند: آیا حقیقتا گرسنگان کاراکاس در این خیابان در اعتراض به "سانسور و قحطی و گرسنگی" به میدان آمدند یا قلم فروش چپ ما آدم بیشرفی بیشتر نیست که به روی کارگران و زحمتکشان ونزوئلا شمشیر کشیده است؟

14 بهمن 97

3 فوریه 2019

تظاهرات گرسنگان در مرسدس

 

هتل اینترکنتیننتال 

 

 

هتل پاسه او

 

 

فشن مال تولون

 

 

شاپینگ در مرسدس

 

رستوران گورمه

 

 

 

 

 

 

 

 

رستوران فونتانا با برنامه های زنده

 

رستوران لافوندا

 

رستوران کارنیوینو

 

 

Comments (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
There are no comments posted here yet

کامنت شما

Posting comment as a guest.
0 Characters
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
Type the text presented in the image below. Not clear?

سیاست

یادداشتها

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

اعتصاب قدرتمند 180 میلیون کارگر در هندوستان

ملتها، مثل بچه ها، در آرزوی تحقق پیش بینی ها هستند. آنها باید قواعد را بدانند. ایالات متحده مثل والدین است. کشورهای دیگر برای هدایت در اجرای قواعد به آن نگاه می کنند

واشنگتن پست، 15 ژانویه 2019

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر