نظر خوانندگان

با سلام به شما جناب خانم ویا آقای کوژین حرف مشخص نسبت به...
سلام رفیق امین خ فرشگرد نام یک گروه لیبرال _ سلطنت طلب ه...
رفیق امین با سلام در مورد سؤال اولتان: پروژه نرمالیزاسی...
سلام علی آقا الان مثلا چی گفتی تو این کامنتت. مثلا خیلی ...
با عرض سلام و درود خدمت جناب وحید صمدی ، بسیار درست به ع...
ضمن تشکر و قدردانی...چند سوال: 1-«در انتهای دوران احمدی ن...
سلام . من متوجه منظور و مفهوم آوردن این نوشته ها و پارود...
در رابطه با کامنتی که به نام علی درج شده است. ذکر چند نکت...
رفيق وحيد عزيز با سلام هنوز با عنوان رفيق و عزيز از شما ...
در مقابل سکوت ارتجاع سرمایه داری ورسانه های مزدورش جای ...
با سلام مجید حالا تو چرا فکر میکنی که فقط تویی که صفحات ...
آقای شفیق چرا فکر می کنید فقط شما هستید که از شلاق خوردن...

یادداشتها

یک تبریک، یک سوال و یک پیشنهاد، به رفقای کیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

نوشتۀ: بهمن شفیق

رفقای عزیز، تشکیل کمیته هماهنگی را به شما تبریک میگویم. امیدوارم اقدام شما نیز به گام موثری در خروج طبقه کارگر ایران از فلاکت کنونی و دستیابی به یک زندگی سعادتمند تبدیل شود.

اجازه میخواهم به طرح یک سوال بپردازم که در رابطه با اطلاعیه شما اهمیت اساسی دارد. آن تمایز پایه ای که شما را به اقدامی مستقل از "کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای آزاد کارگری" متقاعد کرده است چیست و آیا این اقدام شما را باید به منزله آرایشی درازمدت در جنبش کارگری ایران به حساب آورد؟ هدف من از طرح این سوال به هیچ وجه اظهار تردید نسبت به حق شما در اعلام این ابتکار نیست. همچنین بر این نظر نیستم که همه فعالین راستین جنبش کارگری برای همه زمانها باید در ظرفی واحد متحد شوند.

در بسیاری از کشورها تشکلهای توده ای کارگران بر اساس گرایشات مختلف شکل گرفته اند. با این همه فکر میکنم چنین وضعیتی مطلوبترین پاسخ به اتحاد طبقاتی کارگران نیست. به عنوان یک سوسیالیست معتقدم که پاسخ اولیه هر فعال راستین جنبش کارگری به فقدان تشکل توده ای باید بر ایجاد وسیع ترین اتحاد ممکن متکی باشد. تاریخ جنبش کارگری بین المللی گواه آن است که پیدایش تشکلهای توده ای گرایشی با ضعف سوسیالیستها برای تامین وسیع ترین وحدت در میان طبقه کارگر همراه بوده است. از همین روست که طرح سوال بالا را ضروری دانستم. فکر میکنم تعهد به جنبش طبقه کارگر ما را موظف می کند به مباحثه ای دور از حب و غرض در این باره بپردازیم.

در بیانیه شما فقط یک جمله مورد تاکید قرار گرفته است که شاید بتوان آن را اشاره ای به تمایز اقدامتان از اقدام "کمیته پیگیری ..." تعبیر کرد و آن هم تاکید شما بر آن است که نخست تشکل باید ایجاد شود و سپس به رسمیت شناختن آن از دولت خواسته شود. این در حالی است که رفقای کمیته پیگیری در بیانیه خود خواستار رفع موانع ایجاد تشکلهای کارگری از وزارت کار شده اند. شخصا معتقدم که نه موضع آن رفقا ظرفیت لازم برای مبارزه ای وسیع در جهت ایجاد تشکلهای کارگری را دارد و نه موضعی که شما اتخاذ کرده اید. هم شما و هم آن رفقا به این پرداخته اید که جمهوری اسلامی مقاوله نامه های بین المللی سازمان جهانی کار را امضا کرده است. اما هم شما و هم رفقای کمیته پیگیری به این نکته نمی پردازید که مجموعه طویلی از قوانین جمهوری اسلامی، از قانون اساسی تا قانون احزاب و تشکلهای صنفی، در تضاد کامل با حق پایه ای کارگران برای متشکل شدن قرار دارند. هم امروز نیز دولت به اتکای همین قوانین است که به دستگیری و تعقیب و آزار فعالین جنبش کارگری می پردازد. به این اعتبار مبارزه برای تغییر این قوانین از اهمیتی اساسی برخوردار است. اقدام شما، و همچنین اقدام کمیته پیگیری، خواه نا خواه هم شما و هم آن رفقا را در تقابل با قوانین جاری کشور قرار خواهد داد وشما را ناچار به مبارزه برای تغییر این قوانین خواهد کرد. مستقل از این که متن بیانیه کمیته پیگیری و بیانیه شما چه تفاوتهایی با یکدیگر داشته باشند، دینامیسم رو به رشد جنبش کارگری برای دستیابی به تشکلهای توده ای خود، همه فعالین راستین این جنبش را با وضعیتی مشابه روبرو خواهد کرد و آن هم سرکوب، و یا حد اقل ممانعت از، این تلاشها به اتکای قوانین جاری کشور است. بنا بر این ضروری است که بر علیه این قوانین مبارزه ای موثر صورت بگیرد. با مسکوت گذاشتن این ضرورت تنها چشم انداز های آتی این مبارزه تضعیف می شود.

به اعتقاد من امروز زمینه ها و ضرورت عمل مشترک فعالین جنبش کارگری بیش از آن است که بتوان از دست زدن به آن خودداری کرد. بر همین اساس نیز به طرح پیشنهادی می پردازم که در عنوان این نوشته به آن اشاره کرده ام و در اینجا روی سخنم به رفقای متشکل در هر دو کمیته است. اقدام امروز شما می تواند بر سرنوشت طبقه کارگر ایران تاثیراتی تاریخی بر جای گذارد. مستقل از این که "حامیان" این یا آن کمیته چه می گویند، شما می توانید به طرح استراتژی مشترکی در مبارزه آتی خود بپردازید. پیشنهاد می کنم این امر را نیز در دستور کار خود قرار دهید. تدوین چنین نقشه مشترکی نیروی متحدتری را در مقابل سرمایه و دولت آن قرار خواهد داد. حتی اگر چنین تلاشی به موفقیت منجر نشود نیز برای مبارزات آینده درس آموز خواهد بود. روی نیاوردن به این اقدام مشترک و از پیش مردود دانستن آن، خطایی خواهد بود بزرگ.

 

بهمن شفیق

2005-04-29

9 اردیبهشت 1383

Comments (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
There are no comments posted here yet

کامنت شما

Posting comment as a guest.
0 Characters
Attachments (0 / 3)
Share Your Location
Type the text presented in the image below. Not clear?

صد سال پس از انقلاب اکتبر

کنفرانس اول

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

هنر و ادبیات

ادامه...

صدا و تصویر