نظر خوانندگان

با سلام به شما جناب خانم ویا آقای کوژین حرف مشخص نسبت به...
سلام رفیق امین خ فرشگرد نام یک گروه لیبرال _ سلطنت طلب ه...
رفیق امین با سلام در مورد سؤال اولتان: پروژه نرمالیزاسی...
سلام علی آقا الان مثلا چی گفتی تو این کامنتت. مثلا خیلی ...
با عرض سلام و درود خدمت جناب وحید صمدی ، بسیار درست به ع...
ضمن تشکر و قدردانی...چند سوال: 1-«در انتهای دوران احمدی ن...
سلام . من متوجه منظور و مفهوم آوردن این نوشته ها و پارود...
در رابطه با کامنتی که به نام علی درج شده است. ذکر چند نکت...
رفيق وحيد عزيز با سلام هنوز با عنوان رفيق و عزيز از شما ...
در مقابل سکوت ارتجاع سرمایه داری ورسانه های مزدورش جای ...
با سلام مجید حالا تو چرا فکر میکنی که فقط تویی که صفحات ...
آقای شفیق چرا فکر می کنید فقط شما هستید که از شلاق خوردن...

یادداشتها

قصد پنهان ترامپ از بیانیه اورشلیم

نوشتۀ: آندری آکولوف

دونالد ترامپ صحبت از آن میکند که وضعیت بیت المقدس قابل مذاکره است. او اظهار نمی کند ایالات متحده اورشلیم شرقی را به عنوان بخشی از اسرائیل به رسمیت می شناسد. واقعیت این است که ایالات متحده اورشلیم غربی را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت می شناسد، که بهر حال از طرف جامه جهانی جزئی از سرزمین اسرائیل شناحته شده است.

یادداشت سردبیر:

تحلیل کوتاه آندره آکولوف در پرتال استرانژیک کالچر از معدود تحلیلهائی در زمینه اعلام موضع دونالد ترامپ در رابطه با اورشلیم است که در این واقعه به جستجوی عوامل مؤثر در آن پرداخته است. بر خلاف رویۀ رایج در تحلیلهای ژورنالیستی متأثر از کمپینهای لیبرال-نئوکان بر علیه ترامپ که این اقدام وی را نیز به جنون و خودشیفتگی و امثالهم نسبت می دهند و بر خلاف تحلیلهایی که با گفتمان ضد امپریالیستی به موضوع پرداخته و ترامپ را صرفا مجری امیال صهیونیسم قلمداد می کنند، آکولوف در صدد تبیین دلایل این اقدام با نگاهی به موقعیت متزلزل آمریکا در خاورمیانه بر می آید.

آکولوف خود در طیف گسترده طرفداران جهان چند قطبی قرار دارد و از سیاستهای روسیه و پوتین حمایت می کند. او در تحلیل خود به این نتیجه میرسد که اکنون زمان مناسبی است که روسیه ابتکار صلح خاورمیانه را در دست بگیرد. این ارزیابی نسبتا رایجی در میان این طیف از تحلیلگران سیاسی است. اما او به بررسی این احتمال نمی پردازد که روسیه نه به تنهائی، بلکه با همراهی آمریکای ترامپ دست به این اقدام بزند. شواهد روزهای اخیر و موضعگیری صریح و سریع اروپائیان در مقابل آمریکا اتفاقا مؤید همین احتمال هستند. چه کسی باور می کند که انگلیس و فرانسه و آلمان در دفاع از دولت فلسطینی اینچنین با آمریکای ترامپ در افتاده باشند؟ شاید اگر روسیه به سرعت واکنش نشان می داد و شخص پوتین مخالفت صریحی با اقدام ترامپ نشان می داد، تمام این دول اروپائی اکنون پشت سر ترامپ ردیف شده بودند. روند وقایع اما نشان می دهد که آنها نیز در اقدام ترامپ و واکنش روسیه خطر فزاینده آن را می بینند که خود کاملا از دور خارج شوند.

 **********************

آندری آکولوف

این هفته، رئیس جمهور ترامپ  قدمی برداشت که دیگر روسای جمهوری جرائت انجام آنرا از زمان تصویب قانون سفارتخانه اورشلیم درسال 1995 نداشتند [و اجرای آن را به تعویق می انداختند]. وی با اعلام انتقال سفارت آمریکا از تل آویو، اظهار داشت که اورشلیم پایتخت اسرائیل است و باید یک شهر متحد باقی بماند. بجای یک تعویق دیگر، رئیس جمهور یک دستورالعمل اجرایی را برای پیروی از قانون امضا کرد. دونالد ترامپ به خوبی می دانست که این حرکت موجب خشم در دنیای اسلام خواهد شد و متحدانش را عصبانی خواهد کرد. اما این یک دیوانگی حساب شده است.

آیا رئیس جمهور طرفدار یهودیان است و به عنوان نماینده اسرائیل عمل می کند؟ مطمئنا نه، در غیر این صورت رسانه های مورد حمایت لابی یهودیان به او حمله نمی کردند. رهبران برجسته ی یهودی در آمریکا طرفدار ترامپ نیستند. بنابر این، موضوع طرفداری از اسرائیل نیست. رئیس جمهور آمریکا به سادگی کاری را میکند که می تواند – او درحال بالا بردن شرط و شروط است، درحال بلوف و فشار بیشتر است. او با سابقه اش به عنوان یک تاجر سياست خارجي را به عنوان هنر معاملاتي درک مي کند. بیانات او، مانند اظهارات او درباره کره شمالی، باعث افزایش تنش می شود. تشدید وضعیت در شبه جزیره کره چین را تحت فشار قرار می دهد، تا وادار شود امتیازات بیشتری در جاهای دیگر بدهد. پیونگ یانگ هنوز در صدر مسائل روز است. پیونگ یانگ هنوز بصورت موضوع داغی در دستور کار قرار دارد اما به نوعی کره شمالی جدید با راه اندازی و تبادل دائمی اظهارات خصمانه به موضوعی تکراری تبدیل شده است – چیزی که دنیا به آن عادت کرده است. دونالد ترامپ دیگر نمیتواند از این مسئله به نحوی مواثری مثل گذشته بهره برداری کند زیرا وضعیت به یک بن بست رسیده است.

این تنها بن بست نیست. در خاورمیانه پس از چندین سال تلاش، پیشرفتی در مذاکرات صلح اسرائیل و فلسطین به دست نیامده است. روند متوقف شده است. آمریکا درحال از دست دادن موقعیت اش در خاور میانه است. به نظر نمی رسد که این بازیگر کلیدی در منطقه دیگر در برابر پس زمینه روسیه دستاوردهای بزرگی کسب کند.

بنظر می رسد مسکو تنها کسی است که تصمیم میگیرد کارها در خاور میانه چگونه پیش برود. [مسکو] در اتحاد با ترکیه وایران در سوریه پیروز شده است. در مورد روابط دوستانه اش با مصر بسیار گفته شده است. همراه با همکاری های نظامی رابطه نزدیکی با عربستان سعودی دارد. رئیس جمهور روسیه، پوتین، رابطه شخصی خوبی با ملک عبدالله، پادشاه اردن دارد و رابطه اش با اسرائیل عالی است. مسکو با همه دوست است و در موقعیت بسیار مناسب برای میانجیگری بین اسرائیل و فلسطین است. اگر این پیشرفت حاصل شود، نفوذ روسیه در منطقه به شدت ایالات متحده را به به کوتوله ای تبدیل خواهد کرد.

نفوذ واشنگتن در خاورمیانه به علت شکست هایش در عراق و افغانستان بسیار کاهش یافته است. مسلمانان نظر خوبی در مورد مداخلات آمریکا در لیبی و سومالی و حمایت از اسرائیل ندارند. موضع ترامپ در مورد مهاجرت سوخت بیشتری بر آتش ریخت. آیا این روند میتواند معکوس شود؟

رئیس جمهور ترامپ با به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل وانتقال سفارت به آنجا، توجه ها را به خود جلب کرده است. بله، در حال حاضرمورد حمله قرار گرفته اما به مرور زمان اوضاع آرام خواهد شد. رئیس جمهور اکنون به عنوان رهبر قاطعی ظاهر می شود که می تواند بر سر حرف خود بایستد و تسلیم ترس و تردید نشود. وی معتقد است که کشورهای عربی دوباره به ایالات متحده روی خواهند آورد، با این امید که دونالد ترامپ از نفوذ خود برای رضایت بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، برای احیای روند مذاکرات استفاده کند.

دقت در خواندن بیانیه ترامپ به روشن شدن موضوع کمک میکند. او اشاره می کند که، علیرغم سرخوردگی از تلاش های حل و فصل مشکل، این تصمیم " قصد ندارد، به هیچ عنوان، خروج ما را از تعهد قوی مان برای تسهیل توافق پایدار صلح نشان بدهد." و او خواهان حل مشکل است. همانطور که رئيس جمهور آن را مطرح کرد، "ما خواهان توافقی هستیم که هم برای اسرائیل وهم برای فلسطینی ها بسیار با اهمیت است." بر طبق گفته آقای ترامپ، "توافق صلحی که برای هر دو طرف قابل قبول باشد،" بصورت یک هدف باقی می ماند. رئیس جمهور تاکید کرد که ایالات متحده "هیچ موضعی در مورد مسائل مربوط به وضعیت نهایی، شامل مرز های مشخصی در مورد حاکمیت اسرائیل در بیت المقدس، وحل نهایی مرز های مورد مناقشه ندارد. این سوالات مربوط به طرفین است."

بنابراین، دونالد ترامپ صحبت از آن میکند که وضعیت بیت المقدس قابل مذاکره است. او اظهار نمی کند ایالات متحده اورشلیم شرقی را به عنوان بخشی از اسرائیل به رسمیت می شناسد. واقعیت این است که ایالات متحده اورشلیم غربی را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت می شناسد، که بهر حال از طرف جامه جهانی جزئی از سرزمین اسرائیل شناحته شده است. از این نظر چیز جدیدی وجود ندارد. در بیانیه اش رئیس جمهور هرگز نگفت از کدام بیت المقدس، شرقی یا غربی، صحبت می کند. و او عمدا این کار را کرد.

رهبران اسرائیل به دام ترامپ افتادند. اکنون آنها نمی توانند به رئيس جمهور آمريکا که به عنوان مدافع بزرگ اسرائيل شناخته می شود، نه بگويند. تنها کاری که رئیس جمهور ترامپ باید انجام دهد این است که صبر کند تا گرد و غبار به زمین بنشیند.

این امید ها ممکن است بر باد روند و برنامه های دنبال کردن هدف اصلی ممکن است به ضد خود تبدیل شوند. مسکو می تواند احیای شروع مذاکرات اسرائیل و فلسطین را آغاز کند. مسکو در حال حاضر آمادگی خود را برای برگزاری میزبانی و میانجی گری جلسات اعلام کرده است.

لازم به ذکر است که روسیه در ماه آوریل اعلام کرد که اورشلیم غربی را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت میشناسد و خواستار تشکیل پایتخت فلسطین در شرق بیت المقدس شد. وزیرخارجه روسیه در بیانیه ای گفت " ما تعهد خود را نسبت به اصول مورد تأیید سازمان ملل متحد برای حل و فصل فلسطین و اسرائیل تأیید میکنیم، که شامل وضعیت اورشلیم شرقی به عنوان پایتخت آینده دولت فلسطین است. در همین زمان، ما باید اعلام کنیم که در این وضعیت ما اورشلیم غربی را به عنوان پایتخت اسرائیل می شناسیم." موضع مسکو در مورد این مسئله هنوز هم با نظر اسرائیل که ادعا می کند که کل شهر به عنوان یک واحد پایتخت ابدی آن است، در تضاد است.

با روی گردانی فلسطینیان از آمریکا و بسط نفوذ روسیه در نتیجه پیروزی در سوریه، شانس این که مسکو بتواند به رهبر تلاشهای صلح تبدیل شود به طور قابل ملاحظه افزایش یافته است. اگر موفق شود، ایالات متحده به عقب رانده خواهد شد.

10.12.2017

ترجمه تحریریه سایت

منبع

https://www.strategic-culture.org/news/2017/12/10/analysis-trump-statement-jerusalem-has-hidden-agenda.html

Comments (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
There are no comments posted here yet

کامنت شما

Posting comment as a guest.
0 Characters
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
Type the text presented in the image below. Not clear?

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر