نظر خوانندگان

انسان با خواندن و مطلع شدن از وضع کارگران نیشکر هفت تپه که نمونه ای از وضعیت طبقه کارگر ایران است، د...
از زمره این نیروهای چپ طرفدار امریکا یکیشم سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران است که از حمله امریکا وغرب...
آقا رضا منظور شما دفاع از شالگونی است یا تخطئه او؟ یعنی گفتارهای او به اندازه ی یک ظرف شستن یا قدم ...
چرا وقت خود را تلف می‌کنید؟ بروید توی یک پارک قدم بزنید، یا کتاب خوبی بخوانید، یا به همسر و بچه‌تان ...
آقای شالگونی تقریبا یک سال پیش در جریان ورود روسیه به درگیری های سوریه برای تخطئه پوتین گفت: پوتین ب...
با سپاس فراوان از لطف و محبت شما بابت پاسخگویی به سوالات. نمیدانم چند نفر کامنتهای درج شده در پای مق...

یادداشت

  • کرامت با دولت رفاه به دست نمی آید: در حاشیه اظهارات ابراهیم رئیسی
    نوشتۀ
    ."....."ما باید شرایط معیشتی برای مردم و جوانان عزیزمان فراهم کنیم تا بتوانند زندگی با کرامتی داشته باشند." ... همین حرف ها بود که لج کسی مثل اکبر گنجی را درآورد و به ایشان لقب "آیت الله قتل عام" داد. وگرنه آقای گنجی نه تنها مشکلی با قتل عام ها نداشت، بلکه از سالها پیش کمپین راه انداخته بود که "ببخشیم…
    Be the first to comment!
  • رکود تورمی: پیشنهاداتی برای روش تحقیق
    نوشتۀ
    بر این اساس از همان اول در اصالت علمی چنین مفاهیمی باید شک کرد. آنجائی هم که نظریه پردازانشان چنین مفاهیمی را به قول رفیق "ناقص و تعریف گرایانه" بیان می کنند، روشن می شود که چنین مفاهیمی ساختگی اند. علت این نقصان در تعاریف آن نیست که نظریه پردازان مزبور از اطلاعات کافی برخوردار نبودند، بلکه در آن است…
    Be the first to comment!
  • حداقل دستمزد نباید کمتر از 1/5 حد اکثر درآمد باشد
    نوشتۀ
    شعار "حداقل دستمزد نباید کمتر از 1/5 حد اکثر دستمزد باشد" تنها چاره پاره کردن این دایره بسته و خسته کننده "کارگر بدو، نان بدو" ایست که بورژوازی برای کارگران تدارک دیده است. این شعار نه تنها کارگران را از مجادله تحقیر آمیز و بی پایان تعیین "سبد کالا های ضروری" رها می کند و ابزار "هرکه رقم بیشتری برای…
    8 comments
  • در تکذیب یک افترا
    نوشتۀ
    در سایت رفاقت کارگری مطلبی بر علیه "تدارک کمونیستی" درج شده است به نام "در تدارک دروغ" که در کینه توزی کور مادون سیاسی در نوع خود کم سابقه است.برخورد به این هجویه لزومی ندارد و هر خواننده ی بیغرضی که به ادبیات سیاسی ما و آنها آشنا باشد می تواند به خوبی به عمق خصائل نیکوی دست اندرکاران مطلب مزبور پی…
    1 comment
  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    نوشتۀ
    ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
    Be the first to comment!
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    نوشتۀ
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود.…
    Be the first to comment!
  • قمار سنگین روژآوا
    نوشتۀ
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار…
    Be the first to comment!
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    نوشتۀ
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از…
    Be the first to comment!

اجلاس سازمان جهانی کار، یک انتقاد و موضع ما

نوشتۀ: تحریریه سایت

شرکت در اجلاس سازمان جهانی کار اکنون سیاستی است مسلط بر جنبش کارگری. اما تسلط این سیاست خود بازتابی است از تسلط سیاست طبقاتی معطوف به وفاق اجتماعی که با برجسته کردن مطالبات انتگرال و به فراموشی سپردن امر انقلاب اجتماعی مشخص می شود. منتقدین این سیاست نمی توانند به روشهای مبارزه منتقد باشند و در اهداف آن شریک

برگزاری اجلاس سالانۀ سازمان جهانی کار طبق معول روال هر سال به تحرکاتی در میان مجموعۀ معروف به "فعالین کارگری" و تشکلهای کارگری و حامیان آنان منجر شده است. این تحرکات امر تازه ای نیستند و در تمام سالهای لااقل 15 سال گذشته به همان اندازه در جریان بوده اند که همراه با آن و به موازات آن انتقادهای مختلفی هم طرح شده اند. انتقادهایی که محور آنان بر بورژوائی بودن و رسمی بودن این ارگان وابسته به سازمان ملل تکیه داشتند و از جوانب مختلف به نقد سیستم سه جانبه گرائی حاکم بر این سازمان پرداخته و می پردازند. یک روی دیگر این انتقادات نیز معطوف به مؤثر بودن یا نبودن چنین اقداماتی بود و هست.

هر دو این انتقادات در یادداشتی که رضا رخشان نیز اخیرا به این مناسبت نوشته است منعکس شده اند. رخشان می نویسد:

"تلاش جهت شرکت در اجلاس ای ال او با چه هدفی صورت می گیرد؟در سالیان اخیر طیف مختلفی از فعالین داخلی وخارجی ،سعی نموده اند تا در اجلاس ای ال او شرکت کنند.دامنه این خواست ،حتا شامل افراد سوپر انقلابی چپ که کلا با این سازمان بین المللی مخالفند هم میشود.من نمی دانم دلیل دخیل بستن این عده ،به سازمان جهانی کار چیست؟و اصولا ازین نهاد بین المللی آنهم در زمانه اقتدار مناسبات سرمایه داری ،چه انتظاری میتوان داشت؟ ایا درین سازمان راست کارگری ،مبتنی بر اصل سه جانبه گرایی ، کسی به یک یا دو کارگر اعزامی از ایران بهایی می دهد؟ یعنی از هیئت های دولتها وسرمایه داران که در کشورهای متبوع خودشان ،حقوق کارگران رعایت نمیشود و استثمار سرمایه داری بشدت در جریانست قرار است که برای طبقه کارگر در ایران چه دلسوزی و پیامهای حمایتی صادر کنند؟ و این دلسوزی چه بدرد ما می خورد؟ از هیئت های کارگری که وابسته به اتحادیه های بزرگ کارگری که درین اجلاس حضور دارند کاری برنمی اید چه برسد به حضور یکی دو نفر.بنظر من نفس اعلام چنین حرکتی ،هم از جنبه تبلیغاتی صورت می گیرد وهم بحثهای قدیمی هژمونی کارگری که عده ای درین رابطه علاقه وافری به آن دارند مطرح میباشد. در شرایطی که از پراتیک کارگری،کسانی  فقط به بخش خبری ورسانه ای آن(بخوانید واویلا کردن در مورد زندگی کارگری در ایران ) علاقه دارند چنین تلاشهایی را میتوان درین رابطه ارزیابی کرد. وگرنه از دیگ ای ال او قرار است که چه چیزی به نفع کارگران درآن بجوشد؟دنیای عجیبیست.از تمامی حرکتها و پراتیکهای کارگری در زندگی مادی ما ،فقط نقشی مانده است که بیشتر نمایشی ست تا واقعیت زندگی کارگران. گاهی وقتها ،دنیا و خواسته های کارگران در ایران ، بسیار دورتر از حرکتهای برخی از فعالین کارگریست.کارگر ایرانی نمی داند که آی ال او چی هست و بدرد چی می خورد. زندگی آنها مبتنی بر مولفه های عینی و واقعیست و کار خودشان را انجام می دهند.از آی ال او کاری ساخته نیست. کسانی که درین وادی حرکت می کنند جدا از میزان وفاداری به ارمانهای طبقه کارگر،آب در هاون می کوبند.ای ال او ،خودش در جایگاه متهم ایستاده است".

محور این انتقادات نیز همانهائی است که بالا طرح کرده ایم. صرفنظر از جزئیات یادداشت رضا رخشان که حتی می توانند مورد تأئید باشند، پرسشی که پیش از ورود به چنین انتقادی لازم است به آن پاسخ داده شود نه مقدمتا تأثیرگذاری چنین اقداماتی، بلکه موضع خود منتقد است.

ما با چنین انتقاداتی نمی توانیم همراه باشیم. نه با انتقاد به سه جانبه گرائی از این موضع و نه به عدم کارآئی سازمان جهانی کار به طور کلی و فقدان تأثیرگذاری چنین اقداماتی به طور مشخص. پرسش اساسی این است که آیا اتخاذ چنین سیاستی با مضامین سیاسی و طبقاتی طرفداران حضور در چنین مجامعی خوانائی دارد یا نه. اگر چنین است، یعنی اگر تلاش برای حضور در سازمان جهانی کار و نهادهای مشابه در راستای تأمین اهداف سیاسی و طبقاتی نیروهای مشوق چنین روشهائی است، انتقاد به این روشها و تاکتیکها فاقد موضوعیت است. حقیقتا نیز اگر نهایت هدف کسانی را آزادی تشکیل سازمانهای کارگری، تأمین حداقل دستمزد مناسب برای یک زندگی "شرافتمندانه"، لغو قراردادهای سفید امضاء و جلوگیری از تخریب بیمه های اجتماعی و بازنشستگی و حقوق برابر در ازای کار برابر برای زنان و مردان و ممنوعیت کار کودکان و مواردی مشابه اینها تشکیل می دهد، شرکت در اجلاسهای سالانۀ سازمان جهانی کار نه تنها اقدام مذمومی نیست، بلکه تاکتیکی است درست و در راستای تأمین چنین اهدافی. همۀ این مجموعۀ خواسته ها مطالباتی ادغام کننده جنبش کارگری در نظم مسلط، مطالباتی "انتگرال" هستند و نه تنها در چهارچوب نظم حاضر قابل تحققند بلکه به طور معمول تحقق آنان خود در عین ایجاد بهبودی موقت در معیشت کارگران، عاملی خواهد بود در تحکیم و تداوم مبانی نظم مبتنی بر کار مزدی و تقویت بندهای انقیاد طبقۀ کارگر. تنها در شرایطی "غیر عادی"، یعنی در شرایط وجود تهدید یک انقلاب اجتماعی است که تحقق چنین مطالباتی می تواند به گسلهایی در نظم سرکوبگر مسلط منجر شود. از این نقطه نظر هیچ انتقادی به فعالین و "فعالین" کارگری موافق شرکت در چنین اجلاسهائی نیست و نمی تواند باشد. هدف آنان تحقق همین مطالبات انتگرال است و روششان نیز متناسب با آن. بر عکس، این منتقدین چنین سیاستهائی هستند که باید مبانی انتقاد خود را روشن کنند.

هم رسمی بودن سازمان جهانی کار به عنوان زیر مجموعه ای از سازمان ملل و هم ساختار سه جانبه گرایانۀ آن، بازتاب نظم معینی هستند که در مناسبات بین کار و سرمایه در سطح جهانی برقرار شده اند و در تأمین کارکرد نظم مسلط نقش ایفا می کنند. ایجاد تعدیل در مناسبات سرمایه داری روح حاکم بر چنین مناسباتی است و همین نیز در ساختارها و روشهای کار سازمان جهانی کار منعکس می شود. کسی که هدف اعلام شده و سیاست تعریف شده اش (نه نیات پس کله اش. نیت خوانی جایگزینی برای سیاست عملی نیست.) بر مبنای همین تعدیل مناسبات از طریق برآوردن مطالبات طرح شده در بالا تبیین می شود، نه تنها نباید منتقد شرکت در چنین مجامعی باشد، بلکه باید در جهت شرکت در آن و بالابردن چشم اندازهای موفقیت چنین تاکتیکی مبارزه کند. برای تحقق آن مطالبات انتگرال البته اتحادیه لازم است، اما نه نیازی به انقلاب اجتماعی است و نه نیازی به حزبی که بخواهد برای تدارک، سازماندهی و تحقق آن مبارزه کند. نه تنها این، بلکه منطق خود آن مطالبات انتگرال به همان اندازه که ضرورت سازماندهی و مبارزه برای دستیابی به آنها در قالب اتحادیه ها و سندیکاها را نشان می دهد به همان اندازه نیز بر توافق طرف مقابل، یعنی طبقۀ حاکم و دولت آن، استوار است. نمی شود از یک سو مطالباتی را به میان کشید که در چهارچوب نظم مسلط قابل تحققند و تحقق آنان نیز وفاق اجتماعی معینی با طبقۀ حاکم را الزامی می کند و از سوی دیگر همه و همۀ روشهای "غیر انقلابی" مبارزه برای دستیابی به آنها را محکوم و بر روشهای انقلابی تأکید نمود. چنین تأکیداتی بیش از آن که بیانگر رادیکالیسم منتقدین باشد، بیانگر انفعال آنان است.

شرکت در اجلاس سازمان جهانی کار اکنون سیاستی است مسلط بر جنبش کارگری. اما تسلط این سیاست خود بازتابی است از تسلط سیاست طبقاتی معطوف به وفاق اجتماعی که با برجسته کردن مطالبات انتگرال و به فراموشی سپردن امر انقلاب اجتماعی مشخص می شود. منتقدین این سیاست نمی توانند به روشهای مبارزه منتقد باشند و در اهداف آن شریک. این روشها متناسب با همان اهدافند. پرسشی که در مقابل منتقدین به این سیاست، و از جمله رضا رخشان، باید قرار داد این است که سیاست طبقاتی متمایز آنان در کجا تبلور یافته است؟ کدام مطالبات را به میان می کشند و کدام سازماندهی و سازمانیابی طبقاتی را فراتر از افقهای سندیکائی به جنبش کارگری توصیه می کنند. مادام که به این پرسشها پاسخ داده نشود، انتقاد مزبور در بهترین حالت نقشی جز اپوزیسیونی درونی برای مشی بورژوائی مسلط بر جنبش کارگری نخواهد بود.

تحریریۀ سایت

24 خرداد 96

14 ژوئن 2017

کامنت شما

0
terms and condition.
  • No comments found

صد سال پس از انقلاب اکتبر

  • بلشویک ها و ما
    اوضاع برای هیچ حزبی به اندازۀ حزب سوسیال دمکرات رقت انگیز نیست. افرادی که سن وعمرشان قد میدهد می توانند بیاد بیاورند که در سال 1871 کارگران آلمان با چه هیجان نفس گیری منتظر اخباری از اقدامات و روندهای کمون…
  • آیا انقلاب روسیه یک انقلاب بورژوائی است؟
    نوشتۀ
    تاریخ انقلاب روسیه این حقیقت را پایه گذاری کرد که این اولین انقلاب سوسیالیستی و پرولتری بود. این انقلابی پرولتری در کشوری خرده بورژوائی است. به همین دلیل از انقلاب کارگری در کشور هایی مثل انگلستان و آمریکا در این…
  • ماکسیمالیستهای روسی
    بزرگترین خطر یک انقلاب این است: این که این اعتقاد شکل بگیرد که نقطۀ معینی از زندگی جدید یک نقطۀ پایانی است، باید توقف کرد، بازبینی کرد و دستاوردها را تثبیت نمود؛ تا بتوان بالاخره از موفقیت به دست آمده…

کنفرانس اول

به روایت تصویر

  • کاراکاس، نانوائی مینکا، دمکراسی، نان
    کاراکاس، نانوائی مینکا، دمکراسی، نان اقدام دولت در مصادرۀ نانوائی البته با اعتراض اپوزیسیون آزادیخواه و دمکراسی طلب روبرو شد. در یکی از روزهای اول ماه ژوئیه، خوان رکوزن، نمایندۀ پارلمان ونزوئلا و ازرهبران اپوزیسیون در یک سخنرانی در شهر میامی (مرکز ضد انقلاب کوبائی)…
  • ما تسلیم نمی شویم!
    ما تسلیم نمی شویم! ما تسلیم نمی شویم! کاری از گروه موسیقی فرانسوی HK et Les Saltimbanks با زیرنویس فارسی از حزب همبستگی افغانستان
  • نئوف عقاب عنفیات
    نئوف عقاب عنفیات نئوف فقط 16 سال سن داشت. گفتند که او با چاقو به یک شهرک نشین حمله کرده بود. گفتند که یک سرباز زخمی شده است و گذاشتندش بمیرد. مردان اسلحه به دستی که به جای امدادرسانی فاتحانه بر پیکر نیمه…
  • "کودکان مقاومت" یا کودک-سربازانی که اپوزیسیون ارتجاعی ونزوئلا به خدمت می گیرد
    "کودکان مقاومت" یا کودک-سربازانی که اپوزیسیون ارتجاعی ونزوئلا به خدمت می گیرد بنا به گزارش شبکۀ تلویزیونی تله سور اپوزیسیون دست راستی ونزوئلا کودکان فقیر را با اختصاص امکانات مالی و صدقه به عنوان کودک-سربازان به کار می گیرد. در ادبیات این اپوزیسیون از این کودکان به عنوان "کودکان مقاومت" نام برده…
ادامه...

کنفرانس مؤسس

  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت سوم)
    از موضع تئوری مارکسیستیِ بحران و فروپاشی، این امر از ابتدا از نظر گروسمن مسلم است که برای پرولتاریا انتظار تقدیرگرایانه فروپاشیِ خود به خود ، بدون آن که فعالانه در آن دخالت کند؛ قابل طرح نیست. رژیم های کهنه…
  • حزب پرولتاریا
      حزب وظایف خود را تنها به شرطی می تواند ایفا کند که خود تجسم نظم و سازمان باشد، وقتی که خود بخش سازمانیابی شدۀ پرولتاریا باشد. در غیر این صورت نمی تواند ادعایی برای به دست گرفتن رهبری توده…
  • اتحادیه ها و شوراها
    رابطۀ بین اتحادیه و شورا باید به موقعیتی منجر شود که غلبه بر قانونمندی و [سازماندهی] تعرض طبقۀ کارگر در مساعدترین لحظه را برای این طبقه امکانپذیر سازد. در لحظه ای که طبقۀ کارگر به آن حداقلی از تدارکات لازم…
  • دربارۀ اوضاع جهانی - 14: یک پیمان تجاری ارزشمند
    یک رویکرد مشترک EU-US می تواند بر تجارت در سراسر جهان تأثیر گذار باشد. روشی که استانداردها، از جمله مقررات سلامتی و بهداشتی و صدور مجوز صادرات در بازارهای دیگر را نیز تسهیل میکند. به خصوص مناطقی که هنوز تحت…
  • 50 سال مبارزه بر سر مارکسیسم 1932-1883 (قسمت دوم)
      همان طور که رزا لوکزامبورگ تاکید نموده است، "فروپاشی جامعه بورژوایی، سنگ بنای سوسیالیسم علمی است". اهمیت بزرگ تاریخی کتاب رزالوکزامبورگ در این جاست: که او در تقابلی آگاهانه با تلاش انحرافی نئو هارمونیست ها، به اندیشه ی بنیادین…

هنر و ادبیات

  • سهم ما از زندگی
    نوشتۀ
    سهم ما از زندگی اسمش ساموئل بود و سفیدی چشماش همیشه به سرخی میزد. آدم یه جورائی ترس داشت تو چشماش خیره بشه، آخه اگر قراره یکی سیاه پوست باشه خوبه که سفیدی چشماش خیره کننده باشه اما چشمای ساموئل سرخ بود. نمیدونستم که…
    Be the first to comment!
  • برف (داستان کوتاه)
    نوشتۀ
    برف (داستان کوتاه) عجب برفی میبارید. ریز و تند و یکنواخت. چهرۀ شهر را کاملاً عوض کرده بود. پا که رو برفها میذاشتم از صدای خِرِپ خِرِپشون کیف میکردم. دلم میخواست گوله برف بازی کنم اما هیچکی تو خیابون نبود. زد به سرم…
    Be the first to comment!
  • من خفته در درون من
    نوشتۀ
    من خفته در درون من  میون یه عده معتاد و دزد و موادفروش، کف دفتر افسرنگهبان نشسته بودم. با خود فکر می‌کردم که دو سه روز دیگه شرکا همه چیز رو راس و ریس و منو از این خراب شده خلاص میکنن. مطمئن بودم که…
    Be the first to comment!
  • هستۀ تلخ
    نوشتۀ
    هستۀ تلخ کورمال کورمال توی تاریکی به دنبال در اطاق میگشتم که فریده دست دراز کرد و مرا از درز در به داخل اطاق کشاند. زیر نور شیری رنگ مهتاب، که از طریق پنجره به درون اطاق می‌تابید، فریده سینه به سینهام…
    Be the first to comment!
  • کارگر، کبک، کمونیست!
    نوشتۀ
    کارگر، کبک، کمونیست!  سال هزار و سیصد و شصت و یک چندین زمستان از شکارچی گری او می گذشت و دیگر در اینکار حسابی حرفه ای عمل می کرد. سورتمه و کیسه و بند و بساطی برای خود تهیه کرده بود که راحت…
    Be the first to comment!
ادامه...

مقالات

صدا و تصویر

Please publish modules in offcanvas position.